Showing posts with label kankana raunath. Show all posts
Showing posts with label kankana raunath. Show all posts

Saturday, June 25, 2011

Game - ഗെയിം (6.5/10)

Game/Hindi/2011/Action-Suspense Thriller/IMDB/ (6.5/10)
Rated PG  for violence/strong language.
Tagline: It's not Over till its Over

പ്ലോട്ട് : കൊലപാതകം ചേയ്ത ശേഷം എന്തു ചേയ്യണമെന്നു അറിയാതിരിക്കുന്ന ഒരു ബോളിവുഡ് സൂപ്പർസ്റ്റാർ(ജിമ്മി ഷെർഗിൽ),  തായ്‌ലന്റിന്റെ അടുത്ത പ്രധാനമന്ത്രി ആവാൻ കച്ചകെട്ടി ഇരിക്കവേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫണ്ടുകളുടെ സ്രോതസിനെപ്പറ്റിയുള്ള സംശയത്തിനിരയാവുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ (ബോമൻ ഇറാനി), മദ്യത്തിനടിമയായ ലണ്ടനിലെ ഒരു ക്രൈം ജേർണലിസ്റ്റ് (ഷഹാനാ ഗോസ്വാമി - റോക്കോൺ ഫെയിം), കൊളം‌മ്പ്യൻ ഗാങ്ങിനു 20 മില്യൻ ഡോളർ കൊടുക്കാനില്ലാതെ വിഷമിക്കുന്ന ടർക്കിയിലെ ഒരു കാസിനോ മുതലാളി (അഭിഷേക് ബച്ചൻ) - ഇവരെ നാലു പേരേയും ഗ്രീസിലെ ഒരു ഐലന്റിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു ഒരു മൾട്ടീ ബില്യനേയർ ആയ ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരൻ (അനുപം ഖേർ).

അവിടെ വച്ച് ഇവർക്കെതിരെ ശക്തമായ ആരോപണങ്ങൾ ആ വ്യവസായി ഉന്നയിക്കുന്നു - അവരെ ഇന്റർണാഷണൽ വിജിലൻസിനു പിറ്റേ ദിവസം കൈമാറുമെന്നു അറിയിക്കുന്നു - അങ്ങേരുടെ മകളെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും ദ്രോഹിച്ചവർ ആണവർ .. എന്നാൽ പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ആ വ്യവസായി വെടിയേറ്റ് മരിക്കുന്നു, ഒരാത്മഹത്യ. -  അവിടുന്നു ആ ഗെയിം തുടങ്ങുന്നു.

വെർഡിക്ട് : നല്ല സ്റ്റെയിലൻ പടം - ആദ്യ ഒന്നര മണിക്കൂർ പോയതറിഞ്ഞില്ല. നല്ല ലൊക്കേഷനുകൾ, നല്ല എഡിറ്റിങ്ങ്, നല്ല ബി.ജി, നല്ല സസ്പെൻസ്... പക്ഷെ ആദ്യ മണിക്കൂറിനു ശേഷം കഥ ഒരു കുറ്റിയേൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയാണു - സസ്പെൻസ് ഒക്കെയുണ്ടെങ്കിലും ഊഹനീയം ആണു. ( എന്തോ - എനിക്ക് മിക്ക സസ്പെൻസ് സിനിമകളുടേയും സസ്പെൻസ് ആദ്യമേ തന്നെ പിടി കിട്ടും - ഇതോരു രോഗമാണോ ഡോക്ടർ?)

കുറച്ചൂടെ കോപ്പ് കരുതിവച്ച് ഈ സിനിമ ചേയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, ഇതോരു ഉഗ്രൻ സിനിമ ആയേനേ. കാതൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി തോന്നി, ആദ്യ മണിക്കൂറിനു ശേഷം.  ഫർഹാൻ അക്തറിനെ പോലുള്ള സിനിമാക്കാരൻ നിർമ്മാതാവ് ആയിട്ടും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നതു - ശരിക്കും അത്ഭുതകരം ആണു. പാട്ടുകളും കൊള്ളാം - കോ എന്ന പടത്തിലെ പോലെ ചുമ്മാ വിളിക്കാതെ വന്നു ശല്യപ്പെടുത്തി പോവുന്ന രീതിയിലല്ല പാട്ടുകൾ ഇതിൽ - അത്രേം സമാധാനം!.

