Ustaad Hotel/Malayalam/2012/Family-Drama/M3DB/ (5.5/10)
പ്ലോട്ട് : നാലു പെങ്ങന്മാരുടെ ഏക സഹോദരൻ, ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കാൻ വളരേ ഇഷ്ടമുള്ളയാളുമായ നായകൻ സ്വന്തം അച്ഛന്റെ ഇച്ഛക്ക് വിപരീതമായി വിദേശത്ത് ഷെഫ് പഠിക്കാൻ പോവുന്നു, തിരികെയെത്തിയ മകനു സ്വന്തമായി ഒരു മദാമ്മ ഗേൾഫ്രണ്ടും ഒക്കെയുണ്ട്, പക്ഷെ, മകൻ കുശിനിക്കാരനാവൻ പഠിക്കുകയായിരുന്നു എന്നറിയുന്ന അച്ഛൻ പാസ്സ്പോർട്ടും ഒക്കെ എടുത്ത് മാറ്റുന്നു മകന്റെ, അങ്ങനെ തിരികെപ്പോവാൻ ആവാതെ മകൻ കേരളത്തിൽ പെട്ട് പൊവുന്നു, അങ്ങനെ മകൻ വീട് വിട്ടിറങ്ങുന്നു. മകൻ ചെന്നു പെടുന്നത് കോഴിക്കോട് ബീച്ചിൽ ദശാബ്ദങ്ങളായി ഉസ്താദ് ഹോട്ടൽ എന്ന ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന സ്വന്തം അപ്പൂപ്പന്റെ അടുക്കേലാണു. അവിടെ അവൻ പ്ലേറ്റെടുക്കുന്നത് മുതൽ പാചകം വരെ ആദ്യേന്നു പഠിച്ച് തുടങ്ങുന്നു .. ആ ഹോട്ടലിനു പിന്നീട് വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും, അത് അതിജീവിക്കാൻ ഇവർ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളും ഒക്കെയാണു ഈ സിനിമ. .
വെർഡിക്ട് : ബിസിനസ്സുകാരനായ അച്ഛൻ, അച്ഛനെ ധിക്കരിച്ച് വീടിനു പുറത്തിറങ്ങുന്ന മകൻ, ചെന്നു പെടുന്നത് ഒരു സിംഹത്തിന്റെ മടയിൽ, അവിടുന്നു പാട്ട് പഠിച്ച് നാടിനെ നന്നാക്കുന്ന നായകൻ, അത് കേട്ട് അച്ഛൻ തിരിച്ചെത്തി മകനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു .. ക്ലീഷേ കഥ അല്ലാല്ലോ അല്ലേ ഇത്? :)
മമ്മൂട്ടിയുടെ മകൻ അഭിനയിക്കുന്ന സിനിമ, അഞ്ജലീ മേനോൻ എഴുതിയ സിനിമ, ബ്രിഡ്ജ് കഴിഞ്ഞ് അന്വർ റഷീദ് ഒരുക്കുന്ന സിനിമ .. എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഈ ഹൈപ്പ് ഒക്കെ ഒഴിവാക്കിയാൽ, ശരിക്കും ഒരു ആവറേജ് സിനിമ. നിന്ന നില്പിൽ ലക്ഷങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കുന്നതു മാതിരി തികച്ചും അസാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നായകൻ കാട്ടുന്നത് സാധാരണ സിനിമയിൽ സാധാരണയാവാം, പക്ഷെ നവയുഗ റിയലിസ്റ്റിക്ക് സിനിമ എന്നൊക്കെ ഉദ്ഘോഷിച്ച ഈ സിനിമയിൽ ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാനാവാത്തതാണു, ക്ഷമിക്കാനാവാത്തതാണു. അല്ലെങ്കിലും, ഈ സിനിമ ഉൾപ്പെടെ, ദുൽഖർ സൽമാന്റെ പടങ്ങൾ അമിതമായി ഹൈപ്പ്ഡ് ആണെന്നാണു എനിക്ക് തോന്നീട്ടുള്ളത്.
പക്ഷെ, നല്ല ഒരു സന്ദേശം തരുന്ന സിനിമ ( ഇതേ സന്ദേശം ഞാൻ ഇതേ തമിഴ് അഭിനേതാവിന്റെ വായിൽ നിന്നും ഞാൻ ഏതോ തമിഴ് സിനിമയിൽ നിന്നും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്!) തയ്യാറാക്കാൻ ചങ്കൂറ്റം കാട്ടി എന്ന നിലയിൽ അഞ്ജലീ മേനോനും അന്വർ റഷീദും അഭിനന്ദനം അർഹിക്കുന്നു.
അതുമല്ല, ചില ഡയലോഗ്സ് മനസ്സിൽ നിന്നും മായുന്നും ഇല്ല - “വയറു നിറക്കാൻ ആർക്കും പറ്റും, പക്ഷെ കഴിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സു നിറക്കുന്നവനേ കൈപ്പുണ്യമുള്ളൂ”, “ വയർ നിറഞ്ഞാല് മതിയെന്ന് പറഞ്ഞെ പറ്റു!! വേറേ എന്തായാലും ഇനിയും വേണം എന്നു മനുഷ്യൻ പറയും” എന്ന ഡയലോഗും കൊള്ളാം.
പക്ഷെ, ഷെഫ് എന്നാൽ കുശിനിക്കാരൻ എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന അൾട്രാ മോഡേൺ ഹൈലീ എജൂക്കേറ്റഡ് റോക്ക്സ്റ്റാർ പെൺകുട്ടി കഥാപാത്രം ഇച്ചിരി ഓവറായില്ലേ എന്നോരു ഡവിട്ട്!
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഷാറൂഖ് ഖാൻ അഭിനയിച്ച സ്വദേശിന്റെ ഫുഡ് വേഴ്ഷൻ കാണണമെങ്കിൽ കാണാം. ബോറടി ഇല്ല, ജസ്റ്റ് ടൈം പാസ്സ്.
വാൽക്കഷ്ണം : കാക്ക കുളിച്ചാൽ കൊക്കാവില്ല .. ഇടക്കിടക്ക് ഫുഡിന്റെ ക്ലോസ്സപ്പുകൾ സ്ക്രീൻ സ്പ്ലിറ്റ് ചേയ്തും അല്ലാതേയും കാണിച്ചാൽ ഒരു സിനിമ സോൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ ആവില്ല.
Sunday, July 22, 2012
Sunday, July 1, 2012
നമുക്ക് പാർക്കാൻ .. - Namukku Paarkkaan (3.5/10)
Namukku Parkkan/Malayalam/2012/Family-Drama/M3DB/ (3.5/10)
പ്ലോട്ട് : ഒരു മിഡിൽ ക്ലാസ്സ് കുടുംബം. അച്ഛൻ (അനൂപ് മേനോൻ - വെറ്റിനറി ഡൊക്ടർ) അമ്മ (മേഘ്ന രാജ് - ടീച്ചർ) രണ്ട് മക്കൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റേം കുടുംബത്തിന്റേം ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ഒരു വീട് വൈക്കുക എന്നതാണു - അതിനായുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : മലയാള സിനിമയിൽ ഇന്നോളം വന്നിട്ടുള്ള മിക്കവാറും ക്ലീഷേകൾ നിരത്തിവച്ച് ഒരു സിനിമ പിടിച്ചാൽ എങ്ങനിരിക്കും - എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരം വേണമെങ്കിൽ, ദാ ഈ സിനിമ കാണുക.
നായകൻ ഡോക്ടർ ആണെന്നു പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യോം ഇല്ല - നാട്ടാരുടെ കൈയ്യീന്നു അഞ്ച് പൈസ ഫീസ് വാങ്ങില്ല എന്നോരു ദുശ്ശീലവും കൈയ്യിലുണ്ട്. അതുമല്ല, ഒരു മൂവായിരം സ്ക്വയർ ഫീറ്റ് തറ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ‘ചെറീയ’ വീട് വൈക്കാൻ പെടാപ്പാട് പെടുന്ന ഡൊക്ടർ ! .. പിന്നെ സാധാരണ പോലത്തെ ക്ലീഷേകൾ - കൈക്കൂലി വാങ്ങുക, അതിന്റെ ടെൻഷൻ, ചേട്ടന്മാരേയും അനിയന്മാരേയും ദൈവത്തെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുക, അവരെ സ്വന്തം കാലേൽ നിർത്താൻ പരിശ്രമിക്കുക, എന്നിട്ട് അവരുടെ ഭാര്യമാരുടെ കൈയ്യീന്നു ആട്ടും തുപ്പും കൊള്ളുക, എക്സട്രാ, എക്സട്രാ.. ! പിന്നെ ഇടക്കിടക്ക് ബോറടിപ്പിക്കാൻ ഒരു ഗുണവും ഇല്ലാത്ത, സിനിമയും ആയിട്ട് ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാതെ ഒട്ടിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന കുറച്ച് പാട്ടുകളും.
എന്റെ അനൂപ് മേനോൻ ചേട്ടാ, എന്തിനാ ഇങ്ങനത്തെ സിനിമകൾക്ക് ഡേറ്റ് കൊടുക്കുന്നേ? ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ഒരു നല്ല പേരു ഇത്തരം സിനിമകളിൽ അഭിനയിച്ച് കളഞ്ഞ് കുളിക്കണോ? കാശു മാത്രം മതിയെന്നാണെങ്കിൽ, ജയറാം എന്ന നടനു വന്ന ദുര്യോഗം ഓർക്കുന്നത് നന്ന് - ഇന്നു മലയാളികൾക്ക് ജയറാമിന്റെ മുഖം തന്നെ അലർജി ആയി മാറിയത് അങ്ങാരുടെ പൊട്ട റോൾ സെലക്ഷനുകൾ മൂലമാണു.
അഭിനേതാക്കളിൽ അനൂപ് മേനോൻ - ആവറേജ്, മേഘ്നാ റായ് - ഗ്ലാമറാവാൻ ശ്രമിച്ച് ബോറാക്കിയിട്ടുണ്ട്, ടിനീ ടോം - ബ്യൂട്ടിഫൂളിലെ അതേ വേഷം, അതേ സ്ലാങ്ങ്, നന്ദൂ - സ്പിരിറ്റിലെ വേഷത്തിന്റെ ഒരു ഈച്ച കോപ്പി, ആകെ ഉഗ്രൻ എന്നു പറയാൻ ഗസ്റ്റ് അപ്പിയറൻസിൽ വരുന്ന ജയസൂര്യ മാത്രം.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ആവറേജ് പടം. കണ്ടില്ലാന്നു വച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ല.
വാൽക്കഷ്ണം : എന്റെ ലാസ്റ്റ് പത്ത് മുപ്പത്തിയഞ്ച് കൊല്ലത്തിനിടക്ക് വീട്ടിൽ വന്നു ചികിത്സിക്കുന്ന ഡൊക്ടറന്മാരിൽ ഒരാളെ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാ, ഫീസ് വാങ്ങാത്തതായിട്ട്. ഇതു പോലത്തെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഒക്കെ എവിടുന്നു കിട്ടുന്നു ഈ സിനിമാക്കാർക്ക്, ആവോ!.
പ്ലോട്ട് : ഒരു മിഡിൽ ക്ലാസ്സ് കുടുംബം. അച്ഛൻ (അനൂപ് മേനോൻ - വെറ്റിനറി ഡൊക്ടർ) അമ്മ (മേഘ്ന രാജ് - ടീച്ചർ) രണ്ട് മക്കൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റേം കുടുംബത്തിന്റേം ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ഒരു വീട് വൈക്കുക എന്നതാണു - അതിനായുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : മലയാള സിനിമയിൽ ഇന്നോളം വന്നിട്ടുള്ള മിക്കവാറും ക്ലീഷേകൾ നിരത്തിവച്ച് ഒരു സിനിമ പിടിച്ചാൽ എങ്ങനിരിക്കും - എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരം വേണമെങ്കിൽ, ദാ ഈ സിനിമ കാണുക.
നായകൻ ഡോക്ടർ ആണെന്നു പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യോം ഇല്ല - നാട്ടാരുടെ കൈയ്യീന്നു അഞ്ച് പൈസ ഫീസ് വാങ്ങില്ല എന്നോരു ദുശ്ശീലവും കൈയ്യിലുണ്ട്. അതുമല്ല, ഒരു മൂവായിരം സ്ക്വയർ ഫീറ്റ് തറ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ‘ചെറീയ’ വീട് വൈക്കാൻ പെടാപ്പാട് പെടുന്ന ഡൊക്ടർ ! .. പിന്നെ സാധാരണ പോലത്തെ ക്ലീഷേകൾ - കൈക്കൂലി വാങ്ങുക, അതിന്റെ ടെൻഷൻ, ചേട്ടന്മാരേയും അനിയന്മാരേയും ദൈവത്തെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുക, അവരെ സ്വന്തം കാലേൽ നിർത്താൻ പരിശ്രമിക്കുക, എന്നിട്ട് അവരുടെ ഭാര്യമാരുടെ കൈയ്യീന്നു ആട്ടും തുപ്പും കൊള്ളുക, എക്സട്രാ, എക്സട്രാ.. ! പിന്നെ ഇടക്കിടക്ക് ബോറടിപ്പിക്കാൻ ഒരു ഗുണവും ഇല്ലാത്ത, സിനിമയും ആയിട്ട് ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാതെ ഒട്ടിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന കുറച്ച് പാട്ടുകളും.
എന്റെ അനൂപ് മേനോൻ ചേട്ടാ, എന്തിനാ ഇങ്ങനത്തെ സിനിമകൾക്ക് ഡേറ്റ് കൊടുക്കുന്നേ? ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ഒരു നല്ല പേരു ഇത്തരം സിനിമകളിൽ അഭിനയിച്ച് കളഞ്ഞ് കുളിക്കണോ? കാശു മാത്രം മതിയെന്നാണെങ്കിൽ, ജയറാം എന്ന നടനു വന്ന ദുര്യോഗം ഓർക്കുന്നത് നന്ന് - ഇന്നു മലയാളികൾക്ക് ജയറാമിന്റെ മുഖം തന്നെ അലർജി ആയി മാറിയത് അങ്ങാരുടെ പൊട്ട റോൾ സെലക്ഷനുകൾ മൂലമാണു.
അഭിനേതാക്കളിൽ അനൂപ് മേനോൻ - ആവറേജ്, മേഘ്നാ റായ് - ഗ്ലാമറാവാൻ ശ്രമിച്ച് ബോറാക്കിയിട്ടുണ്ട്, ടിനീ ടോം - ബ്യൂട്ടിഫൂളിലെ അതേ വേഷം, അതേ സ്ലാങ്ങ്, നന്ദൂ - സ്പിരിറ്റിലെ വേഷത്തിന്റെ ഒരു ഈച്ച കോപ്പി, ആകെ ഉഗ്രൻ എന്നു പറയാൻ ഗസ്റ്റ് അപ്പിയറൻസിൽ വരുന്ന ജയസൂര്യ മാത്രം.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ആവറേജ് പടം. കണ്ടില്ലാന്നു വച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ല.
വാൽക്കഷ്ണം : എന്റെ ലാസ്റ്റ് പത്ത് മുപ്പത്തിയഞ്ച് കൊല്ലത്തിനിടക്ക് വീട്ടിൽ വന്നു ചികിത്സിക്കുന്ന ഡൊക്ടറന്മാരിൽ ഒരാളെ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാ, ഫീസ് വാങ്ങാത്തതായിട്ട്. ഇതു പോലത്തെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഒക്കെ എവിടുന്നു കിട്ടുന്നു ഈ സിനിമാക്കാർക്ക്, ആവോ!.
Labels:
2012,
anoop menon,
average,
cliche,
devan,
drama,
family,
meghna raj,
tiny tom
Thursday, May 3, 2012
22 ഫീമെയിൽ കോട്ടയം - 22 Female Kottayam (8/10)
22 Female Kottayam/Malayalam/2012/Drama/M3DB/ (8/10)
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മസ്റ്റ് സീ. ഒരു കാരണവശാലും തീയറ്റർ കാഴ്ച മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : ഇതാണു സിനിമ. ഞാൻ പണ്ടെങ്ങാണ്ടും ഒക്കെ കണ്ട ഒരു ചെക്കസ്ലോവാക്യൻ സിനിമയോട് പ്ലോട്ടിനു നല്ല സാദൃശ്യം ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും, മലയാളത്തിൽ ഇങ്ങനത്തെ ഒരു സിനിമ - സങ്കല്പ്പിക്കാൻ പോലും ആവുന്നില്ല. ഇത്തരം ഒരു സിനിമ എടുക്കാൻ ആഷിക്ക് അബുവിനുണ്ടായ ധൈര്യത്തിനു നൂറിൽ നൂറ് മാർക്ക്.
മറന്നു തുടങ്ങിയ പഴേയ താരങ്ങളെ - പ്രതാപ് പോത്തൻ, ടി ജീ രവി, സത്താർ എന്നിവരെയൊക്കെ സ്വന്തം സിനിമയിൽ അവസരം കൊടുത്തതിനു - അതും എണ്ണം പറഞ്ഞ റോളുകളിൽ തന്നെ അവസരം വീണ്ടും കൊടുത്തതിനു വീണ്ടൂം ആഷിക്ക് അബുവിനു തന്നെ കൈയ്യടി..
സംവിധാനത്തിന്റെ കാര്യം പറയാൻ ആണെങ്കിൽ : ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ വരെ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി, ഒരു പെർഫക്ട് സിനിമയാക്കാൻ ആഷിക്ക് നടത്തിയിരിക്കുന്ന ശ്രമത്തെ, അഭിനന്ദിച്ചേ മതിയാകൂ. പരിക്ക് പറ്റിയിരിക്കുന്ന ഒരാളെ അയാളുടെ പാർട്ട്ണർ ഒരു വികാര വിസ്ഫോടനത്തിന്റെ വക്കിൽ വച്ച് പിടിച്ചുലക്കുമ്പോൾ, “അയ്യോ വേദനിക്കുന്നു” എന്ന് കരയുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ എത്ര മലയാള സിനിമയിൽ നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും?
സിനിമയുടെ മൂഡിനൊത്ത വിധം കാമറ ചലിപ്പിച്ച്, ആ മൂഡുകൾ പ്രേക്ഷകനിലേക്കെത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് വിജയിച്ച ഷൈജൂ ഖാലിദിനും കൈയ്യടിക്കാതെ വയ്യ - ട്രാഫിക്ക്, പിന്നെ സോൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ ... അതു കഴിഞ്ഞ് ഈ സിനിമ. യിങ്ങേരു കൊള്ളാട്ടോ!.
ഇനി മെയിൻ അ‘ഫി’നേതാക്കൾ : റീമാ കല്ലിങ്കൽ : സത്യത്തിൽ ആദ്യായിട്ട് ആണു ഒരു സിനിമയിൽ റീമയുടെ അഭിനയം ഇഷ്ടാവുന്നത്. ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ വരെ ഓർത്ത് വച്ച്, അവയിൽ ശ്രദ്ധിച്ചുള്ള അഭിനയവും, അതിൽ ഇവർ എടുത്തിട്ടുള്ള എഫേർട്ടും ഒക്കെ പലയിടങ്ങളിലും നമ്മൾക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാൻ ആവുന്നുണ്ട് - ആർട്ടിസ്റ്റിന്റെ അടുക്കേൽ നിന്നും കൂടുതൽ ഡിമാന്റ് ചേയ്യുന്ന ഒരു സംവിധായകനു, ഒരു നല്ല കഠിനപ്രയത്നം ചേയ്യുന്ന ആർട്ടിസ്റ്റിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങാവുന്ന ഭാവങ്ങൾക്കും പ്രകടനങ്ങൾക്കും ഒരു പരിധിയില്ല എന്നു തെളിയിക്കുന്നു ഇതിലെ റീമയുടെ പ്രകടനം.
ഫഹദ് ഫാസിൽ : നോർമൽ ബിസിനസ്സ് ക്ലാസ്സ് ഗയ്. മെനക്ക് ചേയ്തിരിക്കുന്നു ഫഹദ്. പക്ഷെ, ഫഹദിനെ ഈ ബിസിനസ്സ്മാനോ, എക്സിക്യൂട്ടീവോ അല്ലാത്തോരു നോർമൽ റോളിൽ കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു എനിക്ക്..
പിന്നെ പറയേണ്ടത് റെക്സ് വിജയനും ബിജിബാലും കൂടെ സംവിധാനം നടത്തിയിരിക്കുന്ന ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് സ്കോറിനെപ്പറ്റിയാണു. ഓവറാവാതെ, സിനിമയുടെ കൂടെ ചേർന്നു സീനുകളുടെ മൂഡിനെ പതിന്മടങ്ങാക്കാൻ കഴിയുന്നത് ഒരു ചെറിയ കാര്യമല്ല - അതുകൊണ്ട് ഇവർക്കും കൈയ്യടി അനിവാര്യം.
ഇനി ശരിക്കും താരങ്ങളുടെ കാര്യം : അഭിലാഷ് കുമാർ-ശ്യാം പുഷ്കരൻ എന്നിവർ ചേർന്ന് രചിച്ചിരിക്കുന്ന സിനിമയുടെ തിരനാടകം. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് കൊല്ലങ്ങളായി കണ്ടിട്ടുള്ള സിനിമകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമാക്കാൻ ഈ സിനിമയെ സഹായിച്ചിരിക്കുന്നതും, ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റും ഈ തിരക്കഥയും സംഭാഷണങ്ങളും ഒക്കെത്തന്നെയാണു. ഹ്യൂമറിനു ഹ്യൂമർ, ഇമോഷൻസിനു ഇമോഷൻസ് .. ഇവർ ഇനിയും ഇത്തരം എഴുത്തുകൾ നടത്തട്ടെ.. അങ്ങനെ കാഴ്ചക്കാർക്ക് ഇനിയും വിരുന്നൊരുക്കട്ടെ..
പ്ലോട്ട് : പലരുടേയും റിവ്യൂകളും, മറു റിവ്യൂകളും, ഫെമിനിസ്റ്റ്-ആന്റീ ഫെമിനിസ്റ്റ്-മെയിൽ ഷെവനിസ്റ്റ്-ആന്റീ മെയിൽ ചിന്താഗതികളും, സിനിമയുടെ നെഗറ്റീവ് പ്രമോഷനും ഒക്കെക്കൊണ്ട് തമ്മിത്തല്ലുകൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും മറ്റും മിക്കവാറൂം ദിവസേന എന്ന വിധം നടക്കുന്നത് കൊണ്ടൂം, ഈ അടികളിൽ സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ് വരെ റിവീൽഡ് ആവുന്നുണ്ട് എന്നതു കൊണ്ട്, എല്ലാവർക്കും പ്ലോട്ട് അറിയാമെന്ന് ഊഹിച്ച് കൊണ്ട്, ആ സാഹസത്തിനു ഞാൻ മുതിരുന്നില്ല. - അല്ലെങ്കിലും, കഥയല്ല, സിനിമായാണു ഇവിടെ താരം.
വാൽക്കഷ്ണം : ഈ റേഡിയോക്കാർ ചുമ്മാ പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ചു : ഈ സിനിമയിൽ റീമയും ഫഹദും കിസ്സ് ചേയ്യുന്നുണ്ട് .. മലയാളത്തിന്റെ ഇമ്രാൻ ഹാഷ്മിയാണു ഫഹദ് ... എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എന്തോരു ബഹളമായിരുന്നു ... ചുമ്മാതാണേ .. അങ്ങനത്തോരു സംഭവം ഈ സിനിമയിലില്ല! :)
പിന്നെ വിവാദങ്ങളുടെ കാര്യം : ഒരു സിനിമ കണ്ടിട്ട്, അതിലെ കഥാപാത്രം കോട്ടയംകാരിയാണെന്നതു കൊണ്ട് ആ കഥാപാത്രം ചേയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ആണു എല്ലാ കോട്ടയംകാരും ചേയ്യുന്നതെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ വിചാരിക്കുന്നതോ ആരുടെ തെറ്റ്? ആ സിനിമയുടെ സംവിധായകന്റേയോ, ഫിക്ഷൻ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്നു അറിയില്ലാത്ത പ്രേക്ഷകന്റേയോ? ഫിക്ഷൻ എന്ന വാക്കിൽ തന്നെയുണ്ട് അതിന്റെ അർത്ഥം - "Fiction is the form of any narrative or informative work that deals, in part or in whole, with information or events that are not factual, but rather, imaginary—that is, invented by the author." എന്നു വിക്കി പറയുന്നു.
