Tamil/2010/Period-Drama/IMDB/(7/10)
പ്ലോട്ട് : ഒരു മദാമ്മ - നമ്മുടെ കവിയൂർ പൊന്നമ്മയെ പോലിരിക്കുന്ന നല്ല ചിരിയുള്ള മദാമ്മ - മരിക്കാൻ തയ്യാറായി കിടക്കുവാണു, അങ്ങ് ബ്രിട്ടണിൽ. അപ്പോൾ അവർക്ക് പെട്ടെന്നു ഇന്ത്യയിൽ പോവാൻ ആഗ്രഹം ഉദിക്കുന്നു - അവർ പണ്ട് ഇന്ത്യയിൽ 1947 ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യക്ക് വെളിക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോവാൻ മുട്ടി നിൽക്കുന്ന ടൈമിൽ മദ്രാസ് ഗവർണ്ണറുടെ മകൾ ആയി വിലസിയ സ്ഥലമാണു മദ്രാസ് എന്ന ഇപ്പഴത്തെ ചെന്നൈ. അവർ മദ്രാസിൽ എത്തി കൈയ്യിലെ ഫോട്ടോവിൽ ഉള്ള നായകന്റെ പടവും ആയിട്ട് നടക്കുവാണു, നായകനെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ, കൈയ്യിലെ താലിമാല നായകനു - അല്ലാ എങ്കിൽ അവരുടെ കുടുംബത്തിനു തിരികെ കൊടുക്കാൻ, അതിനിടയിൽ പഴയ സംഭവങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായ ഫ്ലാഷ്ബാക്കിലൂടെ നമ്മളെ കാട്ടുന്നുമുണ്ട്.
വെർഡിക്ട് : കൊള്ളാം. നല്ല പടം. നല്ല ചെറു ഹ്യൂമർ സന്ദർഭങ്ങൾ അവിടിവിടെ വിതറിയിരിക്കുന്നതു സിനിമയുടെ ആദ്യ പകുതിയെ സമ്പന്നമാക്കുന്നും ഉണ്ട്. രണ്ടാം പകുതി കഥ സീരിയസ് ആവുന്നു - ചേസും അതിജീവനത്തിനായുള്ള സമരവും ഒക്കെ നന്നായി എടുത്തിരിക്കുന്നു. ക്ലൈമാക്സ് ടച്ചിങ്ങ്.! സംവിധായകനെ, അല്ലാ എങ്കിൽ തിരക്കഥാകൃത്തിനെ അഭിനന്ദിക്കാൻ തോന്നുന്നതു ഈ പടത്തിലെ 1947 ആഗസ്റ്റ് 15ആം തീയതി എന്ന ദിവസത്തിലെ മദ്രാസ് പട്ടണം കാട്ടുന്ന രീതിയാണു.
ആര്യ നന്നായി അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നു - ആ നായിക - എന്നാ രസമാ ആ കൊച്ചിനെ കാണാൻ - മിസ് ടീൻ വേൾഡ് ആയിട്ട് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട കുട്ടിയാണത്രെ.. ശ്ശോ .. ശരിക്കും കൊള്ളാട്ടോ.. കൂടാതെ ഇതിൽ നമ്മുടെ കൊച്ചിൻ ഹനീഫയും ഉണ്ട് - ഇതാണെന്നു തോന്നുന്നു കൊച്ചിൻ ഹനീഫയുടെ അവസാന പടം. (?) പിന്നെ ... സോറി.. ബട്ട്, നായികയുടെ പ്രായമായ കാലം അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്ന കവിയൂർ പൊന്നമ്മ ക്ലോണിനു നമ്മുടെ മലയാളത്തിന്റെ അമ്മയെക്കാൾ വളരെ നന്നായി അഭിനയിക്കാൻ അറിയാം,
പിന്നെ പറയേണ്ടതു, 1947 കാലഘട്ടത്തിലെ മദ്രാസ് സ്കൈലൈൻ - ട്രാം ഒക്കെ പേപ്പർ ബോർഡ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നതാണെന്നു പെട്ടന്നു മനസ്സിലാവും എങ്കിലും - നല്ല രീതിയിൽ ഗ്രാഫിക്ക്സും കലാ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റും പണിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്, റിസർച്ച് നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യ പകുതി ഒരല്പം സബ്ജക്ടിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുന്നു എങ്കിലും, ഒരല്പം അവിടെ ഇഴച്ചിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റിയ പടം. മിസ്സ് ആക്കേണ്ട. :)