സസ്പെൻസ് കണ്ടു പിടിക്കുന്നതോ - അതു കോപ്പിയടിയാണു. എവിടേയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്/വായിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈ രീതിയിലെ കുറ്റകൃത്യം - ഷെർലോക്ക് ഹോംസിൽ ആണോ? പക്ഷെ, കണ്ടിരിക്കാവുന്ന, ഒരു ഡീസന്റ് സിനിമ തന്നെ ആണിത് - ഭാഷ മ്യൂട്ട് ആക്കിയാൽ പലയിടങ്ങളിലും ഹോളിവുഡ് സിനിമയെ വെല്ലുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടിതിൽ..

ജൂനിയർ ബച്ചൻ കിടിലൻ. അനുപം ഖേർ കൊള്ളാം, ബോമൻ ഇറാനി, ജിമ്മി ഷെർഗിൽ - ഈ ടാലന്റ്സിനെ സംവിധായകൻ വേസ്റ്റാക്കി. ഇന്റർനാഷണൽ വിജിലൻസ് സ്ക്വോഡിലെ ഇൻസ്പെക്ടർ ആയിട്ട് കങ്കണാ റൗണത്ത് ആണു വരുന്നതു - ഈ സിനിമയിൽ ആണു ഇവളുടെ ഏറ്റവും മോശം പ്രകടനം - ചേയ്യാനൊന്നുമില്ല, ചുമ്മാ ഇല്ലാത്ത ചന്തീം ഇളക്കി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയല്ലാതെ !

ഒറ്റ വാചകത്തിൽ : ഒരു കാഴ്ചക്ക് ധാരാളം വകയുണ്ട്, ‘ഡോണ്ട് മിസ്സ്‘ കാറ്റഗറിയിൽ പെടില്ലായെങ്കിലും, മിസ്സ് ആക്കേണ്ട. ഒരു നല്ല ശ്രമം തന്നെയാണിതു.

വാൽക്കഷ്ണം :എവിടെയോ വായിച്ചു, ഈ സിനിമ ബോൺ ഐഡന്റിറ്റി ടൈപ്പ് സിനിമ ആണെന്നു - ഈ സിനിമ ഇനി ഒരു പത്ത് ജന്മം കൂടെ ജനിക്കണം അതിന്റെ അടുക്കെയെത്താൻ!.


Tuesday, September 7, 2010

വൺസ് അപ്പോൺ എ ടൈം ഇൻ മുംബൈ - Once upon a Time in Mumbai (7/10)


Hindi/Action-Drama-Period/2010/(7/10)

പ്ലോട്ട് : 70കളിലെ ബോംബൈ നഗരം. അധോലോക നായകന്മാർ ജനങ്ങളുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയും ഹീറോകളും ആയി വരുന്ന കാലം.  ആ സമയത്തെ പുത്തൻ അധോലോക ഉദയം ആയി അജയ്ദേവ്ഗനും,  ആ നായകന്റെ കീഴിൽ ഉദിച്ചുയരുന്ന മറ്റോരു ക്രിമിനൽ ആയി ഇമ്രാൻ ഹാഷ്മിയും അഭിനയിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ അധോലോക-സിനിമാ-ബിസിനസ്സ്-രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങളും മറ്റും ആണു കഥയുടെ ഇതിവൃത്തം. മുംബൈ സ്ഫോടനങ്ങളുടെ അന്നു സ്വയം അപായപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെടുന്ന ഹൂഡ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഉന്നത പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ഫ്ലാഷ്ബാക്ക് ആയിട്ടാണു കഥ തുടങ്ങുന്നതും മുന്നേറുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും..

വെർഡിക്ട് : 8 അല്ലായെങ്കിൽ 8.5 വരെ റേറ്റിങ്ങ് വാങ്ങാമായിരുന്ന ഒരു പടം, അതിനുള്ള ഹോംവർക്ക് അതിന്റെ ക്രിയേറ്റേഴ്സും ആർട്ടിസ്റ്റുകളൂം ആത്മാർഥമായി ചേയ്തിട്ടുള്ള ഒരു പടം. അതിനു 7 വരെയേ (എന്റെ) റേറ്റിങ്ങ് എത്തുന്നുള്ളൂ, (അതും കടിച്ച് പിടിച്ച്) എന്നതിന്റെ ഒരേ ഒരു കാരണം ഇടക്ക് വച്ച് സംവിധായകനോ അല്ലാ എങ്കിൽ നിർമ്മാതാവിനോ നാലഞ്ച് പാട്ട് കയറ്റിയില്ലായെങ്കിൽ പടം പൊളിയുവോ എന്നുള്ള സംശയം ഉണ്ടായതാണ് അല്ലാതെ പടം മോശമായതു കൊണ്ടല്ല. പകുതി അല്ലായെങ്കിൽ മുക്കാൽഭാഗം ഡീസന്റായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്ന പടം ഇടക്ക് വച്ച് ലക്ഷ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് അനാവശ്യ പാട്ടുകളിലും ഡയലോഗുകളിലും പെട്ട് ഒരു കുറ്റിക്ക് ചുറ്റും വട്ടം കറങ്ങുന്നതു പോലെയാണു എനിക്ക് തോന്നിയതു, പിന്നീട് അതു ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും. 