ഇങ്ങനെ പോയാൽ, കഥാപാത്രങ്ങൾ ചേയ്യുന്നത് മുഴുവനും കഥാപാത്രത്തിന്റെ നാട്ടുകാരോ, ഗോത്രക്കാരോ, മതക്കാരോ ജാതിക്കാരോ എപ്പോഴും ചേയ്യുന്നു എന്ന ആരോപണം ആണു സിനിമ ഉയർത്തുന്നതെന്നു എല്ലാ സംഘടനകളും ഉയർത്തുകയും, സിനിമാ തീയറ്റർ തല്ലിപ്പൊളിക്കുകയും ചേയ്യും കുറച്ച് നാളുകൾക്കകം. ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ രക്ഷപ്പെടാൻ ആയിട്ട് സിനിമാക്കാർ വില്ലന്മാരേ എപ്പോഴും വല്ല അന്യഗൃഹജീവികളോ, പാക്കിസ്ഥാൻകാരോ ആക്കി സിനിമ പിടിക്കുന്ന കാലവും വിദൂരമല്ല.
മലയാള സിനിമയേ രക്ഷിച്ചേക്കണേ ദൈവമേ. ..
Wednesday, April 4, 2012
മാസ്റ്റേഴ്സ് - Masters (6.5/10)
Masters/Malayalam/2012/Suspense Crime-Thriller/M3DB/ (6.5/10)
പ്ലോട്ട് : യുവ IPS ഓഫീസർ ആയ നായകൻ ശ്രീരാമകൃഷ്ണനെ (പൃഥ്വിരാജ്) തന്റെ കരിയറിലെ കേസുകളിലെ പരാജയത്തിനിടയിലും, പ്രമാദമായ ഒരു കൊലപാതകത്തിന്റെ അന്വേഷണത്തിനായി ചുമതലപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതോടെയാണു സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്. തന്റെ എല്ലാ കേസുകളിലും ഉറ്റ സുഹൃത്തായ മിലിൻ പോളിന്റെ (ശശികുമാർ) സഹായങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നയാളാണു നായകൻ. തുടരെത്തുടരെയുള്ള കൊലപാതകങ്ങളും, കൊലചേയ്യുന്നവർ ചാവേറുകൾ ആവുന്ന രീതിയും, കൊലചേയ്യപ്പെടുന്നവരുടെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യവും ഒക്കെ ഈ കേസിനെയും കഥാഗതിയേയും വളരേ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നവ ആക്കുന്നു. ആ കേസന്വേഷണങ്ങൾ ആണു ഈ സിനിമയുടെ കാതൽ.
വെർഡിക്ട് : ജോണി ആന്റണി എന്ന തട്ട് പൊളിപ്പൻ സ്ലാപ്പ്സ്റ്റിക്ക് കോമഡി പടങ്ങളുടെ സംവിധായകൻ ഒരു ത്രില്ലർ ചേയ്യുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് അത്ര പ്രതീക്ഷ ഇല്ലായിരുന്നു - പക്ഷെ അൻവർ റഷീദിന്റെ അടുക്കേൽ നിന്നും ബ്രിഡ്ജ് വന്നതു പോലെ വല്ലതും സംഭവിച്ചേക്കാം എന്ന - സാഹസികം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന - ഒരു ആശയും ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. ബ്രിഡ്ജ് പോലെ ഒന്നു സംഭവിച്ചില്ലായെങ്കിലും, ജോണീ ആന്റണി എന്ന സംവിധായകനു കഴിവുകൾ ഉണ്ട് എന്നു തെളിയിക്കുന്നു ഈ സിനിമ.
ഒരു ഡീസന്റ് സസ്പെൻസ് ത്രില്ലർ, മെനക്ക് പറഞ്ഞ് പോവാൻ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നത് തന്നെയാണു സിനിമയുടെ സൃഷ്ടാക്കളുടെ ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം. നല്ല തിരക്കഥ, നായകന്റെ കുഴപ്പമില്ലാത്ത അഭിനയം, എന്നിവയൊക്കെ പരാമശം അർഹിക്കുന്നവ ആണു.
പക്ഷെ, ശശികുമാർ എന്ന നടനെപ്പറ്റിയുള്ള സഹല അഭിപ്രായങ്ങളും ഈ സിനിമയോടെ മാറി - അലമ്പ് ഡബ്ബിങ്ങ്! ആവറേജ് അഭിനയം! .. മലയാളം ഒരു തരി പോലും അറിയാത്തവരെ ഒക്കെ പിടിച്ച് എന്തിനു ഇത്തരം സിനിമകളിൽ മുഴുനീളം കഥാപാത്രങ്ങൾ കൊടുക്കുന്നു ഈ സിനിമാക്കാർ? - വല്ല നസ്സുറൂദ്ദീൻ ഷായോ, അനുപം ഖേറോ ഒക്കെയാണെങ്കിൽ സഹിക്കാമായിരുന്നു .. ആ ടാലന്റ്സ് മലയാളത്തിൽ അഭിനയിക്കേണ്ടത് മലയാളത്തിന്റെ ആവശ്യമാണു. പക്ഷെ .. അവരെവിടെക്കിടക്കുന്നു, ഇങ്ങേരെവിടെക്കിടക്കുന്നു! അലമ്പ്, ശശികുമാർ.
പിയാ ബാജ്പൈ കൊള്ളാം, സലിം കുമാർ സാധാരണ പോലെ ബോറാക്കിയില്ല, ഷമ്മീതിലകൻ സാധാരണ പോലെ തെറിച്ച് അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നു!
പക്ഷെ, മെച്ചപ്പെടുത്താമായിരുന്നു പലയിടങ്ങളിലും - ബിജൂമേനോൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഉൾപ്പടെയുള്ളവരുടെ ഇൻട്രോ ഒരല്പം കൂടെ മെച്ചപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്നു ആഗ്രഹിച്ചു പോയീ ഞാൻ.
പക്ഷെ, പേരിനു കുറച്ച് ഇഴച്ചിലും ചേർത്തിട്ടുണ്ട് സംവിധായകൻ - മെയിൻ വില്ലന്റെ ഇൻട്രോ വലിച്ച് നീട്ടി ഒരു മഹാഭാരതം തന്നെ രചിച്ചിട്ടുണ്ട് സംവിധായകൻ - എന്തിനു ഒരു പതിനഞ്ച് മിനുറ്റ് വെറൂതേ കളഞ്ഞൂ അതിനായി? പിന്നെ അനവസത്തിൽ വരുന്ന പാട്ടുകൾ .. മാപ്പില്ലാ!.
ഒറ്റവാചകത്തിൽ : കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റുന്ന, ഒരു സിനിമ. ഒട്ടുമേ ബോറടിക്കില്ല, അതുറപ്പ്. കാണു, മിസ്സാക്കേണ്ട - മലയാളത്തിൽ ഇത്തരം ഡീസന്റ് സിനിമകൾ പോലും ഉണ്ടാവുന്നത് വല്ലപ്പോഴും കാലത്താണു!
വാൽക്കഷ്ണം : ജഗതി, സമുദ്രക്കനി തുടങ്ങിയ വളരേ വലിയൊരു താരനിര ചുമ്മാ വന്നു പോവുന്നുണ്ട് ഈ സിനിമയിൽ .. കോറേപ്പേരെ അഭിനയിപ്പിച്ച് ബഡ്ജറ്റ് കൂട്ടിയാൽ സിനിമ ഹിറ്റാകുമെന്നോ മറ്റോ വിശ്വസിച്ച് വച്ചിട്ടുണ്ടോ ആവോ ഈ സിനിമയുടെ ക്രിയേറ്റേഴ്സ്?
Labels:
2012,
jagathi sreekumar,
johny antony,
piya bajpai,
prithviraj,
salim kumar,
sashikumar,
thriller
Sunday, February 26, 2012
ഈ അടുത്ത കാലത്ത് - EE Adutha Kaalathu (6/10)
Ee Adutha Kaalathu/Malayalam/2012/Drama-Thriller/M3DB/ (6/10)
പ്ലോട്ട് : നഗരജീവിതത്തിലെ വ്യത്യസ്ഥങ്ങളായ ചില ജീവിതങ്ങളുടെ ഒരു നേർപ്പകർപ്പ്. ജീവിതത്തിന്റെ പല തുറകളിലെ പല കഥാപാത്രങ്ങളൂം, ഒരു സീരിയൽ കില്ലറുടെ പശ്ചാത്തലത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്ന ഒരു കഥ. ക്ലീഷേകളുടെ ഘോഷയാത്രകളില്ലാത്ത ഒരു ഡീസന്റ് സിനിമ.
സ്ക്രീനിങ്ങ് : ചേർത്തല ചിത്രാഞ്ജലിയിൽ ആണു ഈ സിനിമ ഞാൻ കണ്ടത് - ആൾ തീയറ്റർ കപ്പാസിറ്റിയുടെ കഷ്ടിച്ച് ഒരു കാൽഭാഗം. മിക്കവാറും അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച കാണില്ല ഈ സിനിമ!.ഞാൻ പറയാൻ വന്നത് ഇതൊന്നുമല്ല - സിനിമയുടെ ആദ്യാവസാനം ഓഡിയോ ലാഗ്ഗിങ്ങ് ആയിരുന്നു, സെക്കന്റിന്റെ ഒരംശം. മലയാളം അറിയാത്ത നടിമാരുടെ ഡബ്ബിങ്ങ് പ്രശ്നം ആണെന്ന് കരുതിയിരുന്ന എനിക്ക് മുരളി ഗോപിയുടെ ഒക്കെ ഡയലോഗുകൾ ലാഗ്ഗിങ്ങ് ആയപ്പോൾ ആണു പ്രശ്നം ടെക്നിക്കൽ ആണെന്നു തോന്നിത്തുടങ്ങിയത് .. സിനിമയുടെ ക്വാളിറ്റി മൂലം മാത്രം ഉയർന്നു വരാൻ ചാൻസുള്ള ഇത്തരം സിനിമകൾ കൂടെ സ്ക്രീനിങ്ങിന്റെ തകരാറുകൾ മൂലം രസിക്കാനാവാതെ പോവുന്നത് ... കഷ്ടം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാൻ!
വെർഡിക്ട് : നല്ലോരു സ്ക്രിപ്റ്റ്, നല്ല കഥ പറച്ചിൽ. നല്ല ഡയലോഗുകൾ. ലീഡ് ആക്ടേഴ്സിന്റെ വളരേ നല്ല പെർഫോർമൻസ്.. നല്ലോരു സിനിമ.
അത്രേം ഒറ്റ വാചകത്തിൽ പറയാം - പക്ഷെ മൊത്തത്തിൽ എടുത്താൽ, സിനിമ എബൗവ് ആവറേജ് എന്നേ പറയാൻ ആവൂ. എവിടേയൊക്കെയോ, എന്തൊക്കെയോ കുറവ്, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ. പല കഥകൾ ഒരേ രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് പോവുന്ന തരം കഥപറച്ചിൽ ആണിതിൽ. അത് ബോറാവാത്ത തരത്തിൽ ഡീസന്റായിട്ട് എടുത്തിട്ടും ഉണ്ട്.
താരനിര : എടുത്ത് പറയേണ്ടത് ലീഡ് റോളുകളിൽ ഒന്നു ധൈര്യസമേതം എടുത്ത് അത് തകർത്താടിയ മുരളി ഗോപി എന്ന കലാകാരന്റെ പ്രതിഭയെ ആണു. തിരക്കഥ/കഥ/ഡയലോഗുകൾ എന്നിവയും മുരളി ഗോപിയുടേത് തന്നെയാണു. സ്ക്രിപ്റ്റും ഒക്കെ കിടിലൻ ആണു എന്നാൽ തന്നേയും, ഇങ്ങാരു അഭിനയിച്ച് തകർത്ത് വാരിക്കളഞ്ഞൂ - മറ്റുള്ളവരെ എല്ലാരേയും നിഷ്പ്രഭർ ആക്കിക്കളഞ്ഞൂ! ഇദ്ദേഹം അഭിനയം തുടർന്നാൽ, മലയാളത്തിനു ഈ ദശകത്തിൽ ലഭിച്ച ടാലന്റ് ഫിക്സഡ് അസ്സറ്റുകളിൽ ആദ്യ പത്തിൽ ഈ പേരു ഉറപ്പായും ഉണ്ടാവും!
ഇന്ദ്രജിത്ത് : മുരളി ഗോപിയുടെ അസാമാന്യ പ്രകടനം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കഥാപാത്രം ആയിരുന്നേനേ ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ് - അതിനർത്ഥം ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇതിൽ മോശാക്കിയെന്നോ, നന്നാക്കിയിട്ടില്ലാ എന്നോ അർത്ഥമില്ല. ഉഗ്രൻ തന്നെ ആക്കീട്ടുണ്ട്. ‘സിറ്റി ഓഫ് ഗോഡ്’ എന്ന സിനിമയിലെ പോലത്തെ ഒരു കഥാപാത്രം ആണു ഇതിലേയും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റേത് - ഇത്തരം കഥാപാത്രങ്ങൾ നന്നാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി ഇന്ദ്രൻ തെളിയിച്ചു.
അനൂപ് മേനോൻ : ഒരു പരാജയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കെയർലെസ്സ് പോലീസ് കമ്മീഷ്ണറായി അനൂപ് ജീവിക്കുകയാണു സിനിമയിൽ. കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല ഇങ്ങാരുടെ അഭിനയത്തെപറ്റി - ആക്ച്വൽ ഡയലോഗ് ഡെലിവറിയിൽ അനൂപ് കഴിഞ്ഞേ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വേറേ ആളുള്ളൂ!.
മൈഥിലി : ഈ കൊച്ച് കാലം കഴിയും തോറും അഭിനയം മറന്ന് മറന്ന് വരികയാണോ ആവോ.. വളരേ അധികം ഇമോഷണൽ ആയിട്ട് പെരുമാറേണ്ട സന്ദർഭങ്ങളിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ചുറ്റുമുള്ളവരെക്കൂടെ തെറിപ്പിച്ച് കളയുന്ന തരം അഭിനയം ആണീ കൊച്ചിന്റേത് .. നന്നാക്കിയില്ലായെങ്കിൽ പാടാവും, സഹിക്കാൻ.
നിഷാൻ : ഋതുവിനു ശേഷം ഈ പയ്യനെ ഇഷ്ടായ പടം ഇതാണു - ഒരു ബോംബൈക്കാരനായ, മലയാളം അധികം സംസാരിക്കാത്ത ഒരു പയ്യൻ - ഒരു വില്ലൻ എന്നും പറയാം. ശരിക്കും കലക്കീട്ടുണ്ട് നിഷാൻ ഇതിൽ! .. ഇവന്റെ ഓരോ ഡയലോഗുകളും തീയറ്ററിൽ ചിരികൾ ഉയർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഇവന്റെ ഓരോ നീക്കങ്ങൾക്കും തീയറ്ററിൽ പ്രതികരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു - ഇത് മുഴുവനും നിഷാന്റെ കഴിവല്ല, സിനിമാ ക്രിയേറ്റേഴ്സിന്റെ കഴിവ് കൂടെ ആണെങ്കിൽ കൂടി - നിഷാനു ശരിക്കും അഭിമാനിക്കാവുന്ന ഒരു സിനിമ തന്നെ ഇത്.
ബാക്കിയുള്ളവയിൽ മാധുരി എന്ന കഥാപാത്രം ആയിട്ടഭിനയിച്ച ‘തനുശ്രീ ഏതാണ്ടും‘ തരക്കേടില്ലാതെ വന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ, മലയാളം അറിയാവുന്ന - അഭിനയിക്കാൻ അറിയാവുന്ന ആരെയെങ്കിലും പോരായിരുന്നോ എന്ന സംശയം അപ്പോഴും ബാക്കിയാവുന്നു. ബൈജൂ ആദ്യായിട്ട് ഒരു ബോറടിക്കാത്ത പെർഫോർമൻസ് കാഴ്ചവച്ചിരിക്കുന്നു. ഗുണ്ടകൾ ആയിട്ട് വന്നിരിക്കുന്നവരും സപ്പോർട്ടിങ്ങ് ആക്ടേഴ്സും ഒക്കെ നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട് - പക്ഷെ മൈഥിലിയുടെ പെർഫോർമൻസ് കാരണം ആവണം, എല്ലാറ്റിലും ഒരു അമച്വർ സ്വഭാവം തോന്നിപ്പോയി എനിക്ക്! :( പക്ഷെ, രണ്ടാമത് ഓർത്ത് നോക്കുമ്പോൾ, ആ ഒരു ആക്ടർ മാത്രമേ മോശാക്കിയിട്ടൊള്ളൂ..!
കോക്ക്ടെയിലിനു ശേഷം കോക്ക്ടെയിലിനെക്കാൾ ക്രിസ്പി ആയ, അതിലും ഇന്ററസ്റ്റിങ്ങ് ആയ ഒരു സിനിമ ആവും ഇതെന്നുള്ള അമിത പ്രതീക്ഷ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാലാവാം, ഈ സിനിമ എന്റെ പ്രതീക്ഷക്കൊത്ത് ഉയർന്നില്ല - അതിനു കാരണം ഈ സിനിമയുടെ നീളം തന്നെയാണു. 3 മണിക്കൂർ ഒക്കെ പറയാനും മാത്രം കഥ/സംഭവങ്ങൾ ഈ സിനിമക്കുണ്ടോ? ഇല്ലാ എന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു, അതിനാൽ തന്നെ, ഈ സിനിമ ഒന്നു വെട്ടി ചെറുതാക്കി ഒരു അര മണിക്കൂർ കുറച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ആത്മാർത്ഥമായി ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പോവുന്നു..
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു സിനിമ. നല്ല സിനിമകൾ വിജയിക്കണം, പൊട്ട തട്ടുപൊളിപ്പൻ പടങ്ങൾ പെട്ടിയിലിരിക്കണം എന്നു അതിയായ ആഗ്രഹമുള്ളവർ നിർബന്ധമായും കണ്ടിരിക്കേണ്ട സിനിമ.
വാൽക്കഷ്ണം : ഈ മലയാളം അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത നടിമാരെ ഒക്കെ അങ്ങ് ബോംബേന്നും കൽക്കട്ടേന്നും പൊക്കിക്കൊണ്ട് വരുന്നത് എന്തിനാണാവോ ഈ സംവിധായകർ? - അതും ഗ്ലാമറിനെക്കാളധികം നെടുനീളൻ മലയാളം ഡയലോഗൊക്കെ പറയേണ്ടി വരുന്ന സിനിമകളിൽ... !! ഹിന്ദി/തമിഴ് സിനിമാ നടിമാരുടെ പടങ്ങൾ പോസ്റ്ററിൽ കാട്ടിയാൽ തീയറ്ററിൽ ആളിടിച്ച് കയറും എന്ന് ഇപ്പോഴും ഈ മണ്ടൻ സിനിമാക്കാർ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണോ ഇതിനർത്ഥം ??
എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, ഈ സിനിമയോടെ മലയാളം സിനിമ ആക്ച്വാലിറ്റിയിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുകയാണു എന്നു. നമ്മുടെ മലയാളം സിനിമകളിലെ വില്ലന്മാരും നായകന്മാരും ഒക്കെ എത്ര ഡീസന്റ് ഭാഷയാണു ഉപയോഗിക്കുന്നത്.. മലയാള സിനിമയിൽ ഒരു തെറി മനസ്സിലെങ്കിലും പറയുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇതിൽ ഗുണ്ടകൾ മലയാളത്തിലും, ഹൈക്ലാസ്സ് സൊസൈറ്റി ഇംഗ്ലീഷിലും ഒന്നാംതരം തെറി പറയുന്നുണ്ട് - ബീപ്പ് ശബ്ദത്തിന്റെ സഹായത്തോടാണെങ്കിലും..
Friday, February 24, 2012
സെക്കന്റ് ഷോ - Second Show (5/10)
Second Show/Malayalam/2012/Drama-Action/M3DB/ (5/10)
പ്ലോട്ട് : ഒരു ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ്, .. ക്വട്ടേഷനുകൾക്കും, മറ്റു ഇല്ലീഗൽ കാര്യങ്ങൾക്കും പോവ്വുന്ന നായകൻ, അവന്റെ ഫ്രണ്ട്സ്. അവർ ചെന്നു പെടുന്ന പാരകൾ, അടികൾ, നായകന്റെ സൂപ്പർ ആക്ഷൻ സീക്വൻസുകൾ ..അതിമാനുഷശക്തികളുടെ പ്രകടനങ്ങൾ..
വെർഡിക്ട് : എല്ലാരും പറയുന്നു - ഡിഫറന്റ് ട്രീറ്റ്മെന്റ് ആണെന്നു, എല്ലാരും പറയുന്നു ഈ സിനിമ മലയാള സിനിമക്ക് വഴികാട്ടിയാണെന്നും, ഒക്കെ .. എങ്ങനെയാണെന്നു എനിക്ക് സത്യത്തിൽ മനസ്സിലാവുന്നില്ലാട്ടോ..ഇന്ത്യൻ സിനിമകളിൽ കാണുന്ന മിക്കവാറും ക്ലീഷേകളും ഉൾക്കൊള്ളിച്ച ഈ പടം എങ്ങനെ വഴിമാറിച്ചവുട്ടുന്ന പടമാവും?
ക്ലീഷേകളുടെ കാര്യം പറയുകയാണെങ്കിൽ .. അതിങ്ങനെ നിരന്നു കിടക്കുവാണു - സകലമാന അലുക്കൂലുത്തുകളും ചേയ്യുന്ന നായകനെ പ്രേമിക്കുന്ന നായിക (“ഇതെന്താ തമിഴ് സിനിമയാണോ ഗുണ്ടയെ പ്രേമിക്കാൻ ഒക്കെ” എന്നു ചോദിച്ച് കൊണ്ട് ഗുണ്ടയെ പ്രേമിക്കുന്ന ഒരു സിനിമയും ഇതേ വരെ ഇറങ്ങിയിട്ടില്ലാന്നു തോന്നുന്നു - അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ ഈ സിനിമ ഒരു വ്യത്യസ്ഥ സിനിമ തന്നെയാണു. )
പത്തിരുപത് സായുധരായ ഗുണ്ടകൾ വന്നാലും - അതിപ്പോ നായകൻ നിരായുധനായാലും ശരി അല്ലെങ്കിലും ശരി, ഒരൊറ്റ ഇടി മതി നായകനു - ഗുണ്ടകളൊക്കെ ഇടിഞ്ഞ് പൊളീഞ്ഞ് വീഴുന്നതും, ചോര തുപ്പി അപ്രത്യക്ഷരാവുന്നതും ഒക്കെ ക്ലീഷേകൾ അല്ലേ?
അതു പോലെ, നായകന്റെ ഫ്രണ്ടിനു കുത്തേൽക്കുന്ന രംഗം : ആ സമയത്ത് തല്ലാനായുന്ന വില്ലന്മാരേയോ, നായകൻ ഒരൊറ്റ ഇടിക്ക് ചുരുട്ടി നിലത്തിട്ട ഗുണ്ടകളേയോ ഒന്നും കാണുന്നില്ല - അവരൊക്കെ എങ്ങനെ അപ്രത്യക്ഷരായി എന്നത് ആർക്കും ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടില്ല, സത്യം!.
അല്ലെങ്കിൽ ഇതോക്കെ പറഞ്ഞ് എന്തിനു സമയം കളയണം? - മൊത്തത്തിൽ പടം ആവറേജ്. മിക്ക നടന്മാരുടേയും നടനം ആവറേജ്, കഥയും അവതരണവും ആവറേജ് ..
പക്ഷെ, എടുത്ത് പറയത്തക്ക പ്രകടനം നടത്തിയവരും ഉണ്ട് ഈ സിനിമയിൽ : സണ്ണി വെയ്ൻ എന്ന നടൻ - ഷോക്കടിച്ച പോലത്തെ തലമുടിയുള്ള കുരുടി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പയ്യൻ. ലവൻ പടക്കമാണുട്ടോ! അവനു ഒരു കിടിലൻ ഭാവി ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് - പെട്ടെന്നു എനിക്കോർമ്മ വരുന്നത് ഇതേ പോലത്തെതന്നെ തലമുടിയുള്ള ഒരു ഹിന്ദി നടനെയാണു - സർഫരോഷിലും മറ്റും ഉണ്ട് അങ്ങേരു ... അതു പോലെ ബാബുരാജ് : ചെറുതെങ്കിലും നല്ലോരു കഥാപാത്രത്തെ ഡീസന്റായിട്ട് അവതരിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചു അങ്ങാർക്ക്.