ഇതോക്കെ ആണെങ്കിലും, പടം ക്ലാസ്സ് തന്നെയാണു. 1970കളിലെ മുംബൈ (ബോംബൈ എന്നു സ്വകാര്യമായി പറയാം വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ) വളരെ ഉഗ്രനായിട്ട് തന്നെ റീക്രിയേറ്റ് ചേയ്തിരിക്കുന്നു കലാ-ഗ്രാഫിക്ക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്. ആ സമയത്തെ ബോംബൈ സ്കൈലൈൻ കാട്ടുന്നുണ്ട് - ഉഗ്രൻ!. :)  അതു പോലെ ആ സമയത്തെ വസ്‌‌ത്രങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, സ്റ്റയിലുകൾ .. എല്ലാം കൊള്ളാം. എടുത്ത് പറയേണ്ടതു സ്ക്രീപ്ലേയും ഡയലോഗുകൾ ആണു,  ടെക്നിക്കലി വളരേ ഉഗ്രൻ.

‘D‘ എന്ന പടത്തിലെ നായകൻ ഹൂഡ ഇതിലും ഉഗ്രൻ - രാംഗോപാൽ‌വർമ്മയുടെ കണ്ടുപിടുത്തം മോശമായില്ല. അജയ് ദേവ്ഗൻ - കമ്പനിയിലെ പെർഫോർമൻസ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വർക്ക് - ചാടുന്ന വളയത്തിന്റെ അളവ് കുറച്ച് കുറച്ച് കൊണ്ടു വരികയാണു അങ്ങാരു, ആദ്യ സിനിമകളിലെ അജയും ഇന്നത്തെ അജയിനെയും കമ്പയർ പോലും ചേയ്യാനാവില്ലാ എന്നു തോന്നുന്നു!.
ആദ്യമായിട്ടാവണം ഇമ്രാൻ ഹാഷ്മിക്ക് ഒരു പടത്തിൽ ഉമ്മ വൈക്കാൻ പെണ്ണിനെ കിട്ടാതിരിക്കുന്നതു.! അവന്റെ ഡീസന്റ് പെർഫോർമൻസ് ആദ്യായിട്ട് ഞാൻ കാണുവാണു. അജയ് ദേവഗനു ഒരു ചലഞ്ച് കൊടുക്കാൻ മാത്രം ഹാർഡ് വർക്ക് അവൻ ചേയ്തിരിക്കുന്നു, കൊള്ളാം. കങ്കണാറൗണത്ത് : ആദ്യായിട്ട് ഒരു പടത്തിൽ അവളെ രോഗിയോ തലക്ക് ഓളമോ മയക്ക് മരുന്നു അടിമത്തമോ ഇല്ലാതെ കാണാം എന്നു നോക്കിയിരിക്കായിരുന്നു ഇതിൽ - പക്ഷെ എന്തു ചേയ്യാം, അവൾക്കവസാനം ഹൃദയത്തിൽ ഊട്ടയാവും (ദ്വാരമാവും) ! ആ കൊച്ചിന്റെ കാര്യം പോക്കാ!(പക്ഷെ എനിക്കിഷ്ടാ ;) ‌)

അങ്ങനെ എല്ലാം കൊള്ളാം- പക്ഷെ പടത്തിന്റെ നടുവശം സ്ലോ, ആദ്യവശം കൊള്ളാം, അവസാനം ഫാസ്റ്റസ്റ്റ്. നടുവശം ഒന്നു ചെത്തി മിനുക്കി ചിന്തേരിട്ട് എടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു ക്ലാസ്സിക്ക് പടം ആയേനെ ഇതു!. കണ്ട് നോക്കൂ. :)

വാൽക്കഷ്ണം : അൺ‌ഒഫിഷ്യലീ, അജയ്ദേവ്ഗൻ പണ്ടത്തെയും എന്നേത്തേയും അധോലോക സുൽത്താൻ ആയ ഹാജി മസ്താൻ ആയിട്ടാണു അഭിനയിക്കുന്നതു, ഇമ്രാൻ ഹാഷ്മി ദാവൂദ് ആയിട്ടും അഭിനയിക്കുന്നു. പലയിടങ്ങളിയാലി മന്ദാകിനി, മറ്റോരു കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മധുബാല എന്നിവരേയും കഥയിൽ പരാമർശിച്ച് പോവുന്നുണ്ട്.