നമ്മുടെ നായകൻ - ദുൽഖർ സൽമാൻ : പോര സോദരാ, പോര. മമ്മുക്ക പോലത്തെ ഒരു വലിയ നടന്റെ മകൻ എന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ ഏഴയലത്തെത്താൻ ദുൽഖർ ഇനിയും കൊറേ പഠിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു - നടനത്തെപ്പറ്റിയും, വോയ്സ് മോഡുലേഷനെപ്പറ്റിയും, കഥാപാത്രത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയും, കഥാപാത്രമാവുന്നതിനെപ്പറ്റിയും, ഒക്കെ .. ഒരുദാഹരണം പറയുവാണെങ്കിൽ, കോളേജിൽ പോവാൻ മനസ്സില്ലാത്ത, കോളേജ് എന്നും പറഞ്ഞ് മണൽ വാരാൻ പോവുന്ന, ഇംഗ്ലീഷ് പോയിട്ട് മലയാളം പോലും ഡീസന്റായിട്ട് പറയാൻ അറിയാത്ത ഒരു കഥാപാത്രമായിട്ടാണു ദുൽഖർ സൽമാൻ ഇതിൽ അഭിനയിക്കുന്നത് - പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകളും, അതിന്റെ ഉച്ചാരണവും ഒക്കെ കേട്ടാൽ ബാരക്ക് ഒബാമ വരെ ഞെട്ടി ഇരുന്നു പോവും - “കുറച്ച് പ്രിപ്പേർ ചേയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു“ എന്ന് നായകൻ പറയുമ്പോൾ നമുക്ക് ആ വാചകത്തിൽ കാണാൻ ആവുന്നത് വിദേശ പഠനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ ദുൽഖർ സൽമാനെ ആണു, അല്ലാതെ നായകനെയായ ഗുണ്ടയെ അല്ല. പക്ഷെ, ഒരു പതിനഞ്ച് മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞ് നായകൻ ഇതോക്കെ മറന്ന് ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് വാചകം പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നതും കാണുന്നുണ്ട് നമ്മൾ..
ഒരു പുതുമുഖ നടനെ ഇത്രയും ഡിറ്റൈൽ ആയിട്ട് അനലൈസ് ചേയ്യാൻ പാടില്ല എന്നു വേണമെങ്കിൽ നമുക്ക് ശഠിക്കാം - പക്ഷെ, ദുൽഖർ സൽമാനെപ്പോലെ ഇതേ സിനിമയിൽ ഹരിശ്രീ കുറിച്ചിരിക്കുന്ന സണ്ണി വെയ്ൻ എന്ന ആ കലാകാരനും ആയിട്ടെങ്കിലും നമുക്ക് താരതമ്യം ചേയ്യാൻ പാടില്ലേ? അങ്ങനെ താരതമ്യം ചേയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ദുൽഖറിനു പത്തിൽ മൂന്നും, സണ്ണിക്ക് ഒൻപതിനു മുകളിലും മാർക്ക് ഉറപ്പായും കിട്ടും!. ഞാൻ സണ്ണിയുടെ ഫാനായി ഈ ഒരൊറ്റ പടത്തോടെ. ഫർഹദ് ഫാസിലിനെപ്പോലെ എപ്പോഴെങ്കിലും ദുൽഖർ പൊങ്ങിവരുവായിരിക്കും എന്നു പ്രതീക്ഷ മാത്രമേ ഉള്ളൂ, ഈ സിനിമ കണ്ട് കഴിഞ്ഞതോടെ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി.!
പക്ഷെ, ഇത്രേം പുതുമുഖങ്ങളെ വച്ച് ഒരു സിനിമ ചേയ്യ്യാൻ ചങ്കൂറ്റം കാട്ടിയ നിർമ്മാതാവിനും, സംവിധായകനും ഒരു സലാം തീർച്ചയാലും അർഹിക്കുന്നുണ്ട്. വെൽഡൺ ഗഡീസ്..
വാൽക്കഷ്ണം : സിനിമ ഒക്കെ കണ്ട് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങുന്ന കാണികൾക്ക് “ഇത് സുബ്രമണ്യപുരം സിനിമയുടെ ഒരു മോശം കോപ്പി അല്ലായിരുന്നോ കണ്ടിറങ്ങിയത്” എന്നു തോന്നിയാൽ അവരെ കുറ്റം പറയാനൊക്കില്ല - ഏകദേശം അത് പോലെ ഒക്കെ ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട് സിനിമയുടെ ക്രിയേറ്റേഴ്സ്.
Labels:
2012,
debut,
dulkhar salman,
mammootty,
second show,
sunny wayne
Sunday, January 29, 2012
Monsters (8/10)
Monsters/English-British/2010/Drama-Sci-Fiction/IMDB/ (8/10)
Rated R for langauge.
Tagline: Now, It's Our Turn To Adapt.
പ്ലോട്ട് : നാസയുടെ ഒരു അന്യ-ഗൃഹ പര്യടനം നടത്തി തിരിച്ച് വന്ന പേടകം മെക്സിക്കോയുടേയും അമേരിക്കയുടേയും അതിർത്തിയിൽ തകർന്നു വീഴുന്നു, ആറ് വർഷത്തിനു ശേഷം ആ അതിർത്തി അന്യഗൃഹജീവികളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ ഏലിയൻസ് ആയ ജീവികൾ (ജീവികൾ തന്നെയാണു, അല്ലാതെ വിമാനത്തിലും മറ്റും വരുന്ന ഹൈലീ ഇന്റലച്വൽ ബീയിങ്ങ്സ് അല്ല ഈ അന്യഗൃഹ ജീവികൾ) വളരുന്നു എന്നു കരുതപ്പെടുന്ന സ്ഥലം ‘ഇൻഫക്ടട് സോൺ’ ആയിട്ട് രണ്ട് സർക്കാരുകളും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ഇവറ്റകളെ, ഇവറ്റകളുടെ വ്യാപനത്തെ അമർച്ച ചേയ്യാൻ രണ്ട് രാജ്യത്തിന്റേയും സൈന്യങ്ങൾ ശ്രമിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചേയ്യുന്നു. ഒരു അവസാന വട്ട ആക്രമണം തുടങ്ങാൻ സൈന്യങ്ങൾ തുടക്കമിടുന്ന സമയം - ഇവിടെയാണു ഈ സിനിമ ആരംഭിക്കുന്നതു. സിനിമ നടക്കുന്ന സമയത്ത് ഏലിയൻസിനെ ആരും ഏലിയൻസ് എന്നു വിളിക്കാറില്ല - അതോരു ഇൻഫക്ഷൻ ആണിപ്പോൾ!
ഒരു പത്ര സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉടമയുടെ മകൾ ഈ ഇൻഫറ്റഡ് സോണിന്റെ മെക്സിക്കൻ സൈഡിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു, ആ മകളെ തിരികെ അമേരിക്കയിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടു വരാൻ മാധ്യമ ഉടന തന്റെ ഒരു ഫോട്ടോജേർണലിസ്റ്റിനെ നിയോഗിക്കുന്നു - അവരുടെ തിരികെ വരാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും മറ്റുമാണു ഈ സിനിമയുടെ പ്ലോട്ട്.
വെർഡിക്ട് : ഏലിയൻ മൂവി എന്ന പേര് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതിയത് ഇത് ബാറ്റിൽഫീൽഡ് എൽ എ, അല്ലെങ്കിൽ ഇൻഡിപ്പെൻഡൻസ് ഡേ പോലത്തെ, നിറയെ തോക്കും മിസൈലുകളും ഒക്കെയുള്ള ഒരു സിനിമയാണെന്നാണു - പക്ഷെ, അതൊന്നുമില്ലാതെ, ശരിക്കും ഒരു ഏലിയനെ കാട്ടാതെ തന്നെ ഒരു ആക്രമണം/ഭീഷണിയുടെ ഭീതി നമ്മളിൽ നിറക്കാൻ ഈ സിനിമയുടെ ക്രിയേറ്റേഴ്സിനായി - അതോരു ചെറിയ കാര്യമല്ല.
നടന്മാർ നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ, നമ്മൾ വെറും അഭിനേതാക്കളെ അല്ല, മറിച്ച് സിനിമയെ ആണു ശ്രദ്ധിക്കുക. നടന്മാർ ആരാണെങ്കിലും ശരി, ഈ സിനിമ മോശമാക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അതാണു ക്രിയേറ്റേഴ്സിന്റെ ക്വാളിറ്റി!. നടന്മാർ, കഥാപാത്രങ്ങൾ, ഒക്കെ സിനിമയുടെ എഫക്ട്സ് നമ്മളിൽ എത്തിക്കാനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ മാത്രം...
ഉഗ്രൻ!
പിന്നെ കിടിലൻ ആയിട്ടുള്ളത് സ്പെഷ്യൽ എഫക്ട്സ്, ആർട്ട്, സിനിമാറ്റോഗ്രഫി എന്നീ വിഭാഗങ്ങൾ ആണു. അവർണ്ണനീയം ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ റിസൾട്ട്സ് !
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഞെട്ടിക്കുന്ന സിനിമ - മസ്റ്റ് സീ! ..
വാൽക്കഷ്ണം. : ഞെട്ടി ഞാൻ ഈ സിനിമ കണ്ടപ്പോൾ! ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിത്തരിച്ചത്, ഈ സിനിമയുടെ പിന്നാമ്പുറ വിശേഷങ്ങൾ വായിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു. നിങ്ങളും ഈ സിനിമ കാണു, നിങ്ങളും എന്നെപ്പോലെ ഞെട്ടിയിരിക്കും.
ഇൻഡിപ്പെൻഡൻസ് ഡേ നിർമ്മിക്കാൻ ചിലവാക്കിയ തുകയുടെ ഇരുപതിൽ ഒരംശം, അതിലും കുറഞ്ഞ ചിലവിനു ഒരു സിനിമ നിർമ്മിച്ചിറക്കീ ഇവർ!- മലയാളം സിനിമാക്കാർ കണ്ട് പഠിക്കട്ടെ!. എന്തിനു, പല മലയാള സിനിമക്കും ചിലവാക്കുന്നതിന്റെ പകുതി പണമേ ചിലവാക്കിയിട്ടൊള്ളൂവത്രെ ഈ സിനിമ തീയറ്ററിൽ എത്തിക്കാൻ!
ഇതിലെ സ്പെഷ്യൽ എഫക്ട്സ് ഈ സിനിമയുടെ സംവിധായകൻ തന്നെ ഇരുന്നു, സ്വന്തം ബെഡ്രൂമിൽ ഇരുന്നു നിർമ്മിച്ചവയാണു!! ഈ സിനിമാ ക്രൂ എന്നു പറയാൻ മാത്രം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നുവത്രെ ഈ സിനിമക്ക് - ഒരു ടെമ്പോ ട്രാവലറിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ സീറ്റ് ബാക്കി കിടക്കുമായിരുന്നുവത്രെ, ക്രൂവിന്റെ സൈസ് പറയാനാണേങ്കിൽ!
പറയാൻ ആണെങ്കിൽ കൊറേ ഉണ്ട് ഇതു പോലെ..
മക്കളേ, മലയാള സിനിമാ താരങ്ങളേ, സംവിധായകരേ, സംഘടനകളേ, ഒന്നു കാണു നിങ്ങൾ ഈ സിനിമ - എന്നിട്ടൊന്നു ഡിസന്റായിട്ട് ലജ്ജിക്കൂ .. !
കഷ്ടം!. എനിക്ക് നാണമാവുന്നു ഇങ്ങനെത്തെ സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ, മലയാള സിനിമ എന്റെ സിനിമ ആണേന്നു പറയാൻ. :(
Saturday, January 7, 2012
ബ്യൂട്ടിഫുൾ (8.5/10)
Beautiful/Malayalam/2011/Drama/M3DB/ (8.5/10)
പ്ലോട്ട് : അളവറ്റ സ്വത്തിനുടമയായ സ്റ്റീഫനു (ജയസൂര്യ) കഴുത്തിനു താഴേക്ക് ഒരു സ്വാധീനവും ഇല്ല, തളർന്നു കിടക്കുവാണു. വളരെ കുറച്ച് പേരൊഴികെയുള്ള ബന്ധുജനങ്ങളെല്ലാം തന്നെ സ്റ്റീഫന്റെ സ്വത്തിലാണു കണ്ണ് - പക്ഷെ സ്റ്റീഫൻ ആരേയും അടുപ്പിക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിനു കൂട്ട് കമലു എന്നും കണാരൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് പേരാണു. ഒരിക്കൽ ഡിന്നറിനു റസ്റ്റോറന്റിൽ ചെല്ലുന്ന സ്റ്റീഫൻ അവിടത്തെ ഗായകന്റെ പാട്ടിഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഒരു വലിയ ഗായകനാവാൻ കൊതിക്കുന്ന ജോൺ (അനൂപ് മേനോൻ) എന്ന ആ പാട്ടുകാരനെ കൂടെ കൂട്ടുന്നു. ഇടക്ക് ഹോം നേഴ്സായി പത്രപ്പരസ്യം കണ്ടെത്തുന്ന അഞ്ജലി (മേഘ്നാ രാജ്) കൂടെ അവരുടെ ചെറു കുടുംബത്തിലേക്കെത്തുന്നു .. ഇവരുടെ കഥയാണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : കിടിലൻ.! വി കെ പ്രകാശ് എന്ന സംവിധായകനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരാശരിയിൽ താഴെയുള്ള പല സിനിമകൾ കാരണം എഴുതിത്തള്ളാറായിരിക്കുവായിരുന്നു - പക്ഷെ ഈ സിനിമ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിച്ചു. എന്നെ തറപറ്റിച്ചു ഈ സിനിമ. !
സംവിധാനത്തെക്കാളും, ഈ സിനിമയുടെ തിരക്കഥ/സംഭാഷണം തന്നെയാണു സ്റ്റാർ. അനൂപ് മേനോൻ എന്ന തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ സൂപ്പർ സ്റ്റാർ പട്ടാഭിഷേകം തന്നെയാണീ സിനിമ. അമിത ഡ്രാമയുടെ കൂട്ടില്ലാതെ, സാധാരണ മനുഷ്യർ എങ്ങനെ സംസാരിക്കും, അതു പോലെ സംസാരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ - കോക്ക്ടെയിലിലും ഇതേ സ്വഭാവം അനൂപ് മേനോന്റെ തിരക്കഥ കാണിച്ചിരുന്നു.. സബാഷ് അനൂപ് - ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഒരു ഫാനായി മാറിക്കഴിഞ്ഞൂ!.
നടന്മാർ : ആദ്യം ജയസൂര്യ. മറ്റുള്ളവർക്ക് സ്വന്തം ശരീരം മുഴുവനുണ്ട് കഥാപാത്രത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിനു വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാൻ, പക്ഷെ ജയസൂര്യക്ക് കഴുത്തിനു മുകളിലുള്ള ഭാഗങ്ങൾ മാത്രമേ അനക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ, സ്റ്റീഫൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിക്കാൻ. അത് ഒരു തരി പ്രശ്നം പോലും കൂടാതെ ജയസൂര്യക്കായി - അതിനാൽ ഈ സിനിമയിലേ ജൂറി സ്പെഷ്യൽ മെൻഷൻ ജയസൂര്യക്ക്.
അനൂപ് മേനോൻ : ജോൺ എന്ന സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ള, സംഗീതജ്ഞനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ ആയിട്ട് അനൂപ് കസറി. ജയസൂര്യ ഹ്യൂമർ രംഗങ്ങളിൽ കസറും എന്നു നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണു, പണ്ടേ. പക്ഷെ ഇതിൽ അനൂപ് ആണു ആ സ്ഥാനം കൈയ്യടക്കിയത് . ചില ചമ്മലുകൾ, ഭാവങ്ങൾ ഒക്കെ - ചിലയിടങ്ങളിൽ മോഹൻലാലിന്റെ സുവർണ്ണകാലം അനുസ്മരിപ്പിച്ചു അനൂപ്.
മേഘ്നാ രാജ് : മലയാള സിനിമയുടെ മുഴുനീള ഐറ്റം നായികയായി ഒതുങ്ങിപ്പോയ മേഘ്നക്ക് വിനയൻ ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്നോരു മോചനം ഈ സിനിമ വഴി കിട്ടി - അതാവട്ടെ ഉഗ്രനാക്കുകയും ചേയ്തിട്ടുണ്ട്. പ്രിയ മേഘ്നാ, ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടേ, അടിവസ്ത്രങ്ങളെക്കാളും ചെറു വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ എത്തിയിരുന്നതിനെക്കാളൊക്കെ സാരി മാത്രം ഉടുത്ത് ഈ സിനിമയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കിഷ്ടായി - എന്തിനീ തറപ്പടങ്ങളിൽ പോയി അഭിനയിച്ച് സമയം കളയുന്നു ..? ഇത്തരം കഥാപാത്രങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു ഞങ്ങൾ.
ബാക്കിയുള്ള എല്ലാവരും നന്നായിട്ടുണ്ട്- ഒരാളൊഴിച്ച്. ഉണ്ണിമേനോൻ. അദ്ദേഹം നന്നായി പാടുമായിരിക്കാം, പക്ഷെ അഭിനയം - പോര.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഡോണ്ട് മിസ്സ് . കണ്ടിരിക്കേണ്ട, കാണാൻ മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു സിനിമ.
വാൽക്കഷ്ണം : ഈ സിനിമ റിലീസ് ചേയ്തിട്ട് കുറച്ച് നാളായി, ശരിക്കും ഞാൻ ആദ്യ പത്തു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ കാണേണ്ട സിനിമ ആയിരുന്നു ഇതു - ഞാൻ കാണാൻ പോയതും ആണു. റീലീസ് ചേയ്ത് എട്ടാം ദിവസം (വെള്ളിയാഴ്ച) ഞാൻ ചേർത്തല പാരഡൈസ് എന്ന തീയറ്റർ തൊഴുത്തിൽ ഈ സിനിമ കാണാൻ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ഓടുന്നത് ‘ഓസ്തി‘ എന്ന ചിലമ്പരശന്റെ തമിഴ് പടം - ഓർക്കണം - മുല്ലപ്പെരിയാർ പ്രശ്നത്തിൽ മലയാള സിനിമകൾ തമിഴ്നാട്ടിൽ പ്രദർശനം നിഷേധിച്ചു എന്നു വാർത്തകൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണിത്. നമുക്ക് മലയാളത്തെ ഒതുക്കണം - അതിനു ഏതു ഭാഷ സിനിമ ഇട്ടാലും ഒന്നുമില്ല. കഷ്ടം.!
വെള്ളിയാഴ്ച സിനിമയുടെ റിലീസ് വച്ചിരിക്കുന്നതു തന്നെ എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ തെറ്റാണു. വീക്കെൻഡുകളിൽ മാത്രമേ മദ്ധ്യവർഗ്ഗ കുടൂംബങ്ങൾക്ക് സിനിമ കാണാൻ ഉള്ള സമയവും സാഹചര്യവും ലഭിക്കൂ, പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു വീട്ടിലെ ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും ജോലിക്ക് പോവേണ്ട സാഹചര്യത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികൾക്ക് സ്കൂളുള്ളപ്പോൾ. വെള്ളിയാഴ്ച റിലീസ് ആവുന്ന സിനിമക്ക് ആദ്യ വീക്കെൻഡിൽ വളരേ കുറച്ചേ കുടുംബങ്ങൾ കയറൂ - ഒന്നാമതേ ഒരു ചെറു നഗരത്തിലെ 10% പേർ പോലും സിനിമ മാറി എന്നു അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല, ആ ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ. ആളുകൾ അറിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും, അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ആ സിനിമ മാറിയിട്ടുണ്ടാവും, ഏതെങ്കിലും തമിഴ്/തെലുങ്ക് മൊഴിമാറ്റ സിനിമക്കായി. പിന്നെങ്ങനെ നല്ല മലയാള സിനിമക്ക് ആളുണ്ടാവും?
ബ്യൂട്ടിഫുളിന്റെ പോസ്റ്ററുകൾ ചേർത്തല നഗര ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും വെറും 3 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പോലും ഒട്ടിച്ചിട്ടില്ല - കാശ് ലാഭിച്ചതാവും, ഈ സിനിമ വന്നത് ഞാനറിഞ്ഞത് അബദ്ധത്തിൽ തീയറ്ററിനു മുന്നിലൂടെ ഞാൻ കടന്നു പോയപ്പോളാണു. ഇപ്പോ ചേർത്തല ചിത്രാഞ്ജലി തീയറ്ററിൽ ഓടുന്ന ‘അസുരവിത്ത്‘ എന്ന പടത്തിനു ഇതു തന്നെയാവും സ്ഥിതി, കാരണം, അതിനും വലിയ പരസ്യമില്ല - ആ തീയറ്ററിൽ വരേണ്ട അടുത്ത സിനിമ പ്രഖ്യാപിച്ചും കഴിഞ്ഞു, പത്രത്തിലൂടെ! പത്രപ്പരസ്യം മാത്രമല്ല, പോസ്റ്റർ പരസ്യവും ആളുകൾ സിനിമ തീയറ്ററിലെത്തിയെന്നു ജനങ്ങളെ അറിയിക്കാൻ വളരേ ഉപയോഗപ്രദമാണേന്നു എന്തേ സിനിമാക്കാരേ നിങ്ങൾ മറക്കുന്നു?
ഇപ്പോൾ ഈ സിനിമ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടാവാനുള്ള കാരണം, ചേർത്തലക്കും എറണാകുളത്തിനും ഇടയിൽ എരമല്ലൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു നല്ല തീയറ്റർ - ‘എരമല്ലൂർ സാനിയ സിനിമാസ്’ 2011ൽ തുടങ്ങിയതിനാൽ ആണു. എഴുപുന്ന ബൈജു എന്ന പേരിൽ നമ്മൾ എല്ലാം അറിയുന്ന സിനിമാ ആർട്ടിസ്റ്റിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഈ തീയറ്റർ, ഞാൻ ശരിക്കും ഇതു വരെ കയറിയിട്ടുള്ള തീയറ്ററുകളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചതാണു. 170 -200 രൂപ വാങ്ങുന്ന മൾട്ടിപ്ലെക്സുകളെക്കാളൊക്കെ മെച്ചം ആണു ഇവിടത്തെ ആമ്പിയൻസ്, ശുചിത്വം, സ്ക്രീനിങ്ങ്, ഓഡിയോ, ക്രൗഡ്, ഒക്കെ. ശരിക്കും സിനിമ എന്നത് എന്തെന്നറിയാവുന്ന ഒരിടത്ത് സിനിമ കാണുന്ന പ്രതീതി - ഒരു സീരിയസ്നെസ്സ് എനിക്കൂണ്ടായി ഈ തീയറ്ററിൽ സിനിമ കണ്ടപ്പോൾ.
കൂക്കിവിളികളോ, അമിത കൈയ്യടികളോ, പൂച്ച കരയലുകളോ, കമന്റടികളോ അനുവദിക്കാത്ത ഇത്തരം തീയറ്ററൂകൾ ആണു കേരളത്തിനാവശ്യം - അങ്ങനെയെങ്കിലേ മലയാള സിനിമ രക്ഷപ്പെടൂ. എരമല്ലൂർ സാനിയ സിനിമക്ക് പത്തിൽ പത്ത് മാർക്ക്സ്. എല്ലാവരും സിനിമാ തീയറ്ററുകൾ കല്യാണ മണ്ഡപങ്ങളാക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇത്രേം നല്ലോരു തീയറ്റർ സ്വന്തം നാട്ടാർക്ക് ഒരുക്കിത്തന്ന എഴുപുന്ന ബൈജുവിനു ഒരായിരം ഉമ്മകൾ...
കേരളാ സർക്കാർ പ്ലാറ്റിനം ഗ്രേഡ് നൽകിയത് വെറുതെയല്ല ഈ തീയറ്ററിനു - പാരഡൈസുകളും ചിത്രാജ്ഞലികളും ഇവിടെ പോയി പണി പഠിക്കട്ടെ.. ഇഡിയറ്റ്സ്!
Labels:
2011,
anoop menon,
drama,
excellent film,
Film review,
humour,
jayasuriya,
malayalam film,
tiny tom,
v k prakash
Friday, October 14, 2011
ഇന്ത്യൻ റുപ്പി (8/10)
Indian Rupee/Malayalam/2011/Drama-Thriller/M3DB/ (8/10)
പ്ലോട്ട് : പണക്കാരൻ ആവാൻ കൊതിക്കുന്ന ഏതോരു മലയാളി ചെറുപ്പക്കാരന്റേയും മുന്നിലുള്ള ഏറ്റവും എളുപ്പ പണിയാണു റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ഏജന്റ് ആവുക എന്നത് - ഒരു ബിസിനസ്സ് നടന്നാൽ തന്നെ കിട്ടുന്ന ലക്ഷങ്ങൾ അല്ലായെങ്കിൽ കോടികൾ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ ആണു ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ. തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി എന്തു തെറ്റും ചേയ്യാൻ മടിക്കാത്ത സാധാരണ മലയാളിയുടെ കഥയാണിത്. ക്ലീഷേകൾ പരമാവധി ഒഴിവാക്കി, ഏറ്റവും സ്ട്രേയിറ്റായി കഥ പറയുന്ന ഒരു ഡീസന്റ് സിനിമ എന്ന നിലയിൽ ആണു ഈ സിനിമ ഉഗ്രനാവുന്നത്.
വെർഡിക്ട് : സിനിമയുടെ ആദ്യ അഞ്ച് മിനുറ്റിൽ തന്നെ ഹീറോവിന്റെ(?) ഇൻട്രോ നടക്കുന്നുണ്ട് - പൃഥ്വിരാജിന്റെ ആദ്യ ഷോട്ടിൽ തന്നെ തീയറ്ററിൽ നിറഞ്ഞത് കൈയ്യടികൾ അല്ലായിരുന്നു, നല്ല ഉഗ്രൻ ‘ബ്ലോക്ക്-ബസ്റ്റർ’ കൂവൽ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ നായകനെ പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി സിനിമയുടെ സൃഷ്ടാവ് നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തപ്പോഴേക്കും കൂവലുകൾ മാറി മുഴുവൻ ജനങ്ങളും കൈയ്യടികളിലേക്ക് വീണു. ഈ സിനിമ ശരിക്കും ഒരു പൃഥ്വിരാജിന്റെ സിനിമ അല്ല - പക്ഷെ രജ്ഞിത്ത് എന്ന നല്ല കഥാകാരന്റെ, തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ, സംവിധായകന്റെ സിനിമ ആണു. കഥാനായകനിട്ട് പാര വൈക്കുന്നവരോട് ഒന്നും ചേയ്യാനാവാതെ ‘അവരോടൊക്കെ എന്തു ചേയ്യാൻ പറ്റും?’ എന്ന വിചാരത്തോടെ നിൽക്കുന്ന നായകൻ - എത്ര സിനിമയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട് നമ്മൾ ഇത്തരം നായകന്മാരെ? എത്ര പാവത്താൻ ആണെങ്കിലും, കീരിക്കാടൻ ജോസിനെ പോലത്തെ മഹാ-ഗുണ്ടകളെ അടിച്ച് നിലം പരിശാക്കുന്ന നായകന്മാർക്ക് മാത്രം സ്ഥാനമുള്ള സ്ഥലമാണു സിനിമ എന്ന മിഥ്യാ ധാരണയെ പൊളിച്ചടുക്കിയ രജ്ഞിത്തിനു ഒരു ലൈക്ക്!
പിന്നെ ഉള്ളത് തിലകൻ - ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ പൃഥ്വിരാജാണോ അതോ തിലകൻ ആണോ? എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട് - പൃഥ്വിരാജിനെക്കാൾ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നതു തിലകൻ ആണു ഈ സിനിമയിൽ ആദ്യാവസാനം. കിടിലൻ പെർഫോർമൻസ്, അതിനെക്കാൾ കിടിലൻ ഈ കാസ്റ്റിങ്ങ്!
ടിനി ടൊം, ജഗതി, കല്പ്പന (രണ്ടോ മൂന്നോ സീനുകൾ മാത്രം), മാമുക്കോയ,എന്നിങ്ങനെ സ്വന്തം കഥാപാത്രങ്ങളെ അനശ്വരമാക്കിയ മറ്റുള്ളവരും ഉഗ്രനാക്കിയിട്ടുണ്ട് - പക്ഷെ ഈ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒക്കേയും (ജഗതി ഒഴിച്ച്) താരങ്ങളെ കാണാനേ ഇല്ല - കഥാപാത്രങ്ങളെ മാത്രമാണു കാണാനുള്ളത് മുഴുവൻ സമയവും. അതിലും രജ്ഞിത്തിന്റെ കഴിവ് സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല. റീമ എല്ലാ സിനിമയിലേയും പോലെ സൈഡെഡുപ്പുള്ള ചിരിയുമായി ചുമ്മാ വന്നു പോവുന്നുണ്ട്. ഗോൾഡ് പപ്പൻ എന്ന ജഗതിയുടെ കഥാപാത്രത്തിൽ പകുതി ജഗതി മാനറിസംസ് ആണെങ്കിലും, അതും നന്നായിട്ടുണ്ട്.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത, തീയറ്ററിൽ ഇരുന്നു തന്നെ കണ്ടിരിക്കേണ്ട ഒരു സിനിമ.
വാൽക്കഷ്ണം : കല്പ്പനയും സഹോദരനും കൂടെ വരുന്ന ഒരു സീൻ ഉണ്ട് സിനിമയിൽ - അസാദ്ധ്യം. സിനിമ കഴിഞ്ഞും ആ ഡയലോഗുകൾ നമ്മളെ പിന്തുടരുന്നു കൊണ്ടിരിക്കും, അതൂറപ്പ്.
കുറച്ച് നല്ല ചിരിയും ഉണ്ട് സിനിമയിൽ - ചിലവ തീയറ്ററിനെ മുഴുവൻ ചിരിയിൽ മുക്കുന്നവയും ആണു.
പ്ലോട്ട് : പണക്കാരൻ ആവാൻ കൊതിക്കുന്ന ഏതോരു മലയാളി ചെറുപ്പക്കാരന്റേയും മുന്നിലുള്ള ഏറ്റവും എളുപ്പ പണിയാണു റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ഏജന്റ് ആവുക എന്നത് - ഒരു ബിസിനസ്സ് നടന്നാൽ തന്നെ കിട്ടുന്ന ലക്ഷങ്ങൾ അല്ലായെങ്കിൽ കോടികൾ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ ആണു ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ. തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി എന്തു തെറ്റും ചേയ്യാൻ മടിക്കാത്ത സാധാരണ മലയാളിയുടെ കഥയാണിത്. ക്ലീഷേകൾ പരമാവധി ഒഴിവാക്കി, ഏറ്റവും സ്ട്രേയിറ്റായി കഥ പറയുന്ന ഒരു ഡീസന്റ് സിനിമ എന്ന നിലയിൽ ആണു ഈ സിനിമ ഉഗ്രനാവുന്നത്.
വെർഡിക്ട് : സിനിമയുടെ ആദ്യ അഞ്ച് മിനുറ്റിൽ തന്നെ ഹീറോവിന്റെ(?) ഇൻട്രോ നടക്കുന്നുണ്ട് - പൃഥ്വിരാജിന്റെ ആദ്യ ഷോട്ടിൽ തന്നെ തീയറ്ററിൽ നിറഞ്ഞത് കൈയ്യടികൾ അല്ലായിരുന്നു, നല്ല ഉഗ്രൻ ‘ബ്ലോക്ക്-ബസ്റ്റർ’ കൂവൽ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ നായകനെ പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി സിനിമയുടെ സൃഷ്ടാവ് നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തപ്പോഴേക്കും കൂവലുകൾ മാറി മുഴുവൻ ജനങ്ങളും കൈയ്യടികളിലേക്ക് വീണു. ഈ സിനിമ ശരിക്കും ഒരു പൃഥ്വിരാജിന്റെ സിനിമ അല്ല - പക്ഷെ രജ്ഞിത്ത് എന്ന നല്ല കഥാകാരന്റെ, തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ, സംവിധായകന്റെ സിനിമ ആണു. കഥാനായകനിട്ട് പാര വൈക്കുന്നവരോട് ഒന്നും ചേയ്യാനാവാതെ ‘അവരോടൊക്കെ എന്തു ചേയ്യാൻ പറ്റും?’ എന്ന വിചാരത്തോടെ നിൽക്കുന്ന നായകൻ - എത്ര സിനിമയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട് നമ്മൾ ഇത്തരം നായകന്മാരെ? എത്ര പാവത്താൻ ആണെങ്കിലും, കീരിക്കാടൻ ജോസിനെ പോലത്തെ മഹാ-ഗുണ്ടകളെ അടിച്ച് നിലം പരിശാക്കുന്ന നായകന്മാർക്ക് മാത്രം സ്ഥാനമുള്ള സ്ഥലമാണു സിനിമ എന്ന മിഥ്യാ ധാരണയെ പൊളിച്ചടുക്കിയ രജ്ഞിത്തിനു ഒരു ലൈക്ക്!
പിന്നെ ഉള്ളത് തിലകൻ - ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ പൃഥ്വിരാജാണോ അതോ തിലകൻ ആണോ? എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട് - പൃഥ്വിരാജിനെക്കാൾ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നതു തിലകൻ ആണു ഈ സിനിമയിൽ ആദ്യാവസാനം. കിടിലൻ പെർഫോർമൻസ്, അതിനെക്കാൾ കിടിലൻ ഈ കാസ്റ്റിങ്ങ്!
ടിനി ടൊം, ജഗതി, കല്പ്പന (രണ്ടോ മൂന്നോ സീനുകൾ മാത്രം), മാമുക്കോയ,എന്നിങ്ങനെ സ്വന്തം കഥാപാത്രങ്ങളെ അനശ്വരമാക്കിയ മറ്റുള്ളവരും ഉഗ്രനാക്കിയിട്ടുണ്ട് - പക്ഷെ ഈ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒക്കേയും (ജഗതി ഒഴിച്ച്) താരങ്ങളെ കാണാനേ ഇല്ല - കഥാപാത്രങ്ങളെ മാത്രമാണു കാണാനുള്ളത് മുഴുവൻ സമയവും. അതിലും രജ്ഞിത്തിന്റെ കഴിവ് സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല. റീമ എല്ലാ സിനിമയിലേയും പോലെ സൈഡെഡുപ്പുള്ള ചിരിയുമായി ചുമ്മാ വന്നു പോവുന്നുണ്ട്. ഗോൾഡ് പപ്പൻ എന്ന ജഗതിയുടെ കഥാപാത്രത്തിൽ പകുതി ജഗതി മാനറിസംസ് ആണെങ്കിലും, അതും നന്നായിട്ടുണ്ട്.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത, തീയറ്ററിൽ ഇരുന്നു തന്നെ കണ്ടിരിക്കേണ്ട ഒരു സിനിമ.
വാൽക്കഷ്ണം : കല്പ്പനയും സഹോദരനും കൂടെ വരുന്ന ഒരു സീൻ ഉണ്ട് സിനിമയിൽ - അസാദ്ധ്യം. സിനിമ കഴിഞ്ഞും ആ ഡയലോഗുകൾ നമ്മളെ പിന്തുടരുന്നു കൊണ്ടിരിക്കും, അതൂറപ്പ്.
കുറച്ച് നല്ല ചിരിയും ഉണ്ട് സിനിമയിൽ - ചിലവ തീയറ്ററിനെ മുഴുവൻ ചിരിയിൽ മുക്കുന്നവയും ആണു.
Monday, July 25, 2011
Shor in the City (8/10)
Shor in the City/Hindi/2011/Drama/IMDB/ (8/10)
Rated PG for language and some disturbing violent content.
Tagline: If you cant hear it, you are obviously dead!
പ്ലോട്ട് : മുംബൈ നഗരത്തിലെ നാലഞ്ച് പേരുടെ കഥ. അവിടെ അവരുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ, അതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടെ, അവരുടെ ക്രൈമുകളുടെ കഥകൾ.
ക്രിക്കറ്റ് ടീമിലേക്ക് പ്രവേശനം കിട്ടാൻ കൈക്കൂലി കൊടുക്കാൻ പണമില്ലാതെ വിഷമിക്കുന്ന ഒരു ക്രിക്കറ്റർ, ലോക്കൽ ഗുണ്ടകളുടെ ഭീഷണിയിൽ വലയുന്ന ഒരു Returned NRI ആയ ബിസിനസ്സ്കാരൻ യുവാവ്, അല്പസ്വല്പം തരികിടകൾ ഒക്കെ ചേയ്ത് ജീവിച്ച് പോവുന്ന മൂന്നംഗ ഗ്രൂപ്പ് - പിന്നെ ഇവരെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചില അപ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ - ഇത്രയും പേരുടെ കഥകൾ ആണീ സിനിമ. ഇവരുടെ കഥകൾ ആകസ്മികമായി അവിടിവിടെ കൂട്ടിമുട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പരസ്പരം ഇടപെടുന്നതു പോലും പരിമിതമാണു. മൂന്നു തുരുത്തുകൾ ആയിട്ട് ഈ മൂന്നു കൂട്ടരുടേയും കഥകൾ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു. ഗണേശ് ചതുർഥിയുടെ പത്ത് ദിവസങ്ങളിലായി നടക്കുന്നതായി കാട്ടുന്ന ഈ കഥകളൂടെ കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നില്ല.
വെർഡിക്ട് : ഒരു ചെറിയ പടം എങ്കിലും, ഉഗ്രൻ പടം. ഒരു തവണയും കൂടെ കാണണം എനിക്ക്. തുഷാർ കപൂറിനെ ആദ്യമായി ഒരു കഥാപാത്രത്തിൽ എനിക്കിഷ്ടമായ ഒരു സിനിമ കൂടെ ആയിരുന്നു ഇതു. അവൻ മാത്രമല്ല, എല്ലാവരും ഉഗ്രൻ. NRI ആയിട്ട് വരുന്ന ആൾ, തുഷാർ കപൂറിന്റെ ഒരു ഞെരിപിരി കൂട്ടുകാരൻ, ഇവരൊക്കെ കിടിലനാണു.
പക്ഷെ ശരിക്കും സ്റ്റാർ തിരക്കഥ തന്നെയാണു. വേണ്ടിടത്ത് വേഗം കൂട്ടിയും അല്ലാത്തിടത്ത് സ്ലോ ആയി ബന്ധങ്ങളുടെ ഊഷ്മളത കാട്ടിയൂം നീങ്ങുന്ന ഈ സിനിമയിൽ വിശ്രമിക്കാൻ ഒരിടം നമുക്കില്ല - നമ്മൾ ഇരുന്നു കണ്ട് തീർക്കുക തന്നെ, ഒരു ബാത്ത്റൂം ബ്രേക്ക് എടുക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കാത്ത ഒരു സിനിമ.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു പടം.
ഈ പടം സാമ്പത്തികമായി വിജയം ആയിരുന്നോ? ആയിരുന്നില്ലാ എന്നു തോന്നുന്നു .വിജയിക്കേണ്ട പടം ആയിരുന്നു ഇതു, എന്നാലേ ഇത്തരം പടങ്ങൾ കൂടുതൽ ഇറങ്ങൂ.
വാൽക്കഷ്ണം : രക്ത്ചരിത്രയിലെ പെണ്ണ് - രാധിക - ഇതിലും ഉണ്ട് :) സുന്ദരിയാണൂട്ടോ. ;)
Rated PG for language and some disturbing violent content.
Tagline: If you cant hear it, you are obviously dead!
പ്ലോട്ട് : മുംബൈ നഗരത്തിലെ നാലഞ്ച് പേരുടെ കഥ. അവിടെ അവരുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ, അതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടെ, അവരുടെ ക്രൈമുകളുടെ കഥകൾ.
ക്രിക്കറ്റ് ടീമിലേക്ക് പ്രവേശനം കിട്ടാൻ കൈക്കൂലി കൊടുക്കാൻ പണമില്ലാതെ വിഷമിക്കുന്ന ഒരു ക്രിക്കറ്റർ, ലോക്കൽ ഗുണ്ടകളുടെ ഭീഷണിയിൽ വലയുന്ന ഒരു Returned NRI ആയ ബിസിനസ്സ്കാരൻ യുവാവ്, അല്പസ്വല്പം തരികിടകൾ ഒക്കെ ചേയ്ത് ജീവിച്ച് പോവുന്ന മൂന്നംഗ ഗ്രൂപ്പ് - പിന്നെ ഇവരെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചില അപ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ - ഇത്രയും പേരുടെ കഥകൾ ആണീ സിനിമ. ഇവരുടെ കഥകൾ ആകസ്മികമായി അവിടിവിടെ കൂട്ടിമുട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പരസ്പരം ഇടപെടുന്നതു പോലും പരിമിതമാണു. മൂന്നു തുരുത്തുകൾ ആയിട്ട് ഈ മൂന്നു കൂട്ടരുടേയും കഥകൾ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു. ഗണേശ് ചതുർഥിയുടെ പത്ത് ദിവസങ്ങളിലായി നടക്കുന്നതായി കാട്ടുന്ന ഈ കഥകളൂടെ കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നില്ല.
വെർഡിക്ട് : ഒരു ചെറിയ പടം എങ്കിലും, ഉഗ്രൻ പടം. ഒരു തവണയും കൂടെ കാണണം എനിക്ക്. തുഷാർ കപൂറിനെ ആദ്യമായി ഒരു കഥാപാത്രത്തിൽ എനിക്കിഷ്ടമായ ഒരു സിനിമ കൂടെ ആയിരുന്നു ഇതു. അവൻ മാത്രമല്ല, എല്ലാവരും ഉഗ്രൻ. NRI ആയിട്ട് വരുന്ന ആൾ, തുഷാർ കപൂറിന്റെ ഒരു ഞെരിപിരി കൂട്ടുകാരൻ, ഇവരൊക്കെ കിടിലനാണു.
പക്ഷെ ശരിക്കും സ്റ്റാർ തിരക്കഥ തന്നെയാണു. വേണ്ടിടത്ത് വേഗം കൂട്ടിയും അല്ലാത്തിടത്ത് സ്ലോ ആയി ബന്ധങ്ങളുടെ ഊഷ്മളത കാട്ടിയൂം നീങ്ങുന്ന ഈ സിനിമയിൽ വിശ്രമിക്കാൻ ഒരിടം നമുക്കില്ല - നമ്മൾ ഇരുന്നു കണ്ട് തീർക്കുക തന്നെ, ഒരു ബാത്ത്റൂം ബ്രേക്ക് എടുക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കാത്ത ഒരു സിനിമ.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു പടം.
ഈ പടം സാമ്പത്തികമായി വിജയം ആയിരുന്നോ? ആയിരുന്നില്ലാ എന്നു തോന്നുന്നു .വിജയിക്കേണ്ട പടം ആയിരുന്നു ഇതു, എന്നാലേ ഇത്തരം പടങ്ങൾ കൂടുതൽ ഇറങ്ങൂ.
വാൽക്കഷ്ണം : രക്ത്ചരിത്രയിലെ പെണ്ണ് - രാധിക - ഇതിലും ഉണ്ട് :) സുന്ദരിയാണൂട്ടോ. ;)
Labels:
2011,
excellent film,
hindi film,
mumbai,
radhika apte,
thushar kapoor
Sunday, July 17, 2011
Chappa Kurish - ചാപ്പാ കുരിശ് (5.5/10)
Chappa Kurish/Malayalam/2011/Drama-Thriller/M3DB/ (6/10)
പ്ലോട്ട് : അർജ്ജുൻ (ഫഹദ് ഫാസിൽ) ഒരു അടിപൊളി, കാശ് വീട്ടിലെ പയ്യൻ, ഉയർന്ന ശമ്പളമുള്ള ജോലിയും ഉയർന്ന നിലയിലെ ജീവിതവും നയിക്കുന്നു. അൻസാരി (വിനീത് ശ്രീനിവാസൻ) വടക്കൻ മലബാറിൽ നിന്നും കൊച്ചിയിലെ ഒരു സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ ജോലി ചേയ്യാൻ എത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ പയ്യൻ, പണത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും, ജീവിത നിലവാരത്തിലും, ആത്മധൈര്യത്തിലും അർജ്ജുന്റെ നേർ വിപരീതം - ഇവർ ഒരു നാണയത്തിന്റെ അകവും പുറവും ആയിട്ട് വരുന്ന ഒരു കഥയാണു ചാപ്പാ കുരിശ്. അർജ്ജുനും അയാളുടെ ആപ്പീസിലെ ജീവനക്കാരിയും (രമ്യാ നമ്പീശൻ) ആയിട്ടുള്ള സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ പകർത്തിയിട്ടുള്ള മൊബൈൽ ഫോൺ അയാളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നു കൈമോശം വരുന്നതും, അതു ആകസ്മികമായി വിനീത് ശ്രീനിവാസന്റെ കൈയ്യിൽ എത്തുന്നതും, പിന്നെ അതു തിരിച്ച് വാങ്ങുവനുള്ള അർജ്ജുന്റെ ശ്രമങ്ങളും ഒക്കെയാണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : ഈ പടം - ആവറേജ് ആണോ, അത്യുഗ്രൻ ആണോ? എനിക്ക് ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തുവാൻ ആകുന്നില്ല - ഇതോരു ഇംഗ്ലീഷ് പടം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനിതിനെ അത്യുഗ്രൻ എന്നു വിളിച്ചേനേ, പക്ഷെ മലയാളം ആയതു കൊണ്ട് ആവറേജ് എന്നും (കാരണം ചോദിക്കരുതു, എനിക്കറിയില്ല!). പക്ഷെ സിനിമ ഒരല്പം - ഒരു പത്ത് മുപ്പത് മിനുറ്റ് - വെട്ടികുറച്ച്, രണ്ട് പാട്ടുകളും കട്ട് ചേയ്തു ഇറക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ ശരിക്കും ഉഗ്രനായേനേ. അതു കൊണ്ട്, രണ്ട് റേറ്റിങ്ങ് ഈ സിനിമക്ക് - അഞ്ചരയും ആറും.
കൈ എത്തും ദൂരത്തിൽ അഭിനയിച്ച ‘ഫാസിലിന്റെ മ്വോൻ‘ തന്നെ ആണോ ഇതു? .. എങ്കിൽ ഫാസിലിന്റെ മകൻ എന്ന നിലയിൽ നിന്നും ഫഹദ് ഒരു വളരേ നല്ല അഭിനേതാവിന്റെ നിലയിലേക്ക് പെട്ടെന്നു ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, അർജ്ജുനൻ സാക്ഷിയിലും എനിക്കിവനെ വളരേ ഇഷ്ടായിരുന്നു. കൊള്ളാം, ഇങ്ങനെ കഴിവുള്ളവർ ഉയർന്നു വരട്ടേ ധാരാളം.
ഫഹദ് വിനീത് ശ്രീനിവാസനെ നിഷ്പ്രഭനാക്കി. പക്ഷെ സമൂഹത്തിന്റെ ആട്ടും തുപ്പും സഹിച്ച് കഴിയുന്ന താഴേക്കിടയിലെ ഒരു ‘പുഴു‘വിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിൽ വിനീത് ശ്രീനിവാസൻ നന്നായിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ എടുത്ത് പറയേണ്ടതു സപ്പോർട്ടിങ്ങ് ആക്ടേഴ്സ് ആണു. അർജ്ജുന്റെ സുഹൃത്ത് ആയിട്ട് വരുന്ന ആ ആൾ, പിന്നെ അൻസാരിയൂടെ സൂപ്പർവൈസർ ആയിട്ട് അഭിനയിക്കുന്ന ആൾ .. കൊള്ളാം.
സംവിധാനം - പടത്തിനു നീളം കൂടിയതു എഡിറ്റിങ്ങിന്റെ പ്രശ്നം ആണോ, അതോ സംവിധായകന്റെയോ? അതു ഒഴിവാക്കിയാൽ, സമീർ താഹിർ ഒരു വാഗ്ദാനം തന്നെയാണു മലയാളം സിനിമക്ക്. അങ്ങാരുടെ ക്ലാസ്സ് വ്യക്തമാണു സിനിമയിൽ ഉടനീളം. പിന്നെ സിനിമയിൽ ഉടനീളം വരുന്ന ‘ബീപ്പ്’ ശബ്ദങ്ങളുടെ പിന്നിലെ തെറികൾ - അതു ശരിക്കും എല്ലാവരുടേയും നാക്കിൽ വരുന്നതാണു, പ്രാന്ത് പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലെങ്കിലും തെറി പറയാത്തവാരായി ആരുമുണ്ടാവില്ല, ഉറപ്പ്. അതു സിനിമയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതു ആരുടെ കൈക്രിയ ആണെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിനും ഒരു ക്ലാപ്പ്.
പിന്നെ അവസാനം ഒരു അടി ഉണ്ട്, ഈ അൻസാരിയും അർജ്ജുനും തമ്മിൽ - ഒരു വേട്ടക്കാരന്റേയും വേട്ടമൃഗത്തിന്റേയും യുദ്ധം പോലൊരൊണ്ണം - തനി നാടൻ ഉരുട്ടിപ്പിടുത്തം - മാർക്ക്സ് ശരിക്കും അതിനു പത്തിൽ പത്താണു.