Monday, July 5, 2010

കൈറ്റ്സ് : Kites (4.5/10)



Hindi/Romance/(4.5/10)

പ്ലോട്ട് : നാ‍യകന്‍ : ഹൃതിക്ക് റോഷന്‍. ലങ്ങേരു അമേരിക്കയില്‍ ഡാന്‍സ് പഠിപ്പിക്കല്‍, കള്ളനോട്ട് പരിപാടി, ഗ്രീന്‍ കാര്‍ഡ് തട്ടിപ്പ് കല്യാണങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ തരികിടപരിപാടികളിലൂടെ കോടീശ്വരനാവാന്‍ കൊതിക്കുന്ന ഒരു യുവാവ് - പേരു : ജെ. ജെ നടത്തുന്ന ഡാന്‍സ് ക്ലാസ്സില്‍ വച്ച് ഒരു സുന്ദരിക്കൊച്ച് (കങ്കണാ റൌണത്ത്) പ്രേമം ആണെന്നു പറയുന്നു ഒരു ദിവസം. ആ കൊച്ച് ലാസ് വേഗാസിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ കാസിനോ മുതലാളിയുടെ മകള്‍ ആണെന്നു അറിയുന്നതോടെ അവളെ ‘പ്രേമിച്ച്‘ തുടങ്ങുകയും ചേയ്യുന്നു ജെ. ഇത്രെയും ഓക്കെ.

ഇതോടെ കഥാകൃത്തിന്റെ തലയുടെ നട്ട്സ് ലൂസ്സാവുകയാണ്. കോടീശ്വരനായ, കാസിനോ മുതലാളീ ആയ പെണ്ണിന്റെ അച്ഛന്‍ ബന്ധം അംഗീകരിച്ചതോടെ  (അങ്ങേരു ഒരു മഹാമനസ്കന്‍ ആയതു കൊണ്ട് അംഗീകരിച്ചു എന്നു നമ്മള്‍ ഒരു സമാധാനത്തിനു വേണ്ടി കരുതാം, അതു വിടൂ) ഒരു ദിവസം ജെ-യിനെ അദ്ദേഹം വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു, ഒരു പാര്‍ട്ടിക്ക്. ആ പാര്‍ട്ടിയില്‍ വച്ച് പണ്ട് ജെ കല്യാണം കഴിച്ച് ഗ്രീന്‍ കാര്‍ഡ് വാങ്ങിക്കൊടുത്ത ഒരു മെക്സിക്കന്‍ പെണ്ണ് (ബാര്‍ബറാ മോറി) ആണ് കങ്കണായുടെ ചേട്ടന്റെ (ടോണി) ഭാവി വധു എന്നും അറിയുന്നു ജെ - അതോടെ ലവനു ലബ്ബ്!! .. ഓര്‍ക്കണം - നേരം വെളുത്താല്‍ കോടീശ്വരന്‍ ആവാന്‍ പോവുന്ന പിച്ചവാസി പയ്യനാ - അതും സീമാബിശ്വാസിനെ പോലുള്ള പെണ്ണാണെങ്കില്‍ സഹിക്കാം, ഇതു കങ്കണാ റൌണത്തിനെ ആണ് കെട്ടാന്‍ പോവുന്നതു, എന്നിട്ടാണ് വീണ്ടും ലബ്ബ് എന്നു പറയുന്നതു!!  .. പിന്നെ കല്യാണത്തില്‍ നിന്നും ചാടിപ്പൊകല്‍, പിന്നാലെ ചെന്നു പിടിക്കാന്‍ ചെല്ലല്‍, വെടി വൈപ്പ്, ഇടക്കിടേ ഫില്ലര്‍ ആയി പാട്ടു പാടല്‍ - അങ്ങനെ കോറേ ചാട്ടം-ഓട്ടം-പാട്ടം-ഡിഷ്യൂം പരിപാടികള്‍.