സിനിമാറ്റോഗ്രാഫിയും എടുത്ത് പറയേണ്ട കാര്യം തന്നെയാണു. അൻസാരിയേയും അർജ്ജുനേയും കാട്ടുമ്പോൾ ഉള്ള ലൈറ്റിങ്ങ് (അതു സിനിമാറ്റോഗ്രാഫറുടെ കഴിവ് അല്ലേ?), കാമറാ ആംഗിൾസ്, ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ട്, .. ഒക്കെ കിടിലൻ. ആക്ഷൻ സീക്വൻസിലും ജോമോന്റെ ക്യാമറ ആ അടിയുടെ മൊരടത്തരം കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ട്. ആ രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങളുടേയും ക്യാരക്ടർ അനുസരിച്ച് കാമറ അവരുടെ കൂടെ യാത്രയാവുന്നതു സിനിമയെ വളരേ അധികം സഹായിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ അതിൽ സുഖിപ്പിക്കലിന്റേയോ, ഫേവറിസത്തിന്റേയോ ഒട്ടും മായം ഞാൻ ചേർക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ, ഇന്നു ചേർത്തലക്കടുക്കെയുള്ള മരുത്തോർവട്ടം എന്ന എന്റെ കൊച്ച് ഗ്രാമം ജോമോൻ ടി ജോൺ ന്റെ പേരിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു, എനിക്കുറപ്പാണു, ഇനി കേരളം അവന്റെ പേരിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു ദിനം വരും, അധികം താമസിക്കാതെ തന്നെ.!
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : നീട്ടക്കൂടുതൽ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പടം രസിച്ചേനേ, പക്ഷെ സംഭവം കൊള്ളാം എന്നാൽ എല്ല്ലാവർക്കും സുഖിക്കണമെന്നില്ല.
വാൽക്കഷ്ണം : ഇതിൽ രമ്യാ നമ്പീശന്റെ ഒരു ലിപ്പ് ലോക്ക് ഉണ്ട് - തമിഴിലും തെലുങ്കിലും അഭിനയിച്ചതു കൊണ്ട് രമ്യക്ക് പുരോഗമനം ഇല്ലാ എന്നു പറയാനാകില്ല ;) പണ്ടാരടങ്ങാനായിട്ട് ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയതു ഫഹദിനും - അവൻ ഒരു പൊടി ഗ്ലാമർ ആണൂട്ടോ.
നേരത്തെ പറഞ്ഞതു പോലെ സിനിമയുടെ ഇഴച്ചിൽ മാറ്റാൻ കുറച്ച് ഭാഗങ്ങൾ കട്ട് ചേയ്തു ക്രിസ്പ് ആക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ റേറ്റിങ്ങ് എട്ടിനു മുകളിൽ പോയേനേ - അങ്ങനെ ഒന്നൂടെ ഈ പടം ഇറങ്ങിയിന്നെങ്കിൽ, വീഡിയോ ആയിട്ടെങ്കിലും!.
പ്ലോട്ട് : അർജ്ജുൻ (ഫഹദ് ഫാസിൽ) ഒരു അടിപൊളി, കാശ് വീട്ടിലെ പയ്യൻ, ഉയർന്ന ശമ്പളമുള്ള ജോലിയും ഉയർന്ന നിലയിലെ ജീവിതവും നയിക്കുന്നു. അൻസാരി (വിനീത് ശ്രീനിവാസൻ) വടക്കൻ മലബാറിൽ നിന്നും കൊച്ചിയിലെ ഒരു സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ ജോലി ചേയ്യാൻ എത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ പയ്യൻ, പണത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും, ജീവിത നിലവാരത്തിലും, ആത്മധൈര്യത്തിലും അർജ്ജുന്റെ നേർ വിപരീതം - ഇവർ ഒരു നാണയത്തിന്റെ അകവും പുറവും ആയിട്ട് വരുന്ന ഒരു കഥയാണു ചാപ്പാ കുരിശ്. അർജ്ജുനും അയാളുടെ ആപ്പീസിലെ ജീവനക്കാരിയും (രമ്യാ നമ്പീശൻ) ആയിട്ടുള്ള സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ പകർത്തിയിട്ടുള്ള മൊബൈൽ ഫോൺ അയാളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നു കൈമോശം വരുന്നതും, അതു ആകസ്മികമായി വിനീത് ശ്രീനിവാസന്റെ കൈയ്യിൽ എത്തുന്നതും, പിന്നെ അതു തിരിച്ച് വാങ്ങുവനുള്ള അർജ്ജുന്റെ ശ്രമങ്ങളും ഒക്കെയാണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : ഈ പടം - ആവറേജ് ആണോ, അത്യുഗ്രൻ ആണോ? എനിക്ക് ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തുവാൻ ആകുന്നില്ല - ഇതോരു ഇംഗ്ലീഷ് പടം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനിതിനെ അത്യുഗ്രൻ എന്നു വിളിച്ചേനേ, പക്ഷെ മലയാളം ആയതു കൊണ്ട് ആവറേജ് എന്നും (കാരണം ചോദിക്കരുതു, എനിക്കറിയില്ല!). പക്ഷെ സിനിമ ഒരല്പം - ഒരു പത്ത് മുപ്പത് മിനുറ്റ് - വെട്ടികുറച്ച്, രണ്ട് പാട്ടുകളും കട്ട് ചേയ്തു ഇറക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ ശരിക്കും ഉഗ്രനായേനേ. അതു കൊണ്ട്, രണ്ട് റേറ്റിങ്ങ് ഈ സിനിമക്ക് - അഞ്ചരയും ആറും.
കൈ എത്തും ദൂരത്തിൽ അഭിനയിച്ച ‘ഫാസിലിന്റെ മ്വോൻ‘ തന്നെ ആണോ ഇതു? .. എങ്കിൽ ഫാസിലിന്റെ മകൻ എന്ന നിലയിൽ നിന്നും ഫഹദ് ഒരു വളരേ നല്ല അഭിനേതാവിന്റെ നിലയിലേക്ക് പെട്ടെന്നു ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, അർജ്ജുനൻ സാക്ഷിയിലും എനിക്കിവനെ വളരേ ഇഷ്ടായിരുന്നു. കൊള്ളാം, ഇങ്ങനെ കഴിവുള്ളവർ ഉയർന്നു വരട്ടേ ധാരാളം.
ഫഹദ് വിനീത് ശ്രീനിവാസനെ നിഷ്പ്രഭനാക്കി. പക്ഷെ സമൂഹത്തിന്റെ ആട്ടും തുപ്പും സഹിച്ച് കഴിയുന്ന താഴേക്കിടയിലെ ഒരു ‘പുഴു‘വിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിൽ വിനീത് ശ്രീനിവാസൻ നന്നായിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ എടുത്ത് പറയേണ്ടതു സപ്പോർട്ടിങ്ങ് ആക്ടേഴ്സ് ആണു. അർജ്ജുന്റെ സുഹൃത്ത് ആയിട്ട് വരുന്ന ആ ആൾ, പിന്നെ അൻസാരിയൂടെ സൂപ്പർവൈസർ ആയിട്ട് അഭിനയിക്കുന്ന ആൾ .. കൊള്ളാം.
സംവിധാനം - പടത്തിനു നീളം കൂടിയതു എഡിറ്റിങ്ങിന്റെ പ്രശ്നം ആണോ, അതോ സംവിധായകന്റെയോ? അതു ഒഴിവാക്കിയാൽ, സമീർ താഹിർ ഒരു വാഗ്ദാനം തന്നെയാണു മലയാളം സിനിമക്ക്. അങ്ങാരുടെ ക്ലാസ്സ് വ്യക്തമാണു സിനിമയിൽ ഉടനീളം. പിന്നെ സിനിമയിൽ ഉടനീളം വരുന്ന ‘ബീപ്പ്’ ശബ്ദങ്ങളുടെ പിന്നിലെ തെറികൾ - അതു ശരിക്കും എല്ലാവരുടേയും നാക്കിൽ വരുന്നതാണു, പ്രാന്ത് പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലെങ്കിലും തെറി പറയാത്തവാരായി ആരുമുണ്ടാവില്ല, ഉറപ്പ്. അതു സിനിമയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതു ആരുടെ കൈക്രിയ ആണെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിനും ഒരു ക്ലാപ്പ്.
പിന്നെ അവസാനം ഒരു അടി ഉണ്ട്, ഈ അൻസാരിയും അർജ്ജുനും തമ്മിൽ - ഒരു വേട്ടക്കാരന്റേയും വേട്ടമൃഗത്തിന്റേയും യുദ്ധം പോലൊരൊണ്ണം - തനി നാടൻ ഉരുട്ടിപ്പിടുത്തം - മാർക്ക്സ് ശരിക്കും അതിനു പത്തിൽ പത്താണു.
സിനിമാറ്റോഗ്രാഫിയും എടുത്ത് പറയേണ്ട കാര്യം തന്നെയാണു. അൻസാരിയേയും അർജ്ജുനേയും കാട്ടുമ്പോൾ ഉള്ള ലൈറ്റിങ്ങ് (അതു സിനിമാറ്റോഗ്രാഫറുടെ കഴിവ് അല്ലേ?), കാമറാ ആംഗിൾസ്, ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ട്, .. ഒക്കെ കിടിലൻ. ആക്ഷൻ സീക്വൻസിലും ജോമോന്റെ ക്യാമറ ആ അടിയുടെ മൊരടത്തരം കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ട്. ആ രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങളുടേയും ക്യാരക്ടർ അനുസരിച്ച് കാമറ അവരുടെ കൂടെ യാത്രയാവുന്നതു സിനിമയെ വളരേ അധികം സഹായിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ അതിൽ സുഖിപ്പിക്കലിന്റേയോ, ഫേവറിസത്തിന്റേയോ ഒട്ടും മായം ഞാൻ ചേർക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ, ഇന്നു ചേർത്തലക്കടുക്കെയുള്ള മരുത്തോർവട്ടം എന്ന എന്റെ കൊച്ച് ഗ്രാമം ജോമോൻ ടി ജോൺ ന്റെ പേരിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു, എനിക്കുറപ്പാണു, ഇനി കേരളം അവന്റെ പേരിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു ദിനം വരും, അധികം താമസിക്കാതെ തന്നെ.!
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : നീട്ടക്കൂടുതൽ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പടം രസിച്ചേനേ, പക്ഷെ സംഭവം കൊള്ളാം എന്നാൽ എല്ല്ലാവർക്കും സുഖിക്കണമെന്നില്ല.
വാൽക്കഷ്ണം : ഇതിൽ രമ്യാ നമ്പീശന്റെ ഒരു ലിപ്പ് ലോക്ക് ഉണ്ട് - തമിഴിലും തെലുങ്കിലും അഭിനയിച്ചതു കൊണ്ട് രമ്യക്ക് പുരോഗമനം ഇല്ലാ എന്നു പറയാനാകില്ല ;) പണ്ടാരടങ്ങാനായിട്ട് ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയതു ഫഹദിനും - അവൻ ഒരു പൊടി ഗ്ലാമർ ആണൂട്ടോ.
നേരത്തെ പറഞ്ഞതു പോലെ സിനിമയുടെ ഇഴച്ചിൽ മാറ്റാൻ കുറച്ച് ഭാഗങ്ങൾ കട്ട് ചേയ്തു ക്രിസ്പ് ആക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ റേറ്റിങ്ങ് എട്ടിനു മുകളിൽ പോയേനേ - അങ്ങനെ ഒന്നൂടെ ഈ പടം ഇറങ്ങിയിന്നെങ്കിൽ, വീഡിയോ ആയിട്ടെങ്കിലും!.
Monday, July 11, 2011
Salt N' Pepper - സോൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ (8.5/10)
Salt N' Pepper/Malayalam/2011/Drama-Humour/M3DB/ (8.5/10)
Tagline: ഒരു ദോശ ഉണ്ടാക്കിയ കഥ :)
പ്ലോട്ട് : ഒരു തീറ്റപ്രാന്തനായ, നല്ല രുചിയുള്ള ആഹാരത്തെ പ്രേമിക്കുന്ന മദ്ധ്യവയസ്കനായ ഒരു അവിവാഹിതൻ (ലാൽ) അദ്ദേഹത്തിനു അനന്തിരവൻ കൊണ്ടെ കൊടുത്ത മൊബൈൽ ഫോണിൽ ആദ്യം വരുന്ന കോൾ തന്നെ ഒരു റോങ്ങ് നമ്പർ ആണു - അതു വിളിക്കുന്നതാവട്ടെ ഒരു സിനിമാ ഡബ്ബിങ്ങ് ആർട്ടിസ്റ്റായ മദ്ധ്യവയസ്കയായ അവിവാഹിത. അവർ ഒരു ചായക്കട എന്നു കരുതിയാണു ആ നമ്പർ വിളിക്കുന്നതു - ആവശ്യപ്പെടുന്നതു ലാൽ ഇതു വരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഭക്ഷണ പദാർത്ഥവും - തട്ടിലെ കുട്ടിദോശ. ലാൽ ചൂടായിട്ട് ഫോൺ കട്ട് ചേയ്യുന്നു എങ്കിലും, തട്ടിലെ കുട്ടിദോശ എന്ന ഭക്ഷണം അവരെ വീണ്ടും അടുപ്പിക്കുകയാണു. ..
ബാക്കി കഥ തീയറ്ററിൽ :)
വെർഡിക്ട് : കഥ ഒന്നുമില്ല, ദാ മുകളിൽ പറഞ്ഞതു തന്നെ ആദ്യ 15 മിനുറ്റിൽ തീരും, പക്ഷെ ഒരു നല്ല സിനിമ എന്നതു ഒരു അടച്ചുറപ്പുള്ള, ആരും ഇന്നേവരേയ്ക്കും കേൾക്കാത്ത കഥകളിൽ നിന്നും മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന മിഥ്യാ ധാരണ പൊളിച്ചെഴുതുന്ന സിനിമകളിൽ മുൻനിരയിൽ ഈ സിനിമ എന്നും ഉണ്ടാവും, ഉറപ്പ്. കഥ എന്തു എന്നതല്ല, എങ്ങനെ അതു പറയുന്നു എന്നതാണു പ്രധാനം, എന്നു ഈ സിനിമ വീണ്ടും തെളിയിക്കുന്നു.
ഈ സിനിമ : ഒരുഗ്രൻ സിനിമ തന്നെ ആണു. ആദ്യ നിമിഷം മുതൽ നമ്മളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കൊതിപ്പിച്ച്, വായിൽ വെള്ളമൂറിച്ച് പണ്ടാരടക്കിക്കൊണ്ടാണു അവസാനം വരെ ഈ സിനിമ നീങ്ങുന്നതു. ഓരോ നിമിഷവും നമ്മളെ ഓരോ ആഹാര സാമാനങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നതു കാട്ടി, കഴിക്കുന്നതു കാട്ടി, ഉണ്ടാക്കുന്നതു കാട്ടി ഇങ്ങനെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലാക്കൊല ചേയ്യുകയാണു സിനിമാ സൃഷ്ടാക്കൾ..
സിനിമയിലേക്ക് : ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ് തിരക്കഥയാണു. ആ ക്രിസ്പി തിരക്കഥ സിനിമ ആക്കിയ സംവിധായകന്റെ രീതിയാണു, ആ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായ താരങ്ങളാണു - ലാലും ശ്വേതയും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ജീവിക്കുകയാണു സിനിമയിൽ. പിന്നെ പറയേണ്ട താരം ബാബുരാജ് ആണു - സ്ഥിരം തല്ലുകൊള്ളി പോലീസായി അഭിനയിച്ച് പെട്ടെന്നോരു ദിവസം ഇങ്ങനത്തെ റോളൊക്കെ ചേയ്തു ഞെട്ടിക്കല്ലേ മാഷേ ഞങ്ങളെ .. കലക്കൻ! ആസിഫ് അലി കൊള്ളാം, മൈഥലി ധാരാളം ഞെളിഞ്ഞ് പിടിച്ച് ഓടി നടക്കുന്നും ഉണ്ട്. വിജയരാഘവനും കല്പനയും ഒക്കെ ചുമ്മാ ചെറു റോളുകളിൽ വന്നു പോവുന്നും ഉണ്ട്. പക്ഷെ ആരും ഓവർ അല്ല, വേണ്ടാത്ത ഒരൊറ്റ കഥാപാത്രങ്ങളില്ല, എല്ലാം വേണ്ടതു മാത്രം. കൂടാതെ ചിരിച്ച് വീഴാൻ മാത്രമുള്ള സംഭവങ്ങളും സിനിമയിൽ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ഉണ്ട് താനും. :)
ടെക്ക്നിക്കൽ സൈഡിലും ഒരു കുറ്റമോ കുറവോ പറയാൻ ഞാനാളല്ല. റ്റൈറ്റിൽ ഒക്കെ കിടു അല്ല, കി-ക്കിടു. :) ആഷിക്ക് അബുവിന്റെ ആദ്യ സിനിമ - ‘ഡാഡി കൂൾ’ വളരേ വെറുപ്പിച്ച സിനിമ ആയിരുന്നു, പക്ഷെ ആ കേട് സോൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ മാറ്റി!
എനിക്കിനീം കൊതിയാവുന്നു, ഈ സിനിമ കാണാൻ - വായിൽ വെള്ളമൂറുന്നു ഈ സിനിമ ഒന്നൂടെ കാണാൻ. !
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : സോൾട്ടും പെപ്പറും മാത്രമല്ല, എല്ലാ രുചികളും ഉള്ളോരുഗ്രൻ സദ്യ!. ഡോൺഡ് മിസ്സ് ! :) പ്രാഞ്ചിയേട്ടനു ശേഷം ഞാൻ ശരിക്കും ചിരിച്ച് വീണ ആദ്യ പടം!
വാൽക്കഷ്ണം : ഒരു റ്റൈറ്റിൽ സോങ്ങ് ഉണ്ട്, നമ്മൾ സീറ്റിൽ ഒന്നു ഇരുപ്പ് ഉറപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ നമ്മളെ താറൂമാറാക്കാൻ മാത്രമുള്ള ഒരു ഐറ്റം. കണ്ടിട്ടില്ലാ എങ്കിൽ ദാ ഇവിടെ കാണാം.
സിനിമ കണ്ട് തിരികെ പോവുന്ന വഴിക്ക് ബികുവിന്റെ തട്ടുകടയിൽ കയറാതിരിക്കാൻ നടത്തിയ എന്റെ മനസ്സിന്റെ ശ്രമം ഒട്ടും ഫലം കണ്ടില്ല - അത്രെക്ക് കൊതിയായിപ്പോയി ദോശയും ഓംലെറ്റും ചട്നിയും മുളകും ചേർത്തോരു പിടി പിടിക്കാൻ .. ഇശ് ...ശ് ... എനിക്കിപ്പോ കരിമീൻ പൊള്ളിച്ചതു കഴിക്കണം .. :(
Tagline: ഒരു ദോശ ഉണ്ടാക്കിയ കഥ :)
പ്ലോട്ട് : ഒരു തീറ്റപ്രാന്തനായ, നല്ല രുചിയുള്ള ആഹാരത്തെ പ്രേമിക്കുന്ന മദ്ധ്യവയസ്കനായ ഒരു അവിവാഹിതൻ (ലാൽ) അദ്ദേഹത്തിനു അനന്തിരവൻ കൊണ്ടെ കൊടുത്ത മൊബൈൽ ഫോണിൽ ആദ്യം വരുന്ന കോൾ തന്നെ ഒരു റോങ്ങ് നമ്പർ ആണു - അതു വിളിക്കുന്നതാവട്ടെ ഒരു സിനിമാ ഡബ്ബിങ്ങ് ആർട്ടിസ്റ്റായ മദ്ധ്യവയസ്കയായ അവിവാഹിത. അവർ ഒരു ചായക്കട എന്നു കരുതിയാണു ആ നമ്പർ വിളിക്കുന്നതു - ആവശ്യപ്പെടുന്നതു ലാൽ ഇതു വരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഭക്ഷണ പദാർത്ഥവും - തട്ടിലെ കുട്ടിദോശ. ലാൽ ചൂടായിട്ട് ഫോൺ കട്ട് ചേയ്യുന്നു എങ്കിലും, തട്ടിലെ കുട്ടിദോശ എന്ന ഭക്ഷണം അവരെ വീണ്ടും അടുപ്പിക്കുകയാണു. ..
ബാക്കി കഥ തീയറ്ററിൽ :)
വെർഡിക്ട് : കഥ ഒന്നുമില്ല, ദാ മുകളിൽ പറഞ്ഞതു തന്നെ ആദ്യ 15 മിനുറ്റിൽ തീരും, പക്ഷെ ഒരു നല്ല സിനിമ എന്നതു ഒരു അടച്ചുറപ്പുള്ള, ആരും ഇന്നേവരേയ്ക്കും കേൾക്കാത്ത കഥകളിൽ നിന്നും മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന മിഥ്യാ ധാരണ പൊളിച്ചെഴുതുന്ന സിനിമകളിൽ മുൻനിരയിൽ ഈ സിനിമ എന്നും ഉണ്ടാവും, ഉറപ്പ്. കഥ എന്തു എന്നതല്ല, എങ്ങനെ അതു പറയുന്നു എന്നതാണു പ്രധാനം, എന്നു ഈ സിനിമ വീണ്ടും തെളിയിക്കുന്നു.
ഈ സിനിമ : ഒരുഗ്രൻ സിനിമ തന്നെ ആണു. ആദ്യ നിമിഷം മുതൽ നമ്മളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കൊതിപ്പിച്ച്, വായിൽ വെള്ളമൂറിച്ച് പണ്ടാരടക്കിക്കൊണ്ടാണു അവസാനം വരെ ഈ സിനിമ നീങ്ങുന്നതു. ഓരോ നിമിഷവും നമ്മളെ ഓരോ ആഹാര സാമാനങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നതു കാട്ടി, കഴിക്കുന്നതു കാട്ടി, ഉണ്ടാക്കുന്നതു കാട്ടി ഇങ്ങനെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലാക്കൊല ചേയ്യുകയാണു സിനിമാ സൃഷ്ടാക്കൾ..
സിനിമയിലേക്ക് : ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ് തിരക്കഥയാണു. ആ ക്രിസ്പി തിരക്കഥ സിനിമ ആക്കിയ സംവിധായകന്റെ രീതിയാണു, ആ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായ താരങ്ങളാണു - ലാലും ശ്വേതയും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ജീവിക്കുകയാണു സിനിമയിൽ. പിന്നെ പറയേണ്ട താരം ബാബുരാജ് ആണു - സ്ഥിരം തല്ലുകൊള്ളി പോലീസായി അഭിനയിച്ച് പെട്ടെന്നോരു ദിവസം ഇങ്ങനത്തെ റോളൊക്കെ ചേയ്തു ഞെട്ടിക്കല്ലേ മാഷേ ഞങ്ങളെ .. കലക്കൻ! ആസിഫ് അലി കൊള്ളാം, മൈഥലി ധാരാളം ഞെളിഞ്ഞ് പിടിച്ച് ഓടി നടക്കുന്നും ഉണ്ട്. വിജയരാഘവനും കല്പനയും ഒക്കെ ചുമ്മാ ചെറു റോളുകളിൽ വന്നു പോവുന്നും ഉണ്ട്. പക്ഷെ ആരും ഓവർ അല്ല, വേണ്ടാത്ത ഒരൊറ്റ കഥാപാത്രങ്ങളില്ല, എല്ലാം വേണ്ടതു മാത്രം. കൂടാതെ ചിരിച്ച് വീഴാൻ മാത്രമുള്ള സംഭവങ്ങളും സിനിമയിൽ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ഉണ്ട് താനും. :)
ടെക്ക്നിക്കൽ സൈഡിലും ഒരു കുറ്റമോ കുറവോ പറയാൻ ഞാനാളല്ല. റ്റൈറ്റിൽ ഒക്കെ കിടു അല്ല, കി-ക്കിടു. :) ആഷിക്ക് അബുവിന്റെ ആദ്യ സിനിമ - ‘ഡാഡി കൂൾ’ വളരേ വെറുപ്പിച്ച സിനിമ ആയിരുന്നു, പക്ഷെ ആ കേട് സോൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ മാറ്റി!
എനിക്കിനീം കൊതിയാവുന്നു, ഈ സിനിമ കാണാൻ - വായിൽ വെള്ളമൂറുന്നു ഈ സിനിമ ഒന്നൂടെ കാണാൻ. !
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : സോൾട്ടും പെപ്പറും മാത്രമല്ല, എല്ലാ രുചികളും ഉള്ളോരുഗ്രൻ സദ്യ!. ഡോൺഡ് മിസ്സ് ! :) പ്രാഞ്ചിയേട്ടനു ശേഷം ഞാൻ ശരിക്കും ചിരിച്ച് വീണ ആദ്യ പടം!
വാൽക്കഷ്ണം : ഒരു റ്റൈറ്റിൽ സോങ്ങ് ഉണ്ട്, നമ്മൾ സീറ്റിൽ ഒന്നു ഇരുപ്പ് ഉറപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ നമ്മളെ താറൂമാറാക്കാൻ മാത്രമുള്ള ഒരു ഐറ്റം. കണ്ടിട്ടില്ലാ എങ്കിൽ ദാ ഇവിടെ കാണാം.
സിനിമ കണ്ട് തിരികെ പോവുന്ന വഴിക്ക് ബികുവിന്റെ തട്ടുകടയിൽ കയറാതിരിക്കാൻ നടത്തിയ എന്റെ മനസ്സിന്റെ ശ്രമം ഒട്ടും ഫലം കണ്ടില്ല - അത്രെക്ക് കൊതിയായിപ്പോയി ദോശയും ഓംലെറ്റും ചട്നിയും മുളകും ചേർത്തോരു പിടി പിടിക്കാൻ .. ഇശ് ...ശ് ... എനിക്കിപ്പോ കരിമീൻ പൊള്ളിച്ചതു കഴിക്കണം .. :(
Labels:
aashiq abu.,
asif ali,
baburaj,
food,
kalpana,
lal,
malayalam film,
mythali,
Salt n' pepper,
shwetha menon,
vijayaraghavan
Thursday, June 30, 2011
127 Hours (8.5/10)
127 Hours/English/2010/Adventure/IMDB/ (8.5/10)
Rated R for language and some disturbing violent content/bloody images.
Tagline: Every Second Counts
പ്ലോട്ട് : വീക്കെൻഡുകളിൽ അതി-സാഹസിക പരിപാടികളിൽ ഏർപ്പെടാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നായകൻ. ലവനാണെങ്കിൽ എങ്ങോട്ട് പോവുന്നു എന്ന് പോയിട്ട് പോവുന്ന ദിശ പോലും ആരോടും പറയാൻ ടൈമില്ലാത്ത, സൗകര്യമില്ലാത്ത ഒരു എമ്പോക്കി. അവൻ ഇത്തവണ പോവുന്നതു canyons-ലേക്കാണു.കൂട്ടായി തന്റെ സ്ഥിരം സഹയാത്രികർ മാത്രമേ ഉള്ളൂ, ട്രക്കിങ്ങ് ഗിയർ, തന്റെ ഹാന്റി-കാം എന്നിവയാണവർ.
ആ അതി-സാഹസിക യാത്രക്കിടയിൽ നമ്മുടെ അലുക്കൂലുത്തു നായകൻ ഒരു അപകടത്തിൽ പെടുന്നതും, ആ അപകടത്തിൽ മരണത്തെ കാത്ത് അഞ്ച് ദിവസത്തോളം കിടക്കുന്നതും, ആ സമയത്ത് അതു വരെ സ്വന്തം ചിന്തയിൽ പോലും വരാതിരുന്ന തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, തന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരെക്കുറിച്ചും, സ്വന്തം കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചും ഉള്ള ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കുന്നതും, പിന്നെ അവസാനം ആ ആസന്ന മരണത്തിൽ നിന്നും വല്ലവിധേനേയും രക്ഷപ്പെടുന്നതും ആണു കഥ. ഒട്ടും പേടിക്കേണ്ട, കഥ ശരിക്കും നടന്നതു തന്നെയാണു.
വെർഡിക്ട് : പടം കിടു. നല്ല ക്ലീൻ തുടക്കം, ത്രില്ലിങ്ങ് നടുവശം, ക്രിസ്പി അവസാനം.
സിനിമ ഒരു നടന്ന കഥയെ ആസ്പദമാക്കി എടുത്തിരിക്കുന്നതിനാലും, ഒരു റിയൽ ലൈഫ് സംഭവം എന്ന തോന്നൽ വരുത്തുവാൻ പാകത്തിനുള്ള കാമറാ പരിപാടികൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതിനാലും, ഒരു ഡോക്യുമെന്ററിയുടെ ലെവലിൽ എത്തി-എത്തിയില്ലാ എന്ന നിലയിലാണു രണ്ടാം പകുതി പോവുന്നതു. പക്ഷെ സിനിമ, ശരിക്കും ത്രില്ലിങ്ങ് ആണുട്ടോ.
ഡാനീ ബോയ്ൽ എന്ന സംവിധായകന്റെ സ്ലംഡോഗ് മില്യനേയർ എന്ന സിനിമ മാത്രമേ ഞാൻ മനസ്സിരുത്തി കണ്ടീട്ടോള്ളൂ, (മസാല കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ കണ്ട ‘ദ ബീച്ച്‘ എന്ന ഇങ്ങാരുടെ പടം എന്നെ പറ്റിച്ചതു ഞാൻ പക്ഷെ ഇപ്പഴും മറന്നിട്ടില്ല!) ആ സിനിമയിൽ എനിക്ക് അങ്ങാരെ ഒരു ഒന്നാംതരം തട്ടുപൊളിപ്പൻ മസാലപ്പട സംവിധായകൻ എന്ന ലേബലേ കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചോള്ളൂ. - പക്ഷെ ഈ പടം - അസാധ്യം!.
നായകൻ : James Franco - യെവൻ ആണു ഈ സിനിമ ! - യെവന്റെ അസാദ്ധ്യ പ്രകടനം ഇല്ലായെങ്കിൽ ഈ സിനിമയില്ല - സിനിമയുടെ ആദ്യ പകുതിയിലെ സാഹസികന്റേയും രണ്ടാം പകുതിയിലെ മരണം കാത്ത് കിടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റേയും മുഖങ്ങൾ ഉഗ്രനായിട്ട് അഭിനയിക്കാൻ ഇങ്ങാർക്ക് കഴിഞ്ഞു - ഓർക്കുന്നുണ്ടോ യെവനെ ? സ്പൈഡർമാൻ 3 ലെ വില്ലൻ - ജൂനിയർ ഓസ്ബോൺ? അവൻ താനെടാ യെവൻ.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ത്രില്ലിങ്ങ്, പക്ഷെ ശരിക്കും ടെൻഷൻ ആവും. ഭയങ്കര ഡിപ്രഷന്റെ അസുഖമുള്ളവർ ഒഴിവാക്കൂ.
വാൽക്കഷ്ണം : പടം ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണു എന്നു ആദ്യമേ പുടികിട്ടിയിരുന്നു ആദ്യമേ. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഈ ദയനീയാവസ്ഥ കാട്ടി കാശുവാരുന്ന ‘ആകാശദൂത്‘ ടൈപ്പ് പടങ്ങൾ ഇഷ്ടമേ അല്ല, ആകാശദൂത് പോലത്തെ തീം സ്ലംഡോഗ് മില്യനേയർ പിടിച്ച സംവിധായകന്റെ കൈയ്യിൽ കിട്ടിയാലത്തെ സ്ഥിതി ആലോചിക്കാൻ പോലും എനിക്കാവില്ലായിരുന്നു, അതിനാൽ ഈ പടം പെന്റിങ്ങിൽ വച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു കുറച്ചധികം നാളുകളായിട്ട്. പിന്നെ ബ്ലോഗിലെ പുലി-പടക്കാഴ്ചക്കാരുടെ ഒക്കെ അഭിപ്രായങ്ങളും റിവ്യൂകളും ഒക്കെ വന്നപ്പോൾ, ധൈര്യം സംഭരിച്ച് കണ്ടതാണു ഈ പടം. ഇത്രേം വച്ചോണ്ടിരിക്കെണ്ടായിരുന്നു എന്നു എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നുന്നു!. :)
Rated R for language and some disturbing violent content/bloody images.
Tagline: Every Second Counts
പ്ലോട്ട് : വീക്കെൻഡുകളിൽ അതി-സാഹസിക പരിപാടികളിൽ ഏർപ്പെടാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നായകൻ. ലവനാണെങ്കിൽ എങ്ങോട്ട് പോവുന്നു എന്ന് പോയിട്ട് പോവുന്ന ദിശ പോലും ആരോടും പറയാൻ ടൈമില്ലാത്ത, സൗകര്യമില്ലാത്ത ഒരു എമ്പോക്കി. അവൻ ഇത്തവണ പോവുന്നതു canyons-ലേക്കാണു.കൂട്ടായി തന്റെ സ്ഥിരം സഹയാത്രികർ മാത്രമേ ഉള്ളൂ, ട്രക്കിങ്ങ് ഗിയർ, തന്റെ ഹാന്റി-കാം എന്നിവയാണവർ.
ആ അതി-സാഹസിക യാത്രക്കിടയിൽ നമ്മുടെ അലുക്കൂലുത്തു നായകൻ ഒരു അപകടത്തിൽ പെടുന്നതും, ആ അപകടത്തിൽ മരണത്തെ കാത്ത് അഞ്ച് ദിവസത്തോളം കിടക്കുന്നതും, ആ സമയത്ത് അതു വരെ സ്വന്തം ചിന്തയിൽ പോലും വരാതിരുന്ന തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, തന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരെക്കുറിച്ചും, സ്വന്തം കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചും ഉള്ള ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കുന്നതും, പിന്നെ അവസാനം ആ ആസന്ന മരണത്തിൽ നിന്നും വല്ലവിധേനേയും രക്ഷപ്പെടുന്നതും ആണു കഥ. ഒട്ടും പേടിക്കേണ്ട, കഥ ശരിക്കും നടന്നതു തന്നെയാണു.
വെർഡിക്ട് : പടം കിടു. നല്ല ക്ലീൻ തുടക്കം, ത്രില്ലിങ്ങ് നടുവശം, ക്രിസ്പി അവസാനം.
സിനിമ ഒരു നടന്ന കഥയെ ആസ്പദമാക്കി എടുത്തിരിക്കുന്നതിനാലും, ഒരു റിയൽ ലൈഫ് സംഭവം എന്ന തോന്നൽ വരുത്തുവാൻ പാകത്തിനുള്ള കാമറാ പരിപാടികൾ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതിനാലും, ഒരു ഡോക്യുമെന്ററിയുടെ ലെവലിൽ എത്തി-എത്തിയില്ലാ എന്ന നിലയിലാണു രണ്ടാം പകുതി പോവുന്നതു. പക്ഷെ സിനിമ, ശരിക്കും ത്രില്ലിങ്ങ് ആണുട്ടോ.
ഡാനീ ബോയ്ൽ എന്ന സംവിധായകന്റെ സ്ലംഡോഗ് മില്യനേയർ എന്ന സിനിമ മാത്രമേ ഞാൻ മനസ്സിരുത്തി കണ്ടീട്ടോള്ളൂ, (മസാല കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ കണ്ട ‘ദ ബീച്ച്‘ എന്ന ഇങ്ങാരുടെ പടം എന്നെ പറ്റിച്ചതു ഞാൻ പക്ഷെ ഇപ്പഴും മറന്നിട്ടില്ല!) ആ സിനിമയിൽ എനിക്ക് അങ്ങാരെ ഒരു ഒന്നാംതരം തട്ടുപൊളിപ്പൻ മസാലപ്പട സംവിധായകൻ എന്ന ലേബലേ കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചോള്ളൂ. - പക്ഷെ ഈ പടം - അസാധ്യം!.
നായകൻ : James Franco - യെവൻ ആണു ഈ സിനിമ ! - യെവന്റെ അസാദ്ധ്യ പ്രകടനം ഇല്ലായെങ്കിൽ ഈ സിനിമയില്ല - സിനിമയുടെ ആദ്യ പകുതിയിലെ സാഹസികന്റേയും രണ്ടാം പകുതിയിലെ മരണം കാത്ത് കിടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റേയും മുഖങ്ങൾ ഉഗ്രനായിട്ട് അഭിനയിക്കാൻ ഇങ്ങാർക്ക് കഴിഞ്ഞു - ഓർക്കുന്നുണ്ടോ യെവനെ ? സ്പൈഡർമാൻ 3 ലെ വില്ലൻ - ജൂനിയർ ഓസ്ബോൺ? അവൻ താനെടാ യെവൻ.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ത്രില്ലിങ്ങ്, പക്ഷെ ശരിക്കും ടെൻഷൻ ആവും. ഭയങ്കര ഡിപ്രഷന്റെ അസുഖമുള്ളവർ ഒഴിവാക്കൂ.
വാൽക്കഷ്ണം : പടം ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണു എന്നു ആദ്യമേ പുടികിട്ടിയിരുന്നു ആദ്യമേ. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഈ ദയനീയാവസ്ഥ കാട്ടി കാശുവാരുന്ന ‘ആകാശദൂത്‘ ടൈപ്പ് പടങ്ങൾ ഇഷ്ടമേ അല്ല, ആകാശദൂത് പോലത്തെ തീം സ്ലംഡോഗ് മില്യനേയർ പിടിച്ച സംവിധായകന്റെ കൈയ്യിൽ കിട്ടിയാലത്തെ സ്ഥിതി ആലോചിക്കാൻ പോലും എനിക്കാവില്ലായിരുന്നു, അതിനാൽ ഈ പടം പെന്റിങ്ങിൽ വച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു കുറച്ചധികം നാളുകളായിട്ട്. പിന്നെ ബ്ലോഗിലെ പുലി-പടക്കാഴ്ചക്കാരുടെ ഒക്കെ അഭിപ്രായങ്ങളും റിവ്യൂകളും ഒക്കെ വന്നപ്പോൾ, ധൈര്യം സംഭരിച്ച് കണ്ടതാണു ഈ പടം. ഇത്രേം വച്ചോണ്ടിരിക്കെണ്ടായിരുന്നു എന്നു എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നുന്നു!. :)
Saturday, June 25, 2011
Game - ഗെയിം (6.5/10)
Game/Hindi/2011/Action-Suspense Thriller/IMDB/ (6.5/10)
Rated PG for violence/strong language.
Tagline: It's not Over till its Over
പ്ലോട്ട് : കൊലപാതകം ചേയ്ത ശേഷം എന്തു ചേയ്യണമെന്നു അറിയാതിരിക്കുന്ന ഒരു ബോളിവുഡ് സൂപ്പർസ്റ്റാർ(ജിമ്മി ഷെർഗിൽ), തായ്ലന്റിന്റെ അടുത്ത പ്രധാനമന്ത്രി ആവാൻ കച്ചകെട്ടി ഇരിക്കവേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫണ്ടുകളുടെ സ്രോതസിനെപ്പറ്റിയുള്ള സംശയത്തിനിരയാവുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ (ബോമൻ ഇറാനി), മദ്യത്തിനടിമയായ ലണ്ടനിലെ ഒരു ക്രൈം ജേർണലിസ്റ്റ് (ഷഹാനാ ഗോസ്വാമി - റോക്കോൺ ഫെയിം), കൊളംമ്പ്യൻ ഗാങ്ങിനു 20 മില്യൻ ഡോളർ കൊടുക്കാനില്ലാതെ വിഷമിക്കുന്ന ടർക്കിയിലെ ഒരു കാസിനോ മുതലാളി (അഭിഷേക് ബച്ചൻ) - ഇവരെ നാലു പേരേയും ഗ്രീസിലെ ഒരു ഐലന്റിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു ഒരു മൾട്ടീ ബില്യനേയർ ആയ ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരൻ (അനുപം ഖേർ).
അവിടെ വച്ച് ഇവർക്കെതിരെ ശക്തമായ ആരോപണങ്ങൾ ആ വ്യവസായി ഉന്നയിക്കുന്നു - അവരെ ഇന്റർണാഷണൽ വിജിലൻസിനു പിറ്റേ ദിവസം കൈമാറുമെന്നു അറിയിക്കുന്നു - അങ്ങേരുടെ മകളെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും ദ്രോഹിച്ചവർ ആണവർ .. എന്നാൽ പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ആ വ്യവസായി വെടിയേറ്റ് മരിക്കുന്നു, ഒരാത്മഹത്യ. - അവിടുന്നു ആ ഗെയിം തുടങ്ങുന്നു.
വെർഡിക്ട് : നല്ല സ്റ്റെയിലൻ പടം - ആദ്യ ഒന്നര മണിക്കൂർ പോയതറിഞ്ഞില്ല. നല്ല ലൊക്കേഷനുകൾ, നല്ല എഡിറ്റിങ്ങ്, നല്ല ബി.ജി, നല്ല സസ്പെൻസ്... പക്ഷെ ആദ്യ മണിക്കൂറിനു ശേഷം കഥ ഒരു കുറ്റിയേൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയാണു - സസ്പെൻസ് ഒക്കെയുണ്ടെങ്കിലും ഊഹനീയം ആണു. ( എന്തോ - എനിക്ക് മിക്ക സസ്പെൻസ് സിനിമകളുടേയും സസ്പെൻസ് ആദ്യമേ തന്നെ പിടി കിട്ടും - ഇതോരു രോഗമാണോ ഡോക്ടർ?)
കുറച്ചൂടെ കോപ്പ് കരുതിവച്ച് ഈ സിനിമ ചേയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, ഇതോരു ഉഗ്രൻ സിനിമ ആയേനേ. കാതൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി തോന്നി, ആദ്യ മണിക്കൂറിനു ശേഷം. ഫർഹാൻ അക്തറിനെ പോലുള്ള സിനിമാക്കാരൻ നിർമ്മാതാവ് ആയിട്ടും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നതു - ശരിക്കും അത്ഭുതകരം ആണു. പാട്ടുകളും കൊള്ളാം - കോ എന്ന പടത്തിലെ പോലെ ചുമ്മാ വിളിക്കാതെ വന്നു ശല്യപ്പെടുത്തി പോവുന്ന രീതിയിലല്ല പാട്ടുകൾ ഇതിൽ - അത്രേം സമാധാനം!.
സസ്പെൻസ് കണ്ടു പിടിക്കുന്നതോ - അതു കോപ്പിയടിയാണു. എവിടേയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്/വായിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈ രീതിയിലെ കുറ്റകൃത്യം - ഷെർലോക്ക് ഹോംസിൽ ആണോ? പക്ഷെ, കണ്ടിരിക്കാവുന്ന, ഒരു ഡീസന്റ് സിനിമ തന്നെ ആണിത് - ഭാഷ മ്യൂട്ട് ആക്കിയാൽ പലയിടങ്ങളിലും ഹോളിവുഡ് സിനിമയെ വെല്ലുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടിതിൽ..
ജൂനിയർ ബച്ചൻ കിടിലൻ. അനുപം ഖേർ കൊള്ളാം, ബോമൻ ഇറാനി, ജിമ്മി ഷെർഗിൽ - ഈ ടാലന്റ്സിനെ സംവിധായകൻ വേസ്റ്റാക്കി. ഇന്റർനാഷണൽ വിജിലൻസ് സ്ക്വോഡിലെ ഇൻസ്പെക്ടർ ആയിട്ട് കങ്കണാ റൗണത്ത് ആണു വരുന്നതു - ഈ സിനിമയിൽ ആണു ഇവളുടെ ഏറ്റവും മോശം പ്രകടനം - ചേയ്യാനൊന്നുമില്ല, ചുമ്മാ ഇല്ലാത്ത ചന്തീം ഇളക്കി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയല്ലാതെ !
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഒരു കാഴ്ചക്ക് ധാരാളം വകയുണ്ട്, ‘ഡോണ്ട് മിസ്സ്‘ കാറ്റഗറിയിൽ പെടില്ലായെങ്കിലും, മിസ്സ് ആക്കേണ്ട. ഒരു നല്ല ശ്രമം തന്നെയാണിതു.
വാൽക്കഷ്ണം :എവിടെയോ വായിച്ചു, ഈ സിനിമ ബോൺ ഐഡന്റിറ്റി ടൈപ്പ് സിനിമ ആണെന്നു - ഈ സിനിമ ഇനി ഒരു പത്ത് ജന്മം കൂടെ ജനിക്കണം അതിന്റെ അടുക്കെയെത്താൻ!.
Rated PG for violence/strong language.
Tagline: It's not Over till its Over
പ്ലോട്ട് : കൊലപാതകം ചേയ്ത ശേഷം എന്തു ചേയ്യണമെന്നു അറിയാതിരിക്കുന്ന ഒരു ബോളിവുഡ് സൂപ്പർസ്റ്റാർ(ജിമ്മി ഷെർഗിൽ), തായ്ലന്റിന്റെ അടുത്ത പ്രധാനമന്ത്രി ആവാൻ കച്ചകെട്ടി ഇരിക്കവേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫണ്ടുകളുടെ സ്രോതസിനെപ്പറ്റിയുള്ള സംശയത്തിനിരയാവുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ (ബോമൻ ഇറാനി), മദ്യത്തിനടിമയായ ലണ്ടനിലെ ഒരു ക്രൈം ജേർണലിസ്റ്റ് (ഷഹാനാ ഗോസ്വാമി - റോക്കോൺ ഫെയിം), കൊളംമ്പ്യൻ ഗാങ്ങിനു 20 മില്യൻ ഡോളർ കൊടുക്കാനില്ലാതെ വിഷമിക്കുന്ന ടർക്കിയിലെ ഒരു കാസിനോ മുതലാളി (അഭിഷേക് ബച്ചൻ) - ഇവരെ നാലു പേരേയും ഗ്രീസിലെ ഒരു ഐലന്റിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു ഒരു മൾട്ടീ ബില്യനേയർ ആയ ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരൻ (അനുപം ഖേർ).
അവിടെ വച്ച് ഇവർക്കെതിരെ ശക്തമായ ആരോപണങ്ങൾ ആ വ്യവസായി ഉന്നയിക്കുന്നു - അവരെ ഇന്റർണാഷണൽ വിജിലൻസിനു പിറ്റേ ദിവസം കൈമാറുമെന്നു അറിയിക്കുന്നു - അങ്ങേരുടെ മകളെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും ദ്രോഹിച്ചവർ ആണവർ .. എന്നാൽ പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ആ വ്യവസായി വെടിയേറ്റ് മരിക്കുന്നു, ഒരാത്മഹത്യ. - അവിടുന്നു ആ ഗെയിം തുടങ്ങുന്നു.
വെർഡിക്ട് : നല്ല സ്റ്റെയിലൻ പടം - ആദ്യ ഒന്നര മണിക്കൂർ പോയതറിഞ്ഞില്ല. നല്ല ലൊക്കേഷനുകൾ, നല്ല എഡിറ്റിങ്ങ്, നല്ല ബി.ജി, നല്ല സസ്പെൻസ്... പക്ഷെ ആദ്യ മണിക്കൂറിനു ശേഷം കഥ ഒരു കുറ്റിയേൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയാണു - സസ്പെൻസ് ഒക്കെയുണ്ടെങ്കിലും ഊഹനീയം ആണു. ( എന്തോ - എനിക്ക് മിക്ക സസ്പെൻസ് സിനിമകളുടേയും സസ്പെൻസ് ആദ്യമേ തന്നെ പിടി കിട്ടും - ഇതോരു രോഗമാണോ ഡോക്ടർ?)
കുറച്ചൂടെ കോപ്പ് കരുതിവച്ച് ഈ സിനിമ ചേയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, ഇതോരു ഉഗ്രൻ സിനിമ ആയേനേ. കാതൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി തോന്നി, ആദ്യ മണിക്കൂറിനു ശേഷം. ഫർഹാൻ അക്തറിനെ പോലുള്ള സിനിമാക്കാരൻ നിർമ്മാതാവ് ആയിട്ടും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നതു - ശരിക്കും അത്ഭുതകരം ആണു. പാട്ടുകളും കൊള്ളാം - കോ എന്ന പടത്തിലെ പോലെ ചുമ്മാ വിളിക്കാതെ വന്നു ശല്യപ്പെടുത്തി പോവുന്ന രീതിയിലല്ല പാട്ടുകൾ ഇതിൽ - അത്രേം സമാധാനം!.
സസ്പെൻസ് കണ്ടു പിടിക്കുന്നതോ - അതു കോപ്പിയടിയാണു. എവിടേയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്/വായിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈ രീതിയിലെ കുറ്റകൃത്യം - ഷെർലോക്ക് ഹോംസിൽ ആണോ? പക്ഷെ, കണ്ടിരിക്കാവുന്ന, ഒരു ഡീസന്റ് സിനിമ തന്നെ ആണിത് - ഭാഷ മ്യൂട്ട് ആക്കിയാൽ പലയിടങ്ങളിലും ഹോളിവുഡ് സിനിമയെ വെല്ലുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടിതിൽ..