വെര്‍ഡിക്ട് : ഓ ... ചുമ്മാ കണ്ടിരിക്കാം എന്നു പറയാം - പലൈ പാട്ടുകളുടേയ്യും സമയം നമ്മള്‍ സിഡി സ്കിപ്പ് ബട്ടന്‍ അറിയാതെ ഞെക്കിപ്പോവും. ചില അതി ഇമൊഷണല്‍ ഡയലോഗുകള്‍ നടക്കുന്ന സമയം നമ്മള്‍ കോട്ടുവാ ഇട്ട് പോവും ... പിന്നെ കൊറേ പൊട്ടത്തരങ്ങളും - ആദ്യായി കാസിനോവില്‍ നായകനെ എത്തിക്കുന്ന ദിവസം തന്നെ, അവനെ നേരേ കൊണ്ടു പോവുന്നതു കാസിനോവിലെ അറവു ശാലയിലേക്ക് - ചെന്ന ഉടനേ അവന്റെ കൈയ്യില്‍ ഒരു തോക്ക് കൊടുത്ത് ഒരാളെ കൊല്ലാന്‍ പറയുന്നു കാസിനോ മുതലാളി ആയ കബീര്‍ ബേഡി.!! വന്നവന്‍ വല്ല പോലീസുകാരനും ആയിരുന്നെങ്കിലോ? കെട്ടാന്‍ വന്നവനെ കുറിച്ച് ഒരു അന്വേഷണവും ഇല്ല - കാവിലെ ഡാന്‍സ് മത്സരത്തില്‍ ജയിച്ച ഒടനെ സ്വന്തമായി അറവു ശാല ഒക്കെ ഉള്ള കാസിനോ മുതലാളി ചെക്കനെ ഭാവി മരുമകനായി സ്വീകരിക്കുന്നു!  രാകേഷ് റോഷന്റെ മകന്‍ പണ്ടു മുതലേ കള്ളനേ ആയിട്ടൊള്ളൂ - അതു കൊണ്ട് പോലീസില്‍ എടുക്കില്ലാന്നു കബീര്‍ ബേഡിക്ക് തോന്നിക്കാണും - എന്നല്ലേ നിങ്ങള്‍ പറയാന്‍ വരുന്നതു - എനിക്കും അതു തന്നാ തോന്നുന്നതു !!

ഹൃതിക്ക് റോഷന്റെ ഹോളീവുഡ് അരങ്ങേറ്റം എന്നു വിചാരിച്ച പടം പുതിയ കുപ്പിയില്‍ അടച്ച ഒരു ബോളീവുഡ് പടം ആയിപ്പോയി - ഒരു ബോളിവുഡ് പടം എന്ന നിലയില്‍ എടുത്താല്‍ പടം തരക്കേടില്ല.

ഹൃതിക്ക് റോഷന്‍ തന്റെ ‘ബ്ബ -ബ്ബ - ബ്ബ’ അഭിനയം ഇതിലും എടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ബാര്‍ബറാ മോറി കലക്കിയിട്ടുണ്ട്, നല്ല ചാര്‍മിങ്ങ് പീസ്.

കോറിയോഗ്രാഫി - അപാരം.

സംവിധാനം - ഈശ്വരാ - അനുരാഗ് ബസു ഇങ്ങനത്തേം പടം ഉണ്ടാക്കുമോ - “ലൈഫ് ഇന്‍ എ മെട്രോ“ ഒക്കെ ചേയ്ത അനുരാഗ് ബസു തന്നെ അല്ലേ ഇതു??

വില്ലന്മാര്‍ക്ക് ഒരല്പം കൂടെ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നു ഞാന്‍ ആശിച്ച് പോയി - കബീര്‍ ബേഡീ ഒക്കെ ചുമ്മാ രണ്ട് സീനുകളില്‍ മാത്രം വന്നു പോവുന്നു!

ആക്ഷന്‍ : ബോളീവുഡ് പടം നിലവാരം ആണേങ്കില്‍ ഓക്കെ. - ഹോളീവുഡ് ആണ് ഉന്നം എങ്കില്‍ ആവറേജ്.

പാട്ടുകള്‍ : ഞാന്‍ കേട്ടില്ല., കേള്‍ക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല!






വാല്‍ക്കഷ്ണം :മറ്റേ ബാര്‍ബറാ മോറി - ആളു കലക്കനാട്ടോ - ഓളേ കാണാന്‍ മാത്രം ആയിട്ട് സിനിമാ കണ്ടാലും കാശും സമയവും മുതലാ - കണ്ടോ, ധൈര്യായിട്ട് കണ്ടോ.. ;)