ജൂനിയർ ബച്ചൻ കിടിലൻ. അനുപം ഖേർ കൊള്ളാം, ബോമൻ ഇറാനി, ജിമ്മി ഷെർഗിൽ - ഈ ടാലന്റ്സിനെ സംവിധായകൻ വേസ്റ്റാക്കി. ഇന്റർനാഷണൽ വിജിലൻസ് സ്ക്വോഡിലെ ഇൻസ്പെക്ടർ ആയിട്ട് കങ്കണാ റൗണത്ത് ആണു വരുന്നതു - ഈ സിനിമയിൽ ആണു ഇവളുടെ ഏറ്റവും മോശം പ്രകടനം - ചേയ്യാനൊന്നുമില്ല, ചുമ്മാ ഇല്ലാത്ത ചന്തീം ഇളക്കി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയല്ലാതെ !
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഒരു കാഴ്ചക്ക് ധാരാളം വകയുണ്ട്, ‘ഡോണ്ട് മിസ്സ്‘ കാറ്റഗറിയിൽ പെടില്ലായെങ്കിലും, മിസ്സ് ആക്കേണ്ട. ഒരു നല്ല ശ്രമം തന്നെയാണിതു.
വാൽക്കഷ്ണം :എവിടെയോ വായിച്ചു, ഈ സിനിമ ബോൺ ഐഡന്റിറ്റി ടൈപ്പ് സിനിമ ആണെന്നു - ഈ സിനിമ ഇനി ഒരു പത്ത് ജന്മം കൂടെ ജനിക്കണം അതിന്റെ അടുക്കെയെത്താൻ!.
Friday, June 24, 2011
Ko - കോ (6.5/10)
പ്ലോട്ട് : ഒരു പ്രസ്സ് ഫോട്ടോഗ്രാഫർ - ജീവ അഭിനയിക്കുന്നു. കൂടെ ഒരു സാധാരണ എഞ്ചിനിയർ (അജ്മൽ), സമൂഹത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു ജനങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു ആ എഞ്ചിനിയർ. അതിനായി അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ നിൽക്കുന്നു അദ്ദേഹം - കൂടെ പത്രങ്ങളുടേയും സാധാരണ ജനങ്ങളുടേയും, സമാന ചിന്താഗതിക്കാരുടെയും സഹായവും പിന്തുണയും. ആ സമരവും, അതിനെ എതിർക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും, അതിലേക്ക് ട്വിസ്റ്റുകൾ, ത്രില്ലിങ്ങ് ആക്ഷനുകൾ, ഒക്കെ ചേരുമ്പോൾ ഈ സിനിമയാവും.
വെർഡിക്ട് : വളരേ നല്ല സിനിമ എന്ന ഗ്രേഡ് സുഖമായി വാങ്ങിച്ചെടുക്കാമായിരുന്ന ഒരു പ്രൊജക്ട് - നല്ല കിടീലൻ കഥ, നല്ല സസ്പെൻസ്, നല്ല കാസ്റ്റിങ്ങ്, നല്ല പ്രസന്റേഷൻ, തിരക്കഥ. പക്ഷെ സിനിമ കച്ചവടവത്കരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച്, അനാവശ്യമായി കൊറേ പാട്ടുകൾ കുത്തിനിറച്ച് ( നല്ല പാട്ടുകൾ - പക്ഷെ വേണ്ടാത്തിടത്ത് ആണു എല്ലാം), കൊറേ കത്തി സീനുകൾ കുത്തി നിറച്ച് അലമ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു സിനിമ. എന്തിനു ഇത്രേം കാശ് മുടക്കണം, ഈ പാട്ടിനും കത്തിക്കും ഒക്കെ? ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ ബൈക്കിൽ ഒറ്റ ചക്രത്തിൽ ഓട്ടിച്ച് കൊണ്ട് പടമെടുത്താൽ വല്ലതും പതിയുമോ? എന്തിനു ഈ കസർത്ത്? അങ്ങനെ ചേയ്താലേ നായകനാവൂ? ‘ഞാൻ മഹാനല്ല‘ എന്ന സിനിമയിൽ വില്ലന്മാരുടെ ഇടി കൊണ്ട് തൂറുന്ന നായകൻ വിജയിച്ചില്ലേ?
കഥ വളരേ വരിഞ്ഞ് മുറുകി ടെൻഷനിൽ ആയി വരുമ്പോൾ ആവും ഒരു പാട്ട് വരുന്നതു - അതിനായി ഇടക്കിടക്ക് നായിക ടെൻഷനാവും, നായകൻ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ചെല്ലും! - സിനിമയിൽ പാട്ടുകൾക്ക് ടാക്സ് വൈക്കാൻ സമയമായി!.
റിയലിസ്റ്റിക്ക് ആയിട്ട് ഈ സിനിമ എടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പോയി, അത്രെക്ക് നല്ല സിനിമ - പാട്ടും കത്തിയും ഇല്ലാതെ ഒരു ഡയറക്ടേഴ്സ് കട്ട് വേഴ്ഷൻ ഈ സിനിമക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ ഞാൻ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ആ സിനിമ കാണാൻക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടാവും.. അങ്ങനെ ഒരു വേഴ്ഷൻ വന്നാൽ അതാവും തമിഴ് സിനിമയിലെ ഈക്കൊല്ലത്തെ കിങ്ങ്.!
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : നല്ല കഥ, സിനിമ, ആക്ടിങ്ങ്, പാട്ടുകൾ കുളം കലക്കി.
വാൽക്കഷ്ണം : ഈ സംവിധായകൻ തന്റെ കരിയർ ആരംഭിച്ചതു ഒരു ഫോട്ടോ ജേർണലിസ്റ്റ് ആയിട്ടായിരുന്നു - അതാവണം ഈ സിനിമയിൽ സ്റ്റിൽ ഫോട്ടോഗ്രഫിയുടെ ടെക്ക്നിക്കൽ സംഭവങ്ങൾ ഒക്കെ ഉൾപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞത്. ഇരുട്ടത്ത് ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ നേരം നായകൻ കാമറയുടെ ISO അഡ്ജസ്റ്റ് ചേയ്യുന്നതു ഞാൻ ആദ്യായിട്ടാണു ഒരു സിനിമയിൽ കാണുന്നതു - അതോരു നല്ല കാര്യമായി.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ പടം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ - കനാ കണ്ടേൻ? അതു കിടിലൻ പടമാട്ടോ, അതിൽ നമ്മടെ പ്രിത്വിരാജ് കലക്കീട്ടോണ്ട്!
ഇതിലെ നായിക പെണ്ണ് : എന്റമ്മോ മരത്തിൽ കൊത്തിയ ഒരു മുഖത്തിൽ ഇതിലും വികാരം വരും - ഇതൊരുവിധം..! എന്റമ്മോ!
Monday, June 20, 2011
Chalo Dilli - ചലോ ദില്ലി (5.75/10)
Chalo Dilli/Hindi/2011/Drama/IMDB/ (5.75/10)
പ്ലോട്ട് : നായിക (ലാറാ ദത്ത): ഒരു മൾട്ടി നാഷണൽ ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് ബാങ്ക് ഹെഡ്, ചിരിക്കാൻ പോലും മടിക്കുന്ന, ഓഫീസിനെ വരച്ച വരയിൽ നിർത്തുന്ന, വിദേശ ബോട്ടിൽഡ് വാട്ടർ മാത്രം കുടിക്കുന്ന, ഒരു സീരിയസ് പ്രൊഫഷണൽ, ഒരു hygiene freak. നായകൻ (വിനയ് പാഥക്ക്) : ദില്ലിയിൽ ഒരു ചെറു തുണിക്കട നടത്തുന്ന, നായികയുടെ സ്വഭാവത്തിനു നേരേ വിപരീതമായിട്ടുള്ള പെരുമാറ്റമുള്ള ഒരാൾ - സഹല ഫുഡും കഴിക്കും, വായിൽ എപ്പോഴും മുറുക്കാൻ, ആരുമായും ചേർന്നു പോവും. ഇവർ ഒരു വിമാനത്തിൽ മുംബൈയിൽ നിന്നും ദില്ലിയിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ കണ്ടു മുട്ടുകയാണു. മുംബൈയിൽ നിന്നും ദില്ലിയിലേക്കുള്ള വിമാനം എന്തോ കാര്യത്തിനു ജയ്പ്പൂർ വരെയാക്കി, യാത്രക്കാരെ ജയ്പ്പൂരിൽ ഇറക്കി വിടൂന്നു, പിന്നെ വിപരീത സ്വഭാവഗുണങ്ങളുള്ള ഇവരുടെ യാത്ര ഒരുമിച്ചാണു. ആ യാത്രയാണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട് : തുടക്കം കൊള്ളാം, അതു കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷ നൽകി വീണ്ടൂം മെച്ചപ്പെടുന്നു, നടുക്കെത്തും മുന്നേയും മദ്ധ്യഭാഗം കഴിഞ്ഞ് സിനിമയുടെ കെട്ട് അഴിയുന്നു, ബോറാവുന്നു, അവസാനം കൊണ്ടേ കലവും ഉടച്ചിട്ടുണ്ട്, സൃഷ്ടാക്കൾ. : ‘ദസ്വിതാനിയ’ എന്ന ഹിന്ദി പടത്തിന്റെ സംവിധായകൻ ആണു ഇതും ചേയ്തിരിക്കുന്നതു. എനിക്ക് വളരേ ഇഷ്ടപ്പെട്ട സിനിമ ആയിരുന്നു അതു, അതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാവണം ഈ സിനിമയിൽ സംവിധായകനു പ്രശ്നം ആയതു. അതു പോലുള്ള ഒരു അവസാനിപ്പിക്കൽ ആവണം അങ്ങാരു മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചതു, പക്ഷെ, വളച്ച് വച്ചതും ഇല്ല, കൈയ്യിൽ ഇരുന്നതും പോയി എന്നു പറഞ്ഞതു പോലായി കാര്യം അവസാനിച്ചപ്പോൾ.
സിനിമയിലെ കഥ വളരേ പ്രഡിക്ടബിൾ ആണു, മിക്കവാറും ഓരോ ട്വിസ്റ്റും ഊഹിക്കാനാവും നമുക്ക് - അതു തന്നെയാവണം സിനിമയുടെ രസച്ചരട് പൊട്ടിക്കുന്നതു. അതുമല്ല, ‘ജബ് വീ മെറ്റ്‘ എന്ന സിനിമയിലും, Mr and Mrs Iyer എന്ന സിനിമയിലും ഒക്കെ കണ്ട തീം, അതിലും നന്നാക്കിയാലേ നമുക്കിഷ്ടപ്പെടൂ, അത്കൊണ്ട് ഈ കഥയെടുത്തതു ശരിക്കും റിസ്ക് ആയ പരിപാടി ആയിരുന്നു.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഒരു തവണ കാണാൻ ആണെങ്കിൽ ഓക്കൈ, കണ്ടിട്ട് മറന്നേക്കുക, അത്രെക്കേ ഉള്ളൂ.
വാൽക്കഷ്ണം : ദസ്വിതാനിയ കണ്ടിട്ടില്ലാ, ? കണ്ടോളൂ, ധൈര്യമായിട്ട്.
അക്ഷയ് കുമാർ ഒക്കെ ചുമ്മാ ഗസ്റ്റ് റോളിൽ വന്നു പോവുന്നുണ്ട്, .. പക്ഷെ ഏച്ചു കെട്ടിയാൽ മുഴച്ചല്ലേ ഇരിക്കൂ?
Labels:
2011,
akshay kumar,
average film.,
duswithaniya,
hindi film,
lara dutta,
vinay pathak
Friday, June 17, 2011
Patiala House - പട്യാലാ ഹൗസ് (5/10)
Patiala House/Hindi/2011/Drama/IMDB/ (5/10)
Rated G : suitable for General Audience.
പ്ലോട്ട് : ബ്രിട്ടണിലെ ഒരു പഞ്ചാബി കുടുംബം - അവിടത്തുകാരുടെ വർണ്ണവെറിയിൽ ആ കുടുംബനാഥൻ മരണപ്പെടുന്നതോടെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഇംഗ്ലീഷുകാരെ ഏതു കാര്യത്തിലും എതിർക്കുന്ന, അവർക്കെതിരെ പോരാടുന്ന ഒരാളായി മാറുന്നു - അദ്ദേഹമാണു റിഷീ കപൂർ (സിനിമയിലെ പേരു വലിയ പിടീയില്ല - എല്ലാരുടേം പേരു ഏതാണ്ടൊരുപോലൊക്കെ ഇരിക്കും!). അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാശി കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നല്ലവണ്ണം ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുന്ന മകന്റെ (അക്ഷയ് കുമാർ) ഭാവി തന്നെ തകരുന്നു - അക്ഷയ് കുമാർ ഒരു സാദാ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് സ്റ്റോഴ്സ് നടത്തുന്ന ഒരു സാദാ സിക്കുകാരൻ ആയിട്ട് മാറുന്നു. അതു പോലെ ആ വീട്ടിലെ എല്ലാരും അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ മറന്നു റിഷിക്കപ്പൂർ പറയുന്നതു പോലെ ജിലേബി ഉണ്ടാക്കിയും ഭജന പാടിയും ടാക്സി ഓടിച്ചും ഒക്കെ കഴിയുകയാണു അവിടെ.
പിന്നേയും വളരേക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, അക്ഷയ്കുമാറിനു തന്റെ സ്വപ്നം - രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുക എന്ന സ്വപ്നം - സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ ഒരു അവസരം വരുന്നതും, അതു കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും ഒക്കെയാണു ഈ സിനിമ.
വെർഡിക്ട്: കഥ കച്ചറ. സ്വബോധമുള്ളവനു ഒരിക്കലും വിരസത കൺട്രോൾ ചേയ്യാൻ ആവാത്തത്ര വിരസമായ കഥ. ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് സ്കോർ എല്ലാ പഞ്ചാബീ സിനിമകളിലേയും പോലെ “ബല്ലേ ബല്ലേ”യും മറ്റേ പെരുമ്പറ കൊട്ടലും.
പക്ഷെ, പടം നന്നായിട്ടെടുത്തിരിക്കുന്നു. അതിനെക്കാൾ മെച്ചമായി അക്ഷയ്കുമാറും മറ്റും അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നു. കാസ്റ്റിങ്ങും കൊള്ളാം - ഇപ്പോൾ പ്രായമായ നായകന്റേയും നായകന്റെ അച്ഛന്റേയും പണ്ടത്തെ റോളുകൾ വേറേ ആളുകളെ വച്ച് ചേയ്തിരിക്കുന്നതും ഇഷ്ടായി - അക്ഷയ് കുമാറിനേയും റിഷിക്കപ്പൂറിനേയും ഒക്കെ രണ്ടിഞ്ച് കനത്തിൽ വാൾപുട്ടി പൂശി പ്രായം കുറച്ചും വേണമെങ്കിൽ അഭിനയിപ്പിക്കാമായിരുന്നു, അതു ചേയ്തില്ല, ടാങ്ക്സ് സംവിധായകാ, ടാങ്ക്സ്.
അക്ഷയ് കുമാർ : സകല സ്വപ്നങ്ങളും നശിച്ച്, സ്വന്തം അച്ഛനു വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം അഴുക്ക്ചാലിലേക്ക് ഒലിച്ച് പോവുന്നതു നോക്കി നിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരാളുടെ നിർവ്വികാരമായ ഭാവം - അതു അക്ഷയ് ഉഗ്രനായിട്ട് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നല്ല കടൂകട്ടി ഡയലോഗുകൾ വരുമ്പോൾ വേണമെങ്കിൽ അക്ഷയിനു സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റയ്ലിൽ അതൊക്കെ പൂശാമായിരുന്നു - പക്ഷെ ചേയ്തില്ല. അതാണു നല്ല അഭിനയം, നല്ല സംവിധാനം.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : കച്ചറ കഥ, ഡയലോഗുകൾ ഓവർ ഡോസ്, പാട്ടുകൾ ആവറേജ്, ബല്ലേ ബല്ലേ അൺ സഹിക്കബിൾ, അഭിനയം ഉഗ്രൻ ... കണ്ടിരിക്കാവുന്ന പടം.
വാൽക്കഷ്ണം : എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ ഒട്ടും മനസ്സിലായില്ല - തന്തപ്പടി സിംഗിനു ഇത്ര ദേഷ്യം ആണു ഇംഗ്ലീഷുകാരേയും, അവരുടെ സംസ്കാരത്തേയും ഒക്കേയെങ്കിൽ എന്തു കൊണ്ട് അങ്ങാരു ബ്രിട്ടണിൽ തന്നെ കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു? നാട്ടിലേക്ക് പോന്നൂടെ അങ്ങേർക്ക്? അങ്ങനെ പോന്നാലെങ്ങനെ സിനിമ നടക്കും അല്ലേ? :)
ആ വീട്ടിലെ ഒറ്റണ്ണത്തിനു നട്ടെല്ലില്ല- എന്നാൽ സംവിധായകൻ പറയുന്നതു അക്ഷയ്കുമാർ “പറ്റില്ല” എന്നു പറയാഞ്ഞിട്ടാണു എല്ലാരും അവിടെ ഈ ഗതിയിൽ ആയിരിക്കുന്നതെന്നാണു. ഭയങ്കര ഔട്ട് സ്പോക്കൺ എന്നൊക്കെ കാട്ടുന്ന ഒരു കുടുംബാംഗവും ഉണ്ടവിടെ, അവനൊക്കെ എന്തേ റിഷിക്കപ്പൂറിനടൂത്ത് “ഒന്നു പോടാപ്പനേ” എന്നു വാ തുറന്നു പറയുന്നില്ല? അപ്പോ എങ്ങനെ നായകൻ സൂപ്പറാവും അല്ലേ? :)
ഡിമ്പിൾ കപാഡിയ ഒക്കെ ഭയങ്കര കിഴവി ആയിരിക്കുന്നു - സുകുമാരിയെക്കാൾ പ്രായം തോന്നിക്കും ഇപ്പോ അവരെ കണ്ടാൽ! - എങ്ങനിരുന്നതാ അവരു - ഹോ - പണ്ട് ഏഴിലോ എട്ടിലോ പഠിക്കുമ്പോൾ ഫിലിം ഫേയറിൽ ഗോദ്റേജിന്റെ ഒരു കോണ്ടസ്റ്റ് വന്നു - എന്തോ പൂരിപ്പിച്ച് അയച്ചാൽ ഡിമ്പിളിനോടൊപ്പം ഒരു സായാഹ്നം!.. എനിക്ക് അതു കിട്ടിയെന്നു എത്ര രാത്രികളിൽ ആണു ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുള്ളതു!. .. ഇപ്പോ അവരെ കാണുമ്പോൾ, .. ഭയാനകം! എല്ലാരുടേയും കാര്യം ഇത്രക്കേ ഉള്ളൂ!
Labels:
2011,
akshay kumar,
average film.,
dimple kapadia,
drama,
hindi film,
malayalam,
Patiala house,
review,
rishi kapoor
Monday, June 13, 2011
Dum Maro Dum - ദം മാരോ ദം (6.5/10)
Dum Maro Dum/Hindi/2011/Action-Thriller/IMDB/ (6.5/10)
Rated R for violence, drug content and some language
Tagline: Liquor is cheap here and women are even cheaper here
പ്ലോട്ട് : ഒരു അഴിമതിക്കാരനായ ഓഫീസർ ആയ ACP കാമത്തിനെ (അഭിഷേക് ബച്ചൻ) രോഗശയ്യയിൽ ആയ മുഖ്യമന്ത്രി മുൻകൈ എടുത്ത് ഗോവയിലെ മയക്ക് മരുന്നു മാഫിയകളെ ഒതുക്കാൻ നിയോഗിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു കറപ്റ്റഡ് അല്ലാത്ത ടീമിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, തന്റെ ആക്ഷൻ ആരംഭിക്കുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ, അദ്ദേഹത്തിനോടൊപ്പം, മയക്ക്മരുന്നു മാഫിയയുടെ ക്രൂരതകൾക്കിരയായ ഒരു ചെറു സംഘവും കൂടെ ചേരുന്നു - ശേഷം ചിന്ത്യം.
വെർഡിക്ട് : നല്ല തുടക്കം, നല്ല ബിൽഡ് അപ്പ്, നല്ല ആക്ടിങ്ങ്, നല്ല കാസ്റ്റിങ്ങ്, തരക്കേടില്ലാത്ത പാട്ടുകൾ, .. പക്ഷെ ഇടക്ക് ഇഴച്ചിൽ നന്നായിട്ടുണ്ട്, ക്ലൈമാക്സ് ആണെങ്കിൽ ഒരു പരിധിവരെ ഊഹിക്കാനും സാധിക്കുന്നുണ്ട് - അതൊഴിവാക്കാൻ ആണേന്നു തോന്നുന്നു, ഒരിക്കലും വേണ്ടാത്ത രീതിയിൽ, ആരും തന്നെ ധൈര്യപ്പെടാത്ത രീതിയിൽ, വളരേ മോശായിട്ട് കൊണ്ടെ സിനിമ അവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു.
ഇത്രേം പറഞ്ഞത്, സിനിമയുടെ എഴുത്ത്/എടുപ്പ് വശം - സിനിമയുടെ ടെക്ക്നിക്കൽ വശം പറഞ്ഞാൽ, ഉഗ്രൻ എന്ന വാക്ക് പോരാതെ വരും വർണ്ണിക്കാൻ. സിനിമയുടെ ടേണിങ്ങ് പോയിന്റ് എന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാവുന്ന (എന്റെ ഊഹം ശരിയെന്നു ഉറപ്പിച്ച മുഹൂർത്തം) ഒരു ഷൂട്ടൗട്ട് ഉണ്ട് - രാത്രിയിൽ ഒരു നൈറ്റ് മാർക്കറ്റിലെ ഒരു സംഭവം. അത് നടത്തുന്നവരെ കാണിക്കുന്ന രീതി - ശരിക്കും ഇന്റർനാഷണൽ സ്റ്റൈയിൽ!. എനിക്കിഷ്ടായി. അതു ഒരു സീൻ മാത്രം - അതല്ലാതെ സിനിമ മൊത്തം സിനിമാറ്റോഗ്രാഫറും എഡിറ്ററും മറ്റു ടെക്ക്നിക്കൽ ക്രൂവും ഭരിക്കുകയാണു. :) .. പക്ഷെ, ഇവർക്കൊന്നും സിനിമ മുറുക്കിയെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതു ഒരു പരാജയം തന്നെയാണു.
ആക്ടേഴേസ് : ഐഡിയ മൊബൈലിന്റെ പരസ്യങ്ങൾ എനിക്ക് വളരേ അധികം ഇഷ്ടം ആണു- അതിനു, അതിലെ ജൂനിയർ ബച്ചന്റെ അനായാസമായുള്ള അഭിനയം ഒരു കാരണം ആണു. അഭിഷേക് ബച്ചൻ ഉഗ്രനായിട്ടുണ്ട് ഇതിലും. ‘ ജാനേ തൂ യാ ജാനേ നാ‘ യിൽ വന്നു ഉഗ്രനാക്കിപ്പോയ രാജ് ബബ്ബാറിന്റെ മകനും നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട് - എല്ലാരും തന്നെ ഉഗ്രനായി അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട് . ലവനു കൂടുതൽ പടങ്ങൾ ആരും കൊടുക്കാത്തതോ, അവൻ വരുന്ന ഓഫറുകൾ ഒഴിവാക്കുന്നതോ? വിദ്യാ ബാലൻ ഒക്കെ ചുമ്മാ വന്നു പോവുന്നുണ്ട് - ഗസ്റ്റ് അപ്പിയറൻസ് ആയിട്ട്.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഇടക്ക് ഇഴച്ചിലുണ്ടെങ്കിലും, കണ്ടിരിക്കാവുന്ന ഒരു സിനിമ.
വാൽക്കഷ്ണം : ദീപികാ പദുകോൺ വന്നു അവളുടെ 26 ഇഞ്ച് വയറു കാണിച്ചോണ്ടൊരു ഐറ്റം നമ്പറും ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട് - അവളാണു ഈ സിനിമയുടെ പോസ്റ്ററുകളിൽ കൂടുതലും വന്നതു. ഹോ .. എന്നാ വയറാ അവളുടേ .. ഇത്രേം 'ദൂരം' ഉണ്ടോ എല്ലാരുടേം വയറിനു !!! 26 ഇഞ്ച് !!! :-o
ഈ സിനിമ വിൽക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയ റ്റാഗ് ലൈൻ കണ്ടല്ലോ - അതു വമ്പൻ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, കേസുകൾ പലതു ഫയൽ ചേയ്യപ്പെട്ടു - പക്ഷെ അതൊക്കെയും നിർമ്മാതാക്കളുടെ ലാഭം കൂട്ടാനേ ഉപകരിച്ചൊള്ളൂ..
ഈ സംവിധായകന്റെ രണ്ടാമത്തെ പടമാണു ഞാൻ കാണുന്നതു - ആദ്യത്തേത് ബ്ലഫ് മാസ്റ്റർ. ആ സിനിമയിൽ ആയിരുന്നു എനിക്ക് അഭിഷേകിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയതു. പക്ഷെ ആ സിനിമ ഒരു സൂപ്പർ ഹിറ്റ് ഹോളീവുഡ് സിനിമയിൽ നിന്നും അടിച്ച് മാറ്റിയതായിരുന്നു - ആ സിനിമ പിന്നെ മലയാളികൾ വീണ്ടും അടിച്ച് മാറ്റി!
Labels:
2011,
abhishek bachan,
adithya pancholi,
drugs,
dum maro dum,
encounters,
goa,
hindi film,
police,
ramesh sippy,
rohan sippy,
thriller
Saturday, May 21, 2011
Life of Others (Das Leben der Anderen) (8/10)
Life of Others(Das Leben der Anderen)/German/2006/Drama/IMDB/ (8/10)
Rated R for some sexuality/nudity.
Tagline: Before the Fall of the Berlin Wall, East Germany's Secret Police Listened to Your Secrets
പ്ലോട്ട് : പഴയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ജർമ്മനി - അവിടത്തെ ആഭ്യന്തര രഹസ്യപ്പോലീസ് ആയ സ്റ്റാസിയുടെ(Stasi) ആർട്ടിസ്റ്റുകളേയും എഴുത്തുകാരേയും ബേസ് ചേയ്തുകൊണ്ടുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള, ഒരു കഥയാണു ലൈഫ് ഓഫ് അദേഴ്സ്.
സ്റ്റാസിയിലെ ഒരു ബ്രില്യന്റ് ഓഫീസർ. അങ്ങാരുടെ ഒരു ടെയിനിങ്ങ് ലച്വറിലൂടെ ആണു നമ്മൾ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവുകളെ പറ്റി അറിയുന്നതു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ഇന്ററോഗേഷൻ ഓഡിയോ സ്റ്റുഡന്റ്സിനെ കേൾപ്പിക്കുന്നതും എങ്ങനെയൊക്കെ സബ്ബ്ജക്റ്റ്സിനെ ചോദ്യം ചേയ്യാം എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്ന ക്ലാസ്സ്റൂമിൽ നിന്നും യഥാർത്ഥ രഹസ്യപ്പോലീസ് ജോലിയിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ പറിച്ചു നടുന്നു, മേലാളന്മാർ.
അദ്ദേഹം ഒരു എഴുത്തുകാരനായ ഡ്രേമാനെ നിരീക്ഷിക്കാൻ നിയമിതനാവുന്നു. ഡ്രേമാന്റേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാമുകിയുടേയും സകല നീക്കങ്ങളും, സംസാരങ്ങളും അവർ റെക്കോർഡ് ചേയ്യുന്നു .. പക്ഷെ എപ്പോഴോ നമ്മുടെ നായകൻ ആ നിരീക്ഷണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം കണ്ടുപിടിക്കുന്നു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ആ കുടുംബത്തെ സപ്പോർട്ട് ചേയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു..അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആരാധകനാവുന്നു ..
വെർഡിക്ട് : പതുക്കെ, സ്റ്റെഡിയായി നീങ്ങുന്ന പ്ലോട്ട് - സസ്പെൻസ് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലാ എന്നു വ്യക്തമായി വിളിച്ച് പറയുന്ന സ്ലോ-സ്റ്റെഡീ തിരക്കഥ, ആ പതിയനെയുള്ള, ഒരു കെട്ടുവള്ളത്തിൽ ഇങ്ങനെ വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള യാത്രക്കവസാനം സിനിമ നല്ലോരു ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് നമ്മളെ കൊണ്ടെത്തിക്കുമ്പോഴേക്കും നമ്മൾ സിനിമയിൽ കുടുങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും. അതാണു ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ് - ഫാസ്റ്റ് മൂവിങ്ങ് വെട്ടിത്തിരിയുന്ന കാമറയും, ഹൂഷ്-വൂഷ് ഒച്ചകളും ഒന്നുമില്ലാതെ ഒരു ത്രില്ലിങ്ങ് ഡ്രാമ ഉണ്ടാക്കാം എന്നു തെളിയിക്കുകയാണു, ഈ ജർമ്മൻ സംവിധായകന്റെ ആദ്യ സംരംഭം.
നടന്മാർ : പ്രധാനമായും പ്രധാന നടൻ - സ്റ്റാസി ക്യാപ്റ്റൻ ആയിട്ടഭിനയിക്കുന്ന ആൾ. ഉഗ്രൻ - ആ ബോറടിച്ച് കൊണ്ട് ഓരോ നിമിഷവും തള്ളി നീക്കുന്ന, ഇഷ്ടമില്ലാത്ത തൊഴിൽ ചേയ്യുന്ന ഒരാളുടെ ജീവിതം എത്ര ഭംഗിയായിട്ടണു അങ്ങാരു അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു... പിന്നെ ‘Suspects‘ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ കൊണ്ടു വരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ, അത് വളരെ ചെറുതാണെങ്കിൽ പോലും, നമ്മളിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ കഥാപാത്രവും അഭിനേതാവും നടത്തുന്ന ശ്രമം നന്നായിട്ട് തന്നെ വിജയിക്കുന്നും ഉണ്ട്.
കാമറ : വാക്കുകളില്ല. .. മയങ്ങിപ്പോയി, ഞാൻ, മയങ്ങിപ്പോയി ..
എനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട് - ഞാൻ മാത്രമല്ല ഈ സിനിമയിൽ അനുരക്തനായി വീണിട്ടുള്ളതു. നിരന്നു നിൽക്കുകയാണു ഈ സിനിമക്ക് കിട്ടിയ പുരസ്കാരങ്ങൾ, പ്രശസ്ഥ ക്രിട്ടിക്ക്സുകളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഒക്കെ, അവരും ഈ സിനിമയെ പ്രേമിക്കുന്നു എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട്..
എനിക്ക് ഈ സിനിമ ഒന്നൂടെ കാണാൻ തോന്നുന്നു - ഒരു റൂഫ് ഇല്ലാത്ത കാറിൽ കണ്ണടച്ച് മലർന്നു ചാരിക്കിടന്നുകൊണ്ട് വിജനമായ റോഡിലൂടെ, വൈകുന്നേരത്തെ വെയിലിൽ കുളിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഉള്ള ഒരു സവാരി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയതു പോലുള്ള ഒരു ഫീലിങ്ങ് ... കാണണം ഒന്നൂടെ!
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ആർക്കും കണ്ടിരിക്കാവുന്ന, നല്ല സിനിമകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു നല്ല പടം.
വാൽക്കഷ്ണം : ഇനി ഈ സംവിധായകന്റെ 2010 പ്രൊഡക്ഷൻ : ‘ടൂറിസ്റ്റ്‘ കാണണം.
'Pan's Labyrinth' എന്ന പടം ഈ സിനിമക്ക് മുന്നിൽ 2006ൽ തോറ്റു തുന്നം പാടി ഓസ്കാറിൽ ബെസ്റ്റ് ഫോറിൻ ലാംഗ്വേജ് ഫിലിം കാറ്റഗറിയിൽ, എന്നു കേട്ടപ്പോഴേ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചതാണു ഈ പടം ഞാൻ കണ്ട് നോക്കും എന്നതു. ഇതു സജ്ജസ്റ്റ് ചേയ്ത എന്റെ ഫ്രണ്ടിനു ഒരു സുലാൻ !.
Rated R for some sexuality/nudity.
Tagline: Before the Fall of the Berlin Wall, East Germany's Secret Police Listened to Your Secrets
പ്ലോട്ട് : പഴയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ജർമ്മനി - അവിടത്തെ ആഭ്യന്തര രഹസ്യപ്പോലീസ് ആയ സ്റ്റാസിയുടെ(Stasi) ആർട്ടിസ്റ്റുകളേയും എഴുത്തുകാരേയും ബേസ് ചേയ്തുകൊണ്ടുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള, ഒരു കഥയാണു ലൈഫ് ഓഫ് അദേഴ്സ്.
സ്റ്റാസിയിലെ ഒരു ബ്രില്യന്റ് ഓഫീസർ. അങ്ങാരുടെ ഒരു ടെയിനിങ്ങ് ലച്വറിലൂടെ ആണു നമ്മൾ ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവുകളെ പറ്റി അറിയുന്നതു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ഇന്ററോഗേഷൻ ഓഡിയോ സ്റ്റുഡന്റ്സിനെ കേൾപ്പിക്കുന്നതും എങ്ങനെയൊക്കെ സബ്ബ്ജക്റ്റ്സിനെ ചോദ്യം ചേയ്യാം എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്ന ക്ലാസ്സ്റൂമിൽ നിന്നും യഥാർത്ഥ രഹസ്യപ്പോലീസ് ജോലിയിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ പറിച്ചു നടുന്നു, മേലാളന്മാർ.
അദ്ദേഹം ഒരു എഴുത്തുകാരനായ ഡ്രേമാനെ നിരീക്ഷിക്കാൻ നിയമിതനാവുന്നു. ഡ്രേമാന്റേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാമുകിയുടേയും സകല നീക്കങ്ങളും, സംസാരങ്ങളും അവർ റെക്കോർഡ് ചേയ്യുന്നു .. പക്ഷെ എപ്പോഴോ നമ്മുടെ നായകൻ ആ നിരീക്ഷണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം കണ്ടുപിടിക്കുന്നു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ആ കുടുംബത്തെ സപ്പോർട്ട് ചേയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു..അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആരാധകനാവുന്നു ..
വെർഡിക്ട് : പതുക്കെ, സ്റ്റെഡിയായി നീങ്ങുന്ന പ്ലോട്ട് - സസ്പെൻസ് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലാ എന്നു വ്യക്തമായി വിളിച്ച് പറയുന്ന സ്ലോ-സ്റ്റെഡീ തിരക്കഥ, ആ പതിയനെയുള്ള, ഒരു കെട്ടുവള്ളത്തിൽ ഇങ്ങനെ വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള യാത്രക്കവസാനം സിനിമ നല്ലോരു ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് നമ്മളെ കൊണ്ടെത്തിക്കുമ്പോഴേക്കും നമ്മൾ സിനിമയിൽ കുടുങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും. അതാണു ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ് - ഫാസ്റ്റ് മൂവിങ്ങ് വെട്ടിത്തിരിയുന്ന കാമറയും, ഹൂഷ്-വൂഷ് ഒച്ചകളും ഒന്നുമില്ലാതെ ഒരു ത്രില്ലിങ്ങ് ഡ്രാമ ഉണ്ടാക്കാം എന്നു തെളിയിക്കുകയാണു, ഈ ജർമ്മൻ സംവിധായകന്റെ ആദ്യ സംരംഭം.
നടന്മാർ : പ്രധാനമായും പ്രധാന നടൻ - സ്റ്റാസി ക്യാപ്റ്റൻ ആയിട്ടഭിനയിക്കുന്ന ആൾ. ഉഗ്രൻ - ആ ബോറടിച്ച് കൊണ്ട് ഓരോ നിമിഷവും തള്ളി നീക്കുന്ന, ഇഷ്ടമില്ലാത്ത തൊഴിൽ ചേയ്യുന്ന ഒരാളുടെ ജീവിതം എത്ര ഭംഗിയായിട്ടണു അങ്ങാരു അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു... പിന്നെ ‘Suspects‘ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ കൊണ്ടു വരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ, അത് വളരെ ചെറുതാണെങ്കിൽ പോലും, നമ്മളിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ കഥാപാത്രവും അഭിനേതാവും നടത്തുന്ന ശ്രമം നന്നായിട്ട് തന്നെ വിജയിക്കുന്നും ഉണ്ട്.
കാമറ : വാക്കുകളില്ല. .. മയങ്ങിപ്പോയി, ഞാൻ, മയങ്ങിപ്പോയി ..
എനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട് - ഞാൻ മാത്രമല്ല ഈ സിനിമയിൽ അനുരക്തനായി വീണിട്ടുള്ളതു. നിരന്നു നിൽക്കുകയാണു ഈ സിനിമക്ക് കിട്ടിയ പുരസ്കാരങ്ങൾ, പ്രശസ്ഥ ക്രിട്ടിക്ക്സുകളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഒക്കെ, അവരും ഈ സിനിമയെ പ്രേമിക്കുന്നു എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട്..
എനിക്ക് ഈ സിനിമ ഒന്നൂടെ കാണാൻ തോന്നുന്നു - ഒരു റൂഫ് ഇല്ലാത്ത കാറിൽ കണ്ണടച്ച് മലർന്നു ചാരിക്കിടന്നുകൊണ്ട് വിജനമായ റോഡിലൂടെ, വൈകുന്നേരത്തെ വെയിലിൽ കുളിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഉള്ള ഒരു സവാരി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയതു പോലുള്ള ഒരു ഫീലിങ്ങ് ... കാണണം ഒന്നൂടെ!
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ആർക്കും കണ്ടിരിക്കാവുന്ന, നല്ല സിനിമകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ മിസ്സ് ആക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു നല്ല പടം.
വാൽക്കഷ്ണം : ഇനി ഈ സംവിധായകന്റെ 2010 പ്രൊഡക്ഷൻ : ‘ടൂറിസ്റ്റ്‘ കാണണം.
'Pan's Labyrinth' എന്ന പടം ഈ സിനിമക്ക് മുന്നിൽ 2006ൽ തോറ്റു തുന്നം പാടി ഓസ്കാറിൽ ബെസ്റ്റ് ഫോറിൻ ലാംഗ്വേജ് ഫിലിം കാറ്റഗറിയിൽ, എന്നു കേട്ടപ്പോഴേ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചതാണു ഈ പടം ഞാൻ കണ്ട് നോക്കും എന്നതു. ഇതു സജ്ജസ്റ്റ് ചേയ്ത എന്റെ ഫ്രണ്ടിനു ഒരു സുലാൻ !.
Thursday, May 19, 2011
No One Killed Jessica - നോ വൺ കിൽഡ് ജെസ്സീക്ക (8/10)
No One Killed Jessica/Hindi/2011/Political-Thriller/IMDB/ (8/10)
പ്ലോട്ട് : മണിയും പവ്വറും ഭരിക്കുന്ന ഡൽഹി, അവിടത്തെ ഒരു ലേറ്റ് നൈറ്റ് പാർട്ടിയിൽ കടന്നു ചെന്ന ഒരു പറ്റം ചെറുപ്പക്കാർ, അവർക്ക് ഡ്രിംഗ്സ് കൊടുക്കാതിരുന്ന ബാർ അറ്റെൻഡർ ആയ ജെസ്സീക്കയെ വെടി വച്ച് കൊല്ലുന്നു, പത്ത് മുന്നൂറ് പേരുടെ മുന്നിൽ വച്ച്. കൊലപാതകി ഒരു ഉന്നത രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മകനും. അതെ, നമ്മുടെ ജെസ്സീക്കാ ലാൽ മർഡർ കേസ് തന്നെ ആണു ഈ സിനിമക്ക് ആസ്പദം. ആ കഥ കുറച്ച് സാങ്കല്പിക-നാടകീയ രംഗങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് സിനിമ ആക്കിയിരിക്കുന്നൂ, അതാണു ഈ പടം.
വെർഡിക്ട് : കൊള്ളാം. നടന്ന ഒരു സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഇത്രയും ത്രില്ലിങ്ങ് ആയ ഒരു പടം നിർമ്മിച്ച ഇതിന്റെ സൃഷ്ടാക്കൾക്ക് എന്റെ ഡബ്ബിൾ സെല്യൂട്ട്. ടെക്ക്നിക്കൽ സൈഡ് ഉഗ്രൻ- ഒരു കമന്റും പറയാനില്ല അതല്ലാതെ. ... അത്യുഗ്രൻ!
അഭിനേതാക്കൾ : വിദ്യാ ബാലൻ കിടിലൻ. ഇവരുടേതായി ഇഷ്കിയ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ കണ്ടതു ഉറുമി ആയിരുന്നു, അതിൽ ആവട്ടെ ഒരു ചവറു ഐറ്റം ഡാൻസുകാരി ആയിട്ടും!. ഇഷ്കിയയിലെ കഥാപാത്രാവിഷ്കാരം എന്നെ ശരിക്കും ഇളക്കിമറിച്ചിരുന്നു, അതു പോലെ തന്നെയാണു ഇതിലേയും ഇവരുടെ അഭിനയം. ശരിക്കും ഒതുക്കമുള്ള സ്വഭാവമുള്ള ഈ കഥാപാത്രത്തെ ഒട്ടും ഓവറാക്ടിങ്ങ് ഇല്ലാതെ സാധിക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല, അതു ഇവർ നന്നായിത്തനെ ചേയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
റാണീ മുഖർജി ആണു ഇതിലെ മറ്റോരു മെയിൻ കഥാപാത്രം : അവരും നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട് - ആവശ്യത്തിനും അല്ലാത്തതിനും ഒക്കെ തെറി പറയുന്നതു ഇപ്പോൾ ഹിന്ദി സിനിമകളിലെ ഫാഷൻ ആണെന്നു തോന്നുന്നു, ഇവളെക്കൊണ്ടും ധാരാളം തെറി പറയിച്ചിട്ടുണ്ട് സംഭാഷണം എഴുതിയ വിദ്വാൻ.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മിസ്സ് ആക്കേണ്ടാത്ത ഒരു പടം.
വാൽക്കഷ്ണം : ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഒരു മുൻപേജ് ആണു ഈ സിനിമക്ക് ഹേതു, ആ തലവാചകം തന്നെയാണു സിനിമയുടെ പേരും.! അതു ഇവിടെ. കാണാം.
ഈ ഡയറക്ടറുടെ കഴിഞ്ഞ സിനിമ : അമീർ കാണാത്തവരുണ്ടോ? .. ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും ഒരു കിടിലോൽക്കിടിലൻ പടമാട്ടോ .. ഒരു ചെറിയ സിനിമ, പക്ഷെ ഒരു ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സ് പടം!
Shayan Munshi (ജങ്കാർ ബീറ്റ്സ് നായകൻ) ഒക്കെ ശരിക്കും ജസീക്കാലാൽ മർഡർ കേസിലെ പ്രധാന സാക്ഷി ആയിരുന്നു, പക്ഷെ ആശാൻ മറുകണ്ടം ചാടി, ആദ്യമേ തന്നെ!. അതും ഇതിലുണ്ട്!.
ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ ജെസ്സീക്കാ ലാൽ മർഡർ കേസിൽ ആസ്പദമായ രണ്ടാമത്തെ പടം ആണെന്നു തോന്നുന്നു ഇതു. ആദ്യത്തേത് - ഹല്ലാബോൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ കണ്ടത് - അതും ഒരു അത്യുഗ്രൻ- ഒരു 8/10 കൊടുക്കാവുന്നത്രേം കിടിലൻ പടം ആയിരുന്നു.
ഇതിൽ കാട്ടുന്ന പത്രപ്രവർത്തക ബർഖ്വാ ദത്ത് ആണെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു - റാഡിയ ടേപ്പ്സ് ഇറങ്ങി അവരുടെ ഇമേജ് ആകെ നശിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആണു ഈ സിനിമ ഇറങ്ങിയതു എന്നതും കൗതുകകരം തന്നെ!
പ്ലോട്ട് : മണിയും പവ്വറും ഭരിക്കുന്ന ഡൽഹി, അവിടത്തെ ഒരു ലേറ്റ് നൈറ്റ് പാർട്ടിയിൽ കടന്നു ചെന്ന ഒരു പറ്റം ചെറുപ്പക്കാർ, അവർക്ക് ഡ്രിംഗ്സ് കൊടുക്കാതിരുന്ന ബാർ അറ്റെൻഡർ ആയ ജെസ്സീക്കയെ വെടി വച്ച് കൊല്ലുന്നു, പത്ത് മുന്നൂറ് പേരുടെ മുന്നിൽ വച്ച്. കൊലപാതകി ഒരു ഉന്നത രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മകനും. അതെ, നമ്മുടെ ജെസ്സീക്കാ ലാൽ മർഡർ കേസ് തന്നെ ആണു ഈ സിനിമക്ക് ആസ്പദം. ആ കഥ കുറച്ച് സാങ്കല്പിക-നാടകീയ രംഗങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് സിനിമ ആക്കിയിരിക്കുന്നൂ, അതാണു ഈ പടം.
വെർഡിക്ട് : കൊള്ളാം. നടന്ന ഒരു സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഇത്രയും ത്രില്ലിങ്ങ് ആയ ഒരു പടം നിർമ്മിച്ച ഇതിന്റെ സൃഷ്ടാക്കൾക്ക് എന്റെ ഡബ്ബിൾ സെല്യൂട്ട്. ടെക്ക്നിക്കൽ സൈഡ് ഉഗ്രൻ- ഒരു കമന്റും പറയാനില്ല അതല്ലാതെ. ... അത്യുഗ്രൻ!
അഭിനേതാക്കൾ : വിദ്യാ ബാലൻ കിടിലൻ. ഇവരുടേതായി ഇഷ്കിയ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ കണ്ടതു ഉറുമി ആയിരുന്നു, അതിൽ ആവട്ടെ ഒരു ചവറു ഐറ്റം ഡാൻസുകാരി ആയിട്ടും!. ഇഷ്കിയയിലെ കഥാപാത്രാവിഷ്കാരം എന്നെ ശരിക്കും ഇളക്കിമറിച്ചിരുന്നു, അതു പോലെ തന്നെയാണു ഇതിലേയും ഇവരുടെ അഭിനയം. ശരിക്കും ഒതുക്കമുള്ള സ്വഭാവമുള്ള ഈ കഥാപാത്രത്തെ ഒട്ടും ഓവറാക്ടിങ്ങ് ഇല്ലാതെ സാധിക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല, അതു ഇവർ നന്നായിത്തനെ ചേയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
റാണീ മുഖർജി ആണു ഇതിലെ മറ്റോരു മെയിൻ കഥാപാത്രം : അവരും നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട് - ആവശ്യത്തിനും അല്ലാത്തതിനും ഒക്കെ തെറി പറയുന്നതു ഇപ്പോൾ ഹിന്ദി സിനിമകളിലെ ഫാഷൻ ആണെന്നു തോന്നുന്നു, ഇവളെക്കൊണ്ടും ധാരാളം തെറി പറയിച്ചിട്ടുണ്ട് സംഭാഷണം എഴുതിയ വിദ്വാൻ.
ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : മിസ്സ് ആക്കേണ്ടാത്ത ഒരു പടം.
വാൽക്കഷ്ണം : ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഒരു മുൻപേജ് ആണു ഈ സിനിമക്ക് ഹേതു, ആ തലവാചകം തന്നെയാണു സിനിമയുടെ പേരും.! അതു ഇവിടെ. കാണാം.
ഈ ഡയറക്ടറുടെ കഴിഞ്ഞ സിനിമ : അമീർ കാണാത്തവരുണ്ടോ? .. ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും ഒരു കിടിലോൽക്കിടിലൻ പടമാട്ടോ .. ഒരു ചെറിയ സിനിമ, പക്ഷെ ഒരു ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സ് പടം!
Shayan Munshi (ജങ്കാർ ബീറ്റ്സ് നായകൻ) ഒക്കെ ശരിക്കും ജസീക്കാലാൽ മർഡർ കേസിലെ പ്രധാന സാക്ഷി ആയിരുന്നു, പക്ഷെ ആശാൻ മറുകണ്ടം ചാടി, ആദ്യമേ തന്നെ!. അതും ഇതിലുണ്ട്!.
ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ ജെസ്സീക്കാ ലാൽ മർഡർ കേസിൽ ആസ്പദമായ രണ്ടാമത്തെ പടം ആണെന്നു തോന്നുന്നു ഇതു. ആദ്യത്തേത് - ഹല്ലാബോൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ കണ്ടത് - അതും ഒരു അത്യുഗ്രൻ- ഒരു 8/10 കൊടുക്കാവുന്നത്രേം കിടിലൻ പടം ആയിരുന്നു.
ഇതിൽ കാട്ടുന്ന പത്രപ്രവർത്തക ബർഖ്വാ ദത്ത് ആണെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു - റാഡിയ ടേപ്പ്സ് ഇറങ്ങി അവരുടെ ഇമേജ് ആകെ നശിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആണു ഈ സിനിമ ഇറങ്ങിയതു എന്നതും കൗതുകകരം തന്നെ!
Subscribe to:
Posts (Atom)



